Veroordeling van vennootschap, bestuurder en houder eenmanszaak voor fraude met subsidieregeling Coronabanen in de zorg; houder eenmanszaak vrijgesproken van valsheid in geschrift

Rechtbank Rotterdam 30 september 2026, ECLI:NL:RBROT:2026:13383, ECLI:NL:RBROT:2026:13384 en ECLI:NL:RBROT:2026:13385

De rechtbank Rotterdam doet op 30 september 2026 uitspraak in drie strafzaken over fraude met de subsidieregeling Coronabanen in de zorg (COZO). Een vennootschap die € 621.836,83 aan subsidie ontvangt, verantwoordt deze als volledig besteed aan dertig coronabanen, terwijl geen zorgpersoneel is ingehuurd en het geld naar de onderneming van een medeverdachte vloeit. De vennootschap krijgt een geldboete van € 60.000, hoger dan de geëiste € 46.000, en haar bestuurder wordt als feitelijke leidinggever veroordeeld tot een gevangenisstraf van twaalf maanden en een bestuursverbod van vijf jaren. Beiden worden hoofdelijk veroordeeld tot betaling van € 571.776,83 aan het Ministerie van VWS. In een afzonderlijke zaak wordt de houder van een eenmanszaak, op wiens naam € 236.209,32 aan COZO-subsidie is ontvangen, vrijgesproken van valsheid in geschrift omdat niet vast te stellen is dat hij de aanvraag heeft ingediend. Voor het aanwenden van € 23.000 aan subsidiegeld voor privé-uitgaven en eenvoudig witwassen krijgt hij een voorwaardelijke gevangenisstraf van twee maanden en een taakstraf van 180 uur.

Read More
Print Friendly and PDF ^

Hoge Raad verwerpt bewijsklacht over valsheid van een aandeelhoudersverslag bij feitelijk leiding geven en vermindert taakstraf wegens overschrijding van de redelijke termijn

Hoge Raad 6 oktober 2026, ECLI:NL:HR:2026:1622

De Hoge Raad verwerpt grotendeels het cassatieberoep van een man die door het gerechtshof Amsterdam is veroordeeld voor feitelijk leiding geven aan valsheid in geschrift begaan door een rechtspersoon. Het hof stelt vast dat de verdachte een aandeelhoudersverslag twee keer per e-mail aan een agentschap stuurt om inzicht te geven in de uitvoering van een fondsplan door een B.V. De daarin genoemde investeringen en participaties hebben volgens het hof nog niet allemaal plaatsgevonden. Het eerste cassatiemiddel richt zich tegen de bewezenverklaring en faalt om de redenen in de conclusie van de advocaat-generaal. De overige middelen worden afgedaan met toepassing van artikel 81 lid 1 RO. Omdat de redelijke termijn in cassatie is overschreden, vermindert de Hoge Raad de taakstraf van 720 uren tot 695 uren.

Read More
Print Friendly and PDF ^

Vrijspraak van een rechtspersoon van het lozen van drijfmest in oppervlaktewater omdat is voldaan aan de zorgplicht van artikel 2.11 Besluit activiteiten leefomgeving

Gerechtshof Den Haag 30 september 2026, ECLI:NL:GHDHA:2026:2974

Het gerechtshof Den Haag spreekt een besloten vennootschap vrij van het lozen van drijfmest in een oppervlaktewaterlichaam. Op 26 januari 2024 komt in Nieuw-Beijerland drijfmest in het oppervlaktewater terecht, afkomstig uit een mestopslag die bij de onderneming in gebruik is. De economische politierechter in de rechtbank Rotterdam legt daarvoor in eerste aanleg een voorwaardelijke geldboete van € 2.000 op. In hoger beroep vordert de advocaat-generaal vernietiging van dat vonnis en vrijspraak. Het hof stelt vast dat de onderneming het verontreinigde water kort na de constatering wegzuigt en afvoert en dat zij werkt met een gekeurde mestzak, een controle-instructie voor chauffeurs in het handboek en een eigen buitendienst. Daarmee voldoet zij aan de zorgplicht van artikel 2.11 lid 1 Besluit activiteiten leefomgeving, zodat vrijspraak volgt zonder dat het hof toekomt aan de vraag of sprake is van een lozingsactiviteit.

