Het Hof van Justitie van de Europese Unie heeft op 3 september 2026 in de zaak C-147/25 (Inter Rao Lietuva) uitspraak gedaan over nationale bevriezingsmaatregelen ter uitvoering van de EU-sancties tegen Rusland. De Litouwse dienst voor onderzoek naar financiële criminaliteit had in 2022 de tegoeden van een Litouwse elektriciteitsimporteur bevroren omdat die onderneming via een Finse en een Russische vennootschap indirect in handen van de Russische staat zou zijn en daarmee onder zeggenschap van de Russische president. Het Hof oordeelt dat een lidstaat een niet op de EU-lijst geplaatste rechtspersoon op een nationale bevriezingslijst mag zetten zonder die rechtspersoon vooraf te horen, mits de bevriezing berust op eigendom, houderschap of zeggenschap van een wel gelijste persoon. De nationale rechter hoeft daarbij niet te toetsen of de maatregel nodig is met het oog op de nationale veiligheid, maar moet wel nagaan of de zeggenschap objectief en voldoende solide is aangetoond. Het autocratische en oligarchische karakter van het Russische regime vormt volgens het Hof op zichzelf geen voldoende solide bewijs dat de Russische president zeggenschap over een concrete onderneming uitoefent. Informele zeggenschap mag wel worden meegewogen, zolang die met objectief en voldoende solide bewijs wordt onderbouwd.