Het economisch bestuursrecht heeft zich de afgelopen decennia sterk ontwikkeld. Volgens Outhuijse kunnen onder dit rechtsgebied in ieder geval het energierecht, telecomrecht, mededingingsrecht, consumentenrecht en toezicht op de financiële sector worden gerekend. Ook geeft zij aan dat door de toenemende overheveling van deze rechtsgebieden van het strafrecht naar het bestuursrecht en de invloed en ontwikkeling van het Europees recht op deze gebieden, het economisch bestuursrecht in de laatste twintig jaar fors is gegroeid.[1] Dit betekent dat het economisch bestuursrecht kan worden gesitueerd tussen het strafrecht en het bestuursrecht, maar niettegenstaande ook de invloed van jurisprudentie van het Hof van Justitie van de Europese Unie van belang is. In dit redactioneel staat de – in de praktijk weinig toegepaste – bestuurlijke verzegeling centraal. Jurisprudentie van het Hof van Justitie zet de bestuurlijke verzegeling echter in het middelpunt van de belangstelling.

Bewijs van een overtreding en de bewijslast waaraan dient te worden voldaan speelt een centrale rol in het handhavend bestuursrecht. Om te voldoen aan de bewijslast, die vaak op het bestuursorgaan rust, wordt gebruikgemaakt van verschillende vormen van bewijs. In deze bijdrage wordt aan de hand van recente rechtspraak ingegaan op de actuele ontwikkelingen op dit gebied, waaronder de waarborgen waarmee het horen van betrokken personen dient te worden omgeven en de sanctionering door de bestuursrechter indien bewijs op een onrechtmatige wijze is verkregen.