Read More
Print Friendly and PDF ^

Rechtbank stelt uitgrijzen van geheimhoudersgegevens onder getroffen waarborgen gelijk aan vernietigen en verklaart beklag van advocaten ex artikel 552a Sv ongegrond

Rechtbank Rotterdam 7 oktober 2026, ECLI:NL:RBROT:2026:13668

De rechtbank Rotterdam beslist voor de derde keer op een klaagschrift van twee advocaten over in beslag genomen correspondentie met een voormalige cliënt die onder hun verschoningsrecht valt. De Hoge Raad heeft de eerdere beschikkingen van de rechtbank in deze zaak tweemaal vernietigd en de zaak teruggewezen. De klagers verzoeken om definitieve vernietiging van alle geheimhoudersgegevens bij het Openbaar Ministerie en de FIOD, omdat het uitgrijzen volgens hen onvoldoende waarborgen biedt. Het Openbaar Ministerie wijst op digitale profielen met beperkte rechten, logging, een verbaliseringsplicht en ontgrijzen uitsluitend na een rechterlijke beslissing en toestemming van de FIOD-directeur. De rechtbank acht deze waarborgen toereikend, ook voor het kopiëren van data, en stelt het uitgrijzen onder deze waarborgen gelijk aan vernietigen. Het beklag is ongegrond; een eventueel incident is ter beoordeling aan de zittingsrechter in de strafzaak.

Read More
Print Friendly and PDF ^

Hoge Raad verwerpt cassatieberoep over hetzelfde feit bij strafvervolging voor artikel 69a AWR na een verzuimboete en de verhouding tot artikel 50 Handvest

Hoge Raad 6 oktober 2026, ECLI:NL:HR:2026:1578

De Hoge Raad verwerpt het cassatieberoep van een verdachte die door het gerechtshof ‘s-Hertogenbosch schuldig is verklaard aan het opzettelijk niet betalen van omzetbelasting, artikel 69a lid 1 AWR, zonder oplegging van een straf of maatregel. Voorafgaand aan de strafvervolging zijn aan de verdachte voor het niet betalen van die omzetbelasting al verzuimboetes op grond van artikel 67c AWR opgelegd. Het eerste cassatiemiddel klaagt over de ontvankelijkheid van het Openbaar Ministerie en gaat ervan uit dat het begrip hetzelfde feit in artikel 255 lid 1 Sv moet aansluiten bij het begrip hetzelfde delict in artikel 50 Handvest. De Hoge Raad oordeelt dat die begrippen niet samenvallen, omdat artikel 50 Handvest via artikel 52 Handvest een eigen beperkingssystematiek kent die de nationale bepalingen niet kennen. In zaken binnen de werkingssfeer van het Handvest moet de strafrechter wel onder ogen zien of vervolging en bestraffing te verenigen zijn met artikel 50 in samenhang met artikel 52 Handvest en welke straf bij cumulatie van procedures nog passend is. Het verzoek om een prejudiciële vraag te stellen aan het Hof van Justitie wijst de Hoge Raad af.

Read More
Print Friendly and PDF ^

Geldboete van € 2.000.000 na procesafspraken voor medeplegen van gewoontewitwassen en valsheid in geschrift met valse facturen

Rechtbank Noord-Holland 28 september 2026, ECLI:NL:RBNHO:2026:13104

De rechtbank Noord-Holland veroordeelt een in 1956 geboren man tot een geldboete van € 2.000.000. Hij laat 70 facturen opmaken door vennootschappen in Hong Kong en Londen voor diensten die nooit zijn geleverd. Werkmaatschappijen uit zijn concern betalen de facturen en trekken de bedragen af als kosten in de vennootschapsbelasting. Het geld komt via die vennootschappen terecht op een Zwitserse bankrekening van een vennootschap waarvan hij de UBO is. De zaak wordt afgedaan op basis van procesafspraken; het Openbaar Ministerie ziet af van ontneming. De rechtbank vergelijkt de straf met de fiscale boete die bij bestuursrechtelijke afdoening zou zijn opgelegd.

Read More
Print Friendly and PDF ^

Gevangenisstraf van tien jaar voor leidinggeven aan een criminele organisatie gericht op cocaïne en witwassen, nadat de verdachte de procesafspraken niet nakomt

Rechtbank Zeeland-West-Brabant 5 oktober 2026, ECLI:NL:RBZWB:2026:9481

De rechtbank veroordeelt een verdachte tot een gevangenisstraf van tien jaren voor acht feiten met betrekking tot cocaïne en witwassen. Het gaat om voorbereidingshandelingen, het bewerken, verwerken, afleveren en vervoeren van cocaïne, het buiten Nederland brengen van dertig kilogram, deelneming aan een criminele organisatie en gewoontewitwassen van € 5.023.250. De verdachte is de leider van de criminele organisatie, die gespecialiseerd is in het versnijden van pure cocaïne. Eerder hebben het Openbaar Ministerie en de verdediging procesafspraken gemaakt over een passende uitkomst van de zaak. Die afspraken komen niet tot uitvoering, omdat de verdachte zich niet uiterlijk per 1 september 2025 in Nederland meldt en evenmin aanwezig is op de inhoudelijke behandeling. De officier van justitie eist daarom een aanzienlijk hogere straf dan overeengekomen, en de rechtbank vindt de gevorderde tien jaar gevangenisstraf passend en geboden.

