Veroordeling van vennootschap, bestuurder en houder eenmanszaak voor fraude met subsidieregeling Coronabanen in de zorg; houder eenmanszaak vrijgesproken van valsheid in geschrift

Rechtbank Rotterdam 30 september 2026, ECLI:NL:RBROT:2026:13383, ECLI:NL:RBROT:2026:13384 en ECLI:NL:RBROT:2026:13385

De rechtbank Rotterdam doet op 30 september 2026 uitspraak in drie strafzaken over fraude met de subsidieregeling Coronabanen in de zorg (COZO). Een vennootschap die € 621.836,83 aan subsidie ontvangt, verantwoordt deze als volledig besteed aan dertig coronabanen, terwijl geen zorgpersoneel is ingehuurd en het geld naar de onderneming van een medeverdachte vloeit. De vennootschap krijgt een geldboete van € 60.000, hoger dan de geëiste € 46.000, en haar bestuurder wordt als feitelijke leidinggever veroordeeld tot een gevangenisstraf van twaalf maanden en een bestuursverbod van vijf jaren. Beiden worden hoofdelijk veroordeeld tot betaling van € 571.776,83 aan het Ministerie van VWS. In een afzonderlijke zaak wordt de houder van een eenmanszaak, op wiens naam € 236.209,32 aan COZO-subsidie is ontvangen, vrijgesproken van valsheid in geschrift omdat niet vast te stellen is dat hij de aanvraag heeft ingediend. Voor het aanwenden van € 23.000 aan subsidiegeld voor privé-uitgaven en eenvoudig witwassen krijgt hij een voorwaardelijke gevangenisstraf van twee maanden en een taakstraf van 180 uur.

Read More
Print Friendly and PDF ^

Hoge Raad verwerpt bewijsklacht over valsheid van een aandeelhoudersverslag bij feitelijk leiding geven en vermindert taakstraf wegens overschrijding van de redelijke termijn

Hoge Raad 6 oktober 2026, ECLI:NL:HR:2026:1622

De Hoge Raad verwerpt grotendeels het cassatieberoep van een man die door het gerechtshof Amsterdam is veroordeeld voor feitelijk leiding geven aan valsheid in geschrift begaan door een rechtspersoon. Het hof stelt vast dat de verdachte een aandeelhoudersverslag twee keer per e-mail aan een agentschap stuurt om inzicht te geven in de uitvoering van een fondsplan door een B.V. De daarin genoemde investeringen en participaties hebben volgens het hof nog niet allemaal plaatsgevonden. Het eerste cassatiemiddel richt zich tegen de bewezenverklaring en faalt om de redenen in de conclusie van de advocaat-generaal. De overige middelen worden afgedaan met toepassing van artikel 81 lid 1 RO. Omdat de redelijke termijn in cassatie is overschreden, vermindert de Hoge Raad de taakstraf van 720 uren tot 695 uren.

Read More
Print Friendly and PDF ^

Taakstraf voor feitelijk leidinggeven aan het aanwenden van NOW- en TVL-subsidie voor privédoeleinden, salarisvordering toegewezen als rechtstreekse schade

Rechtbank Oost-Brabant 24 september 2026, ECLI:NL:RBOBR:2026:6849

De rechtbank Oost-Brabant veroordeelt de bestuurder van een Amsterdamse restaurantvennootschap voor feitelijk leidinggeven aan subsidiefraude in de zin van artikel 323a Sr. De vennootschap ontvangt in 2020 en 2021 in totaal € 152.727,23 aan NOW- en TVL-subsidie, waarvan slechts € 11.342,09 aan loonkosten en niets aan vaste lasten wordt besteed. De verdachte neemt de subsidiegelden contant op of boekt ze over naar zijn privérekeningen en gebruikt ze voor privé-uitgaven. De rechtbank leidt het opzet af uit de tenaamstelling van de regelingen, de voorlichting door de boekhouder en de verklaring bij de NOW-aanvraag dat de voorwaarden zijn gelezen. Conform de eis legt de rechtbank een taakstraf van 240 uren op, met strafmatigende weging van de ouderdom van de feiten en de coronaperiode. Een salarisvordering wordt toegewezen als rechtstreekse schade, omdat de NOW-subsidie specifiek bestemd was voor de doorbetaling van loonkosten.

Read More
Print Friendly and PDF ^

Hoge Raad stelt prejudiciële vraag aan het Hof van Justitie over het zonder voorafgaande rechterlijke machtiging maken van een kopie van een inbeslaggenomen smartphone en geeft een voorlopig oordeel

