Het rapport Criminaliteit in het hybride tijdperk van Politie en Wetenschap (juli 2026) laat zien dat criminelen sociale media als Snapchat en Telegram gebruiken om geldezels, drugskopers en uitvoerders van geweld te werven, en noemt dat platform-gefaciliteerde criminaliteit. De politie loopt daarbij aan tegen onduidelijke regels voor onderzoek op sociale media, tegen de eis van de Hoge Raad uit maart 2025 dat een rechter vooraf toestemming geeft voor grondig onderzoek van een telefoon, en tegen een cultuur waarin digitale kennis bij een paar specialisten ligt. De onderzoekers adviseren daarom vaker te verstoren door accounts en berichten snel te laten verwijderen, in samenwerking met de platforms. Volgens TIL schuift de aanpak daarmee van de rechter naar de platforms, terwijl verwijderde berichten als bewijs verloren gaan, platforms bij gevaar voor leven of veiligheid een meldplicht hebben en een gebruiker alleen bij het platform zelf kan klagen. Voor advocaten levert dat concrete vragen op bij bewijs uit sociale media, en voor juristen in het algemeen is het een herkenbare les over structurele opleiding rond AI.

Tilburg University heeft eind september 2026 de Strategische Reflectie "Grip op digitale dreiging: De opsporing en vervolging van cybercrime" van onderzoeker Marc van der Ham gepubliceerd, de vierde uitgave in de reeks van het project CoSPIRIT. De reflectie richt zich op target-cybercrime, waarbij ICT-systemen zelf het doelwit zijn, en op de zwaarste verschijningsvorm daarvan, die de auteur ontwrichtende cybercrime noemt. Centraal staan drie beleidsontwikkelingen: de institutionalisering van publiek-private samenwerking, de aanpak van bad hosting en doorverkoopketens, en de grensoverschrijdende verkrijging van digitaal bewijs onder het e-evidence-pakket. De publicatie beschrijft dat de samenwerking binnen Project Melissa en het Programma Cyclotron op convenanten rust, waarbij publieke partijen verwerken op grond van een wettelijke taak en private partijen op grond van een gerechtvaardigd belang. Voor de hostingsector verkent de reflectie een sectorale identificatieplicht naar het model van het cliëntenonderzoek onder de Wet ter voorkoming van witwassen en financieren van terrorisme, met een bewaarplicht die beperkt blijft tot identificerende gegevens. De vijf strategische aandachtspunten betreffen melding van ransomware-incidenten richting de opsporing, wettelijke identificatie- en bewaarverplichtingen, Europese en mondiale samenwerking, een gedifferentieerde aanpak per type cybercrime en een normenkader voor kunstmatige intelligentie in de strafrechtketen.