Rechtbank Den Haag 25 augustus 2026, ECLI:NL:RBDHA:2026:26134
Een vrouw stelt via nepbeleggingsplatforms voor circa € 2,4 miljoen te zijn opgelicht met boilerroomfraude. Een blockchainonderzoek wijst uit dat een deel van haar cryptovaluta is doorgestuurd naar accounts bij de cryptobeurs Bybit. In kort geding vordert zij de identificerende gegevens van de accounthouders en transactieoverzichten. Bybit voert geen verweer en refereert zich aan het oordeel van de voorzieningenrechter. De voorzieningenrechter acht voldoende aannemelijk dat aan de voorwaarden van artikel 194 lid 1 Rv is voldaan en wijst de vorderingen toe. Het privacygevoelige karakter van de gegevens staat daaraan niet in de weg, omdat het om fraude gaat.
Rechtbank Rotterdam 19 augustus 2026, ECLI:NL:RBROT:2026:10188
De rechtbank Rotterdam beoordeelt een bestuurlijke boete van € 467.180 die De Nederlandsche Bank aan een trustkantoor heeft opgelegd wegens overtreding van het verbod op vroegtijdige dienstverlening uit de Wet toezicht trustkantoren 2018. DNB stelt in zes dienstverleningsdossiers 37 tekortkomingen in het cliëntenonderzoek vast; de rechtbank gaat uit van zes onbestreden tekortkomingen en acht van de 31 bestreden tekortkomingen er 25 buiten redelijke twijfel aangetoond. De rechtbank oordeelt onder meer dat beheersmaatregelen niet in het integriteitrisicoprofiel hoeven te worden opgenomen, dat een trustkantoor altijd een transactieprofiel moet vaststellen, dat de vermogenspositie van de pseudo-UBO moet worden vastgesteld en dat een kopie van een paspoort onvoldoende is om een identiteit te verifiëren. DNB mocht voor de doorlopende overtreding een boete opleggen, maar de rechtbank acht de overtreding gemiddeld verwijtbaar, volgt de verhoging van 25% niet en stelt de boete vast op € 373.750. Het besluit tot publicatie van het boetebesluit en het bijbehorende Nederlands- en Engelstalige persbericht houden stand. Het besluit tot publicatie van de beslissing op bezwaar houdt geen stand omdat DNB de gronden uit het aanvullend beroepschrift niet heeft meegewogen en de lakinstructie van de voorzieningenrechter niet heeft toegepast, waardoor DNB daarover een nieuw besluit moet nemen.
Rechtbank Rotterdam 18 juni 2026, ECLI:NL:RBROT:2026:10574
De rechtbank Rotterdam oordeelt dat een aanbieder van telecomkrediet artikel 4:34, tweede lid, van de Wet op het financieel toezicht heeft overtreden door in augustus 2022 na een software-update de inkomsten- en lastentoets over te slaan, waardoor 158 consumenten zijn overgekrediteerd. De AFM heeft hiervoor een bestuurlijke boete van 375.000 euro opgelegd. De rechtbank verwerpt de beroepsgronden over het ontbreken van een overtreding, over schending van het nemo tenetur-beginsel en over een te laat gegeven cautie. Ook oordeelt de rechtbank dat de AFM in redelijkheid tot boeteoplegging heeft kunnen overgaan en daarbij de eerdere waarschuwingen mocht betrekken. De rechtbank acht de boete echter te hoog en matigt deze tot 187.500 euro, omdat de overtreding gelet op het korte tijdsverloop, het volledige herstel en het ontbreken van winstbejag niet als ernstig kan worden aangemerkt. Vanwege overschrijding van de redelijke termijn met ruim vijf maanden verlaagt de rechtbank de boete verder tot 185.000 euro en verklaart zij het beroep gegrond voor zover het de boetehoogte betreft.
Een bank mag een bancaire relatie in beginsel opzeggen, maar art. 6:248 lid 2 BW begrenst die vrijheid: gebruik van een opzegbeding kan naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar zijn. Aan de hand van vier recente uitspraken over betaalrekeningen, kredietovereenkomsten, vermoedens van fraude en categoriale opzegging worden de factoren geïnventariseerd die bepalen of een opzegging rechtsgeldig is. Het type dienstverlening weegt zwaar: een betaalrekening is bijna onmisbaar voor deelname aan het maatschappelijk verkeer, een krediet niet. Daartegenover staan het kredietrisico en de poortwachtersfunctie uit de Wwft. Vooral wanneer de Wwft tot beëindiging verplicht, botsen de civielrechtelijke zorgplicht en het financieel toezichtrecht.
De AFM heeft op 20 augustus 2026 een bestuurlijke boete gepubliceerd die zij op 15 juli 2024 oplegde aan Vodafone Financial Services B.V. wegens overtreding van artikel 4:34, tweede lid, Wft. Door een fout bij een software-aanpassing werd in augustus 2022 bij telecomkredieten de inkomsten- en lastentoets overgeslagen, waardoor in 158 gevallen krediet werd verstrekt dat niet verantwoord was. De AFM stelde de boete vast op € 375.000, na matiging van het wettelijke basisbedrag van € 2.500.000 met in totaal 85 procent. Het bezwaar van Vodafone FS is op 29 januari 2025 ongegrond verklaard; de rechtbank Rotterdam heeft het beroep op 18 juni 2026 gegrond verklaard en de boete vastgesteld op € 185.000. Uit de beslissing op bezwaar blijkt dat de AFM de publicatie van het boetebesluit in september 2024 heeft opgeschort, waarna Vodafone FS haar verzoek om een voorlopige voorziening introk. Vodafone FS heeft op 29 juli 2026 hoger beroep ingesteld bij het College van Beroep voor het bedrijfsleven.