Hoge Raad 6 oktober 2026, ECLI:NL:HR:2026:1615

De Hoge Raad behandelt prejudiciële vragen van de rechter-commissaris in de rechtbank Oost-Brabant over het maken van een kopie van de inhoud van een inbeslaggenomen smartphone zonder voorafgaande machtiging van de rechter-commissaris. Centraal staat het arrest van het Hof van Justitie in de zaak CG/Landeck, dat voorafgaande toetsing door een rechter of een onafhankelijk bestuursorgaan eist als toegang tot persoonsgegevens het risico van een ernstige of zeer ernstige inmenging in de grondrechten meebrengt. Volgens de Hoge Raad laat die rechtspraak twee lezingen toe over het moment waarop dat risico ontstaat, en daarom stelt hij zelf een prejudiciële vraag aan het Hof van Justitie. In verband met lopende strafzaken geeft de Hoge Raad een voorlopig oordeel: een werkwijze waarbij politie en justitie bij wijze van bevriezingsmaatregel zonder voorafgaande machtiging een kopie van de inhoud maken, is niet onverenigbaar met het Unierecht.
Een reëel risico op een ernstige inmenging ontstaat naar dat voorlopige oordeel pas wanneer een opsporingsambtenaar daadwerkelijk inhoudelijk kennis kan nemen van de gegevens. De Hoge Raad gaat ook in op de verbalisering van de inrichting en omvang van het onderzoek en op een mogelijke aanwijzing van het Openbaar Ministerie, en houdt iedere verdere beslissing aan.

Read More
Print Friendly and PDF ^

Hoge Raad vernietigt veroordeling voor feitelijk leidinggeven aan schuldwitwassen door rechtspersonen wegens gedeeltelijke verjaring

Hoge Raad 6 oktober 2026, ECLI:NL:HR:2026:1624

De Hoge Raad vernietigt de veroordeling van een verdachte die door het gerechtshof Amsterdam is veroordeeld wegens feitelijk leidinggeven aan schuldwitwassen door een rechtspersoon, meermalen gepleegd. Het vierde cassatiemiddel klaagt dat het recht tot strafvordering voor dit feit gedeeltelijk door verjaring is vervallen. Op schuldwitwassen staat tot 1 januari 2015 een gevangenisstraf van een jaar en sindsdien een gevangenisstraf van twee jaren. Op grond van artikel 70 lid 1 onder 2° in samenhang met artikel 72 lid 2 Sr beloopt de verjaringstermijn in dit geval ten hoogste twee maal zes jaren. Het recht tot strafvordering is daardoor vervallen voor zover het feit de periode vóór 6 oktober 2014 betreft, en het Openbaar Ministerie wordt in zoverre niet-ontvankelijk verklaard. De Hoge Raad wijst de zaak terug naar het gerechtshof Amsterdam voor een nieuwe berechting van het onder 2 tenlastegelegde.

Read More
Print Friendly and PDF ^

Winstcorrectie vennootschapsbelasting voor door de FIOD als vals aangemerkte facturen blijft in stand, verzuimboete gematigd wegens overschrijding van de redelijke termijn

Rechtbank Gelderland 15 augustus 2024, ECLI:NL:RBGEL:2024:5433

De rechtbank Gelderland oordeelt dat een recycling- en sloperijbedrijf vijftien facturen voor uitgeleend personeel niet ten laste van de winst over 2017 mag brengen. Een FIOD-onderzoek merkt deze facturen aan als vals, onder meer op basis van de verklaring van de opsteller dat hij ze op aangeven van de aandeelhouder valselijk heeft opgemaakt. Volgens de rechtbank maakt de belanghebbende niet aannemelijk welke personen zijn ingehuurd, wanneer en voor welke werkzaamheden, en legt zij de kasadministratie niet over. Dat de strafrechter de verklaringen nog niet heeft beoordeeld, acht de rechtbank van bijkomstig belang. De winstcorrectie van € 144.748 en de belastingrente blijven in stand. De verzuimboete wegens te late aangifte vermindert de rechtbank met 15 procent wegens overschrijding van de redelijke termijn, en de belanghebbende krijgt € 2.000 immateriële schadevergoeding en een hogere kostenvergoeding voor de bezwaarfase.

Read More
Print Friendly and PDF ^

Hoge Raad over de bewijsmotivering van het voorwaardelijk opzet op benadeling van schuldeisers en van het feitelijk leidinggeven bij bedrieglijke bankbreuk door een rechtspersoon

Hoge Raad 6 oktober 2026, ECLI:NL:HR:2026:1620

De Hoge Raad laat de veroordeling van de voormalig enig bestuurder van een melkproductenfabriek wegens feitelijk leidinggeven aan bedrieglijke bankbreuk door die rechtspersoon in stand. Kern van de zaak is een overboeking van € 5.940.000 op 3 juni 2010 van de fabriek naar een vennootschap waarachter de verdachte schuilgaat, terwijl de fabriek al een groot risico op faillissement loopt. Het hof leidt uit de bewijsmotivering af dat de fabriek bij die overboeking bewust de aanmerkelijke kans aanvaardt dat de rechten van een of meer schuldeisers worden benadeeld, en dat de verdachte feitelijk leiding geeft aan de overboeking. De Hoge Raad oordeelt dat de bewijsklachten daarover niet tot cassatie leiden en verwijst daarvoor naar de conclusie van de advocaat-generaal. Volgens die conclusie is het oordeel van het hof op beide punten niet onbegrijpelijk, niet ontoereikend gemotiveerd en getuigt het niet van een onjuiste rechtsopvatting. Wegens overschrijding van de redelijke termijn in cassatie vermindert de Hoge Raad de gevangenisstraf van 30 naar 29 maanden.