Read More
Print Friendly and PDF ^

Bestuurlijke boete voor vleeskuikenbedrijf wegens vleugelbeknellingen bij kuikentransport en matiging wegens overschrijding van de redelijke termijn

College van Beroep voor het bedrijfsleven 29 september 2026, ECLI:NL:CBB:2026:472

Het College van Beroep voor het bedrijfsleven beoordeelt in hoger beroep een bestuurlijke boete van € 1.500 die aan een vleeskuikenbedrijf is opgelegd wegens overtreding van artikel 3 van de Transportverordening. Een toezichthoudend dierenarts van de NVWA ziet op het terrein van een slachthuis zeven kuikens die met een vleugel bekneld zitten in transportcontainers. Het bedrijf voert aan dat de beknellingen ook kunnen zijn veroorzaakt door de shovelmachinist, de vrachtwagenchauffeur of beschadigde containers. Het College oordeelt dat het verbod zich richt tot alle bij het vervoer betrokken partijen, die ieder een eigen verantwoordelijkheid hebben. De hogerberoepsgrond slaagt niet en de overtreding kan het bedrijf worden verweten. Wegens overschrijding van de redelijke termijn met ruim een jaar matigt het College de boete ambtshalve met 15 procent tot € 1.275.

Read More
Print Friendly and PDF ^

Gevangenisstraf voor medeplegen van valsheid in geschrift en feitelijk leidinggeven aan onjuiste aangiften omzetbelasting op basis van valse inkoopfacturen

Rechtbank Oost-Brabant 24 september 2026, ECLI:NL:RBOBR:2026:6848

De rechtbank Oost-Brabant veroordeelt een vennoot van een vennootschap onder firma voor het samen met zijn inmiddels overleden compagnon opmaken van vijf valse inkoopfacturen en een vals betalingsbewijs. Op basis van de valse facturen doet de vof over vijf kwartalen in 2020 tot en met 2022 onjuiste aangiften omzetbelasting, waarna de Belastingdienst in totaal € 422.591 uitbetaalt. Zonder de valse facturen had de vof over die jaren € 3.236 omzetbelasting moeten afdragen. De rechtbank acht de verklaring van de verdachte dat hij van niets wist ongeloofwaardig en stelt op basis van e-mail, telefoongegevens, WhatsApp-berichten en geldstromen vast dat hij een actieve en sturende rol heeft. De verdachte wordt veroordeeld voor medeplegen van valsheid in geschrift en feitelijk leidinggeven aan het opzettelijk doen van onjuiste aangiften. De rechtbank legt een gevangenisstraf van 18 maanden op waarvan 9 maanden voorwaardelijk, lager dan de eis vanwege de persoonlijke omstandigheden en de overschrijding van de redelijke termijn.

Read More
Print Friendly and PDF ^

Taakstraffen voor medeplegen van het gebruikmaken van valse TVL-aanvragen en RVO niet-ontvankelijk als benadeelde partij

Rechtbank Overijssel 29 september 2026, ECLI:NL:RBOVE:2026:5795, ECLI:NL:RBOVE:2026:5796 en ECLI:NL:RBOVE:2026:5797

Drie verdachten worden door de politierechter van de Rechtbank Overijssel veroordeeld voor het medeplegen van opzettelijk gebruikmaken van valse geschriften bij aanvragen voor de Tegemoetkoming Vaste Lasten (TVL) tijdens de coronaperiode. De zaken maken deel uit van het FIOD-onderzoek Brescia. De verdachten hebben hun DigiD-gegevens en bankgegevens, en in één zaak een telefoon met een nieuw telefoonnummer voor de sms-verificatie, ter beschikking gesteld aan anderen, die de aanvragen met onjuiste referentieomzetten en valse kopieën van aangiften omzetbelasting indienen bij de Rijksdienst voor Ondernemend Nederland (RVO). De politierechter acht voorwaardelijk opzet en een nauwe en bewuste samenwerking bewezen en legt taakstraffen op van 180, 220 en 110 uren, in één zaak gecombineerd met een gevangenisstraf van één dag in verband met het taakstrafverbod van artikel 22b Sr. De redelijke termijn is in alle drie de zaken met circa vijf tot ruim zes maanden overschreden, hetgeen wordt vastgesteld zonder strafvermindering. RVO wordt als benadeelde partij niet-ontvankelijk verklaard, omdat zij als onderdeel van de Staat geen eigen rechtspersoonlijkheid heeft en een mandaat geen bevoegdheid geeft om in eigen naam te procederen. De vordering kan alleen bij de burgerlijke rechter worden aangebracht.

Read More
Print Friendly and PDF ^