Gerechtshof ‘s-Hertogenbosch 2 oktober 2026, ECLI:NL:GHSHE:2026:2696

Het gerechtshof ‘s-Hertogenbosch veroordeelt een man, geboren in 1997, voor het opzettelijk opslaan en voorhanden hebben van 437 stuks professioneel vuurwerk in zijn woning en voor het via Telegram te koop aanbieden van professioneel vuurwerk. De politie treft het vuurwerk aan nadat een verbalisant in de woonkamer een kleed optilt dat over gestapelde dozen ligt. De verdediging voert aan dat dit een doorzoeking zonder machtiging is en bepleit bewijsuitsluiting op grond van artikel 359a Sv. Het hof verwerpt dat verweer en oordeelt, in lijn met een arrest van de Hoge Raad over artikel 23 WED, dat de onderzoeksbevoegdheid van artikel 21 WED zich niet beperkt tot zoekend rondkijken. Het optillen van het kleed valt volgens het hof binnen die bevoegdheid, mede omdat de verdachte op de vordering tot uitlevering heeft gezegd dat de verbalisanten zelf moesten kijken. Het hof legt een gevangenisstraf op van zes maanden waarvan drie maanden voorwaardelijk met een proeftijd van drie jaren, zwaarder dan de advocaat-generaal vordert, en beveelt de onttrekking aan het verkeer van het vuurwerk.

Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden 7 oktober 2026, ECLI:NL:GHARL:2026:6364

Het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden spreekt een verdachte vrij die in maart en april 2020, tijdens de COVID-19-pandemie, als FFP2 aangeduide mondmaskers heeft verkocht die minder bescherming boden dan die aanduiding deed verwachten. Volgens het hof ziet artikel 174 Sr, gelet op de wetsgeschiedenis, uitsluitend op waren die op zichzelf schadelijk zijn voor het leven of de gezondheid. Waren die minder bescherming bieden tegen van buiten komende risico’s dan zij doen voorkomen, vallen daar niet onder; persoonlijke beschermingsmiddelen zijn geregeld in de Warenwet in verbinding met de Wet op de economische delicten. Ook van poging tot het opzettelijk toebrengen van zwaar lichamelijk letsel, oplichting en valsheid in geschrift volgt vrijspraak. Bij oplichting ontbreken aangiften of verklaringen van de afnemers, en bij valsheid in geschrift is opzet op een onware vermelding op de facturen niet bewezen. Het beroep op niet-ontvankelijkheid van het Openbaar Ministerie wegens willekeur verwerpt het hof, en de in beslag genomen mondmaskers gaan terug naar de verdachte.

Gerechtshof Den Haag 30 september 2026, ECLI:NL:GHDHA:2026:2974

Het gerechtshof Den Haag spreekt een besloten vennootschap vrij van het lozen van drijfmest in een oppervlaktewaterlichaam. Op 26 januari 2024 komt in Nieuw-Beijerland drijfmest in het oppervlaktewater terecht, afkomstig uit een mestopslag die bij de onderneming in gebruik is. De economische politierechter in de rechtbank Rotterdam legt daarvoor in eerste aanleg een voorwaardelijke geldboete van € 2.000 op. In hoger beroep vordert de advocaat-generaal vernietiging van dat vonnis en vrijspraak. Het hof stelt vast dat de onderneming het verontreinigde water kort na de constatering wegzuigt en afvoert en dat zij werkt met een gekeurde mestzak, een controle-instructie voor chauffeurs in het handboek en een eigen buitendienst. Daarmee voldoet zij aan de zorgplicht van artikel 2.11 lid 1 Besluit activiteiten leefomgeving, zodat vrijspraak volgt zonder dat het hof toekomt aan de vraag of sprake is van een lozingsactiviteit.