Rechtbank Overijssel 19 oktober 2026, ECLI:NL:RBOVE:2026:6248
De rechtbank Overijssel veroordeelt een 26-jarige man tot een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van achttien maanden voor het opzettelijk onjuist doen van aangiften omzetbelasting en inkomstenbelasting ten name van anderen. De verdachte biedt via sociale media boekhouddiensten aan met een geld-terug-garantie en dient voor honderden belastingplichtigen aangiften in die tot onterechte teruggaven leiden. De zaak wordt afgedaan op basis van procesafspraken tussen het Openbaar Ministerie en de verdediging. Daarin ziet de verdachte af van onderzoekswensen en bewijsverweren en doet hij afstand van inbeslaggenomen goederen met een waarde van € 156.127,40, terwijl het Openbaar Ministerie geen ontnemingsvordering indient. De rechtbank toetst de afspraken aan artikel 6 EVRM en verklaart het medeplegen en het doen plegen van het opzettelijk onjuist doen van aangiften bewezen. Zij gaat uit van een door de FIOD berekend belastingnadeel van € 1.653.332 en legt de overeengekomen straf op.
De Autoriteit Financiële Markten (AFM) heeft het Boetetoemetingsbeleid AFM 2026 vastgesteld, dat op 15 oktober 2026 in werking is getreden en het Boetetoemetingsbeleid AFM 2021 vervangt. De beleidsregel bepaalt hoe de AFM de hoogte van bestuurlijke boetes vaststelt binnen drie wettelijke regimes: de boete op basis van een wettelijk basisbedrag, de omzetgerelateerde boete en de voordeelgerelateerde boete. Volgens de AFM zijn de wijzigingen overwegend technisch en verduidelijkend van aard en ingegeven door wetswijzigingen, jurisprudentie en voortschrijdende inzichten over boetehoogtes. Het wettelijk basisbedrag geldt in het nieuwe beleid als globaal uitgangspunt, waarvan de AFM zo nodig vergaand kan afwijken. Voor zwaardere zaken onder het omzetgerelateerde regime hanteert de AFM een beleidsmatig basisbedrag van drie tot tien keer het wettelijk basisbedrag, afhankelijk van de netto-jaaromzet. Op overtredingen waarover vóór 15 oktober 2026 een onderzoeksrapport is opgesteld en gedateerd, blijft het beleid uit 2021 van toepassing.
Rechtbank Den Haag 25 augustus 2026, ECLI:NL:RBDHA:2026:26134
Een vrouw stelt via nepbeleggingsplatforms voor circa € 2,4 miljoen te zijn opgelicht met boilerroomfraude. Een blockchainonderzoek wijst uit dat een deel van haar cryptovaluta is doorgestuurd naar accounts bij de cryptobeurs Bybit. In kort geding vordert zij de identificerende gegevens van de accounthouders en transactieoverzichten. Bybit voert geen verweer en refereert zich aan het oordeel van de voorzieningenrechter. De voorzieningenrechter acht voldoende aannemelijk dat aan de voorwaarden van artikel 194 lid 1 Rv is voldaan en wijst de vorderingen toe. Het privacygevoelige karakter van de gegevens staat daaraan niet in de weg, omdat het om fraude gaat.
Rechtbank Rotterdam 19 augustus 2026, ECLI:NL:RBROT:2026:10188
De rechtbank Rotterdam beoordeelt een bestuurlijke boete van € 467.180 die De Nederlandsche Bank aan een trustkantoor heeft opgelegd wegens overtreding van het verbod op vroegtijdige dienstverlening uit de Wet toezicht trustkantoren 2018. DNB stelt in zes dienstverleningsdossiers 37 tekortkomingen in het cliëntenonderzoek vast; de rechtbank gaat uit van zes onbestreden tekortkomingen en acht van de 31 bestreden tekortkomingen er 25 buiten redelijke twijfel aangetoond. De rechtbank oordeelt onder meer dat beheersmaatregelen niet in het integriteitrisicoprofiel hoeven te worden opgenomen, dat een trustkantoor altijd een transactieprofiel moet vaststellen, dat de vermogenspositie van de pseudo-UBO moet worden vastgesteld en dat een kopie van een paspoort onvoldoende is om een identiteit te verifiëren. DNB mocht voor de doorlopende overtreding een boete opleggen, maar de rechtbank acht de overtreding gemiddeld verwijtbaar, volgt de verhoging van 25% niet en stelt de boete vast op € 373.750. Het besluit tot publicatie van het boetebesluit en het bijbehorende Nederlands- en Engelstalige persbericht houden stand. Het besluit tot publicatie van de beslissing op bezwaar houdt geen stand omdat DNB de gronden uit het aanvullend beroepschrift niet heeft meegewogen en de lakinstructie van de voorzieningenrechter niet heeft toegepast, waardoor DNB daarover een nieuw besluit moet nemen.
Rechtbank Rotterdam 18 juni 2026, ECLI:NL:RBROT:2026:10574
De rechtbank Rotterdam oordeelt dat een aanbieder van telecomkrediet artikel 4:34, tweede lid, van de Wet op het financieel toezicht heeft overtreden door in augustus 2022 na een software-update de inkomsten- en lastentoets over te slaan, waardoor 158 consumenten zijn overgekrediteerd. De AFM heeft hiervoor een bestuurlijke boete van 375.000 euro opgelegd. De rechtbank verwerpt de beroepsgronden over het ontbreken van een overtreding, over schending van het nemo tenetur-beginsel en over een te laat gegeven cautie. Ook oordeelt de rechtbank dat de AFM in redelijkheid tot boeteoplegging heeft kunnen overgaan en daarbij de eerdere waarschuwingen mocht betrekken. De rechtbank acht de boete echter te hoog en matigt deze tot 187.500 euro, omdat de overtreding gelet op het korte tijdsverloop, het volledige herstel en het ontbreken van winstbejag niet als ernstig kan worden aangemerkt. Vanwege overschrijding van de redelijke termijn met ruim vijf maanden verlaagt de rechtbank de boete verder tot 185.000 euro en verklaart zij het beroep gegrond voor zover het de boetehoogte betreft.