Read More
Print Friendly and PDF ^

Vrijspraak van gewoontewitwassen van contant ontvangen huurpenningen omdat een voorafgaand gronddelict ontbreekt

Gerechtshof Den Haag 30 september 2026, ECLI:NL:GHDHA:2026:2977 en ECLI:NL:GHDHA:2026:2975

Het gerechtshof Den Haag spreekt op 30 september 2026 een verhuurster van woningen en haar partner vrij van medeplegen van gewoontewitwassen van ongeveer € 106.080 aan contant ontvangen huur en borg. In de vijf woningen uit de tenlastelegging worden bij doorzoekingen drugs, vuurwapens, munitie, kogelwerende vesten, grote contante geldbedragen en versnijdingsattributen aangetroffen. Volgens het hof kan een voorwerp alleen afkomstig zijn uit enig misdrijf in de zin van de artikelen 420bis en 420ter Sr als dat misdrijf voorafgaat aan de witwasgedragingen, en die vondsten doen zich telkens pas voor nadat de woningen zijn verhuurd en de huurpenningen zijn ontvangen. Onvolledige huurdersgegevens en het aannemen van contante huur zijn op zichzelf of in onderling verband onvoldoende voor een witwasvermoeden, ook niet samen met een waarschuwingsbrief van de bank over anti-witwasrisico's. Het hof spreekt beiden daarnaast vrij van het uit winstbejag behulpzaam zijn bij illegaal verblijf en van het voorhanden hebben van een vervalste Griekse identiteitskaart, omdat wetenschap of ernstige reden tot vermoeden niet kan worden vastgesteld. Beide vonnissen van de rechtbank Rotterdam van 26 november 2020, met voorwaardelijke gevangenisstraf, taakstraf en geldboete, worden vernietigd.

Read More
Print Friendly and PDF ^

Veroordeling van een gemeenteambtenaar voor verduistering van € 640.970,12 in haar bediening en van haar toenmalige vriend voor medeplegen van gewoontewitwassen

Gerechtshof Den Haag 30 september 2026, ECLI:NL:GHDHA:2026:2972 en ECLI:NL:GHDHA:2026:2973

Het gerechtshof Den Haag veroordeelt op 30 september 2026 een ambtenaar van de gemeente Den Haag voor verduistering van € 640.970,12 dat zij in haar bediening onder zich heeft, en haar toenmalige vriend voor medeplegen van gewoontewitwassen en voor bijstandsfraude. Na de plaatsing van een betaalzuil op het stadsdeelkantoor Escamp op 1 juli 2019 neemt de ambtenaar anderhalf jaar lang meermalen contant geld uit de kluis mee, waarbij zij telkens extra wisselgeld bestelt zodat er steeds grotere bedragen in de kluis liggen. Het geld wordt gestort op bankrekeningen en besteed aan schoenen, kleding, horloges, elektronica en voertuigen. Het hof stelt het samen met haar vriend witgewassen bedrag vast op € 373.999,50 en baseert diens wetenschap op de verklaring van de medeverdachte, het financieel onderzoek en de chatgesprekken. De ambtenaar krijgt twaalf maanden gevangenisstraf waarvan zes voorwaardelijk en een taakstraf van 160 uur, haar vriend elf maanden gevangenisstraf, in beide gevallen verlaagd wegens overschrijding van de redelijke termijn. De gemeente Den Haag krijgt € 640.970,12 toegewezen bij de ambtenaar en € 373.999,50 bij haar vriend, met hoofdelijkheid tot dat laatste bedrag en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel.

Read More
Print Friendly and PDF ^

Hoge Raad verwerpt cassatieberoep over ne bis in idem bij strafvervolging wegens het opzettelijk niet betalen van omzetbelasting na eerder opgelegde verzuimboetes

Hoge Raad 6 oktober 2026, ECLI:NL:HR:2026:1578

De Hoge Raad verwerpt het cassatieberoep van een ondernemer die door het gerechtshof ‘s-Hertogenbosch schuldig is verklaard aan het opzettelijk niet betalen van omzetbelasting op aangifte, artikel 69a lid 1 AWR, zonder oplegging van straf of maatregel. De Belastingdienst had hem voor dezelfde kwartalen al verzuimboetes op grond van artikel 67c AWR opgelegd. De verdediging betoogt dat het begrip hetzelfde feit in artikel 255 lid 1 Sv moet aansluiten bij het begrip hetzelfde delict in artikel 50 van het Handvest van de grondrechten van de EU. De Hoge Raad oordeelt dat beide begrippen niet samenvallen, omdat het Handvest via artikel 52 een eigen beperkingssystematiek kent die het nationale recht mist. Wel moet de strafrechter in zaken binnen de werkingssfeer van het Handvest toetsen aan de Unierechtelijke eisen van afstemming tussen procedures en evenredigheid van de bestraffing, en moet het Protocol AAFD 2023 ook in die gevallen tot afstemming tussen Belastingdienst en Openbaar Ministerie leiden. Het verzoek om een prejudiciële vraag aan het Hof van Justitie wordt afgewezen.

Read More
Print Friendly and PDF ^