Gerechtshof Den Haag 13 mei 2026, ECLI:NL:GHDHA:2026:1711

Het gerechtshof Den Haag veroordeelt een verdachte voor oplichting en valsheid in geschrift na de verkoop van niet-geleverde kaarten en arrangementen voor formule 1-races. De verdachte beweegt gedurende ongeveer een jaar een dertigtal personen, veelal bekenden, tot betaling en stuurt hun vervalste tickets en valse bevestigingen. De slachtoffers worden in totaal voor ruim € 70.000 benadeeld. Hoewel de ernst en het aantal slachtoffers in beginsel een onvoorwaardelijke gevangenisstraf rechtvaardigen, ziet het hof daarvan af vanwege de proceshouding, de afgeronde behandeling van de gokverslaving en de uit eigen beweging gestarte terugbetaling. Het hof legt een taakstraf van 200 uren en een geheel voorwaardelijke gevangenisstraf van vier maanden op. De vorderingen van de benadeelde partijen worden toegewezen verminderd met het reeds vergoede deel, terwijl het hof geen schadevergoedingsmaatregel oplegt om het lopende aflossingstraject niet te doorkruisen.

Het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden veroordeelt op 27 mei 2026 een bestuurder voor faillissementsfraude tot een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van achttien maanden. De verdachte voert geen sluitende administratie en stelt deze niet terstond ter beschikking van de curator van de gefailleerde vennootschap. Daarnaast onttrekt hij ruim € 350.000 aan de boedel, terwijl hij weet dat de Belastingdienst, het pensioenfonds en het UWV daardoor in hun verhaalsmogelijkheden worden benadeeld. Via een opvolgende vennootschap maakt hij bovendien ruim € 280.000 rechtstreeks over naar zijn privérekening met het oogmerk zichzelf te bevoordelen. Het hof rekent de verdachte zwaar aan dat hij geen enkel inzicht toont in de strafwaardigheid van zijn handelen en de schuld steeds buiten zichzelf legt. De vordering van de benadeelde partij wordt toegewezen tot € 32.799,55, het onbetaalde salaris van de curator, en voor het overige niet-ontvankelijk verklaard.

Gerechtshof 's-Hertogenbosch 1 april 2026, ECLI:NL:GHSHE:2026:979

Het gerechtshof veroordeelt een verdachte tot een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van tien maanden wegens feitelijk leiding geven aan opzetwitwassen door een rechtspersoon, meermalen gepleegd. De verdachte wordt tegen betaling van € 20.000 als stroman bestuurder van een vennootschap waarop via een valse factuur ruim € 420.000 is binnengekomen, en zet dit bedrag grotendeels om in goud. Het hof oordeelt dat sprake is van een klassiek geval van witwassen, waarbij zelfs vaststaat uit welk concreet misdrijf het geld afkomstig is, namelijk oplichting en valsheid in geschrift. Voor opzetwitwassen is niet vereist dat de verdachte precies weet van welk misdrijf het geld afkomstig is, maar slechts dat hij weet dat het uit enig misdrijf afkomstig is. Dat de medeverdachten enkel voor schuldwitwassen zijn veroordeeld doet hieraan niet af, omdat de rol van de verdachte wezenlijk anders en zwaarder is.

Gerechtshof Amsterdam 23 april 2026, ECLI:NL:GHAMS:2026:1370

Het gerechtshof Amsterdam veroordeelt bij verstek een voormalig bestuurder voor faillissementsfraude tot een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van acht maanden en een beroepsverbod van vijf jaren. De verdachte verbruikt en onttrekt buitensporig middelen aan een vennootschap waarvan hij weet dat die technisch failliet is, onder meer door een Porsche Panamera te leasen, woningen voor privégebruik te huren en zonder zakelijke grondslag geldbedragen naar zijn eigen vennootschap over te maken. Het totale benadelingsbedrag bedraagt volgens de curator € 168.546. Het hof oordeelt dat de verdachte op zijn minst voorwaardelijk opzet heeft op de benadeling van de schuldeisers in hun verhaalsmogelijkheden. Daarnaast schendt de verdachte zijn inlichtingenplicht door de door de curator gevraagde stukken niet aan te leveren. Wegens overschrijding van de redelijke termijn in eerste aanleg matigt het hof de gevangenisstraf van negen naar acht maanden.

Gerechtshof Amsterdam 23 april 2026, ECLI:NL:GHAMS:2026:1371

Het gerechtshof Amsterdam veroordeelt op 23 april 2026 een vrouw die vanaf haar dakterras herhaaldelijk en minutenlang met een laserpen op een laagvliegende politiehelikopter scheen. De helikopter was in het donker op 900 voet bezig met de opsporing van inbrekers boven Beverwijk toen de cockpit meermalen door een felgroene laserstraal werd verlicht. Het hof acht het primair tenlastegelegde opzettelijk veroorzaken van gevaar voor het luchtverkeer niet bewezen, omdat de verdachte de aanmerkelijke kans op dat gevaar niet bewust heeft aanvaard. Wel oordeelt het hof dat zij aanmerkelijk onvoorzichtig en verwijtbaar heeft gehandeld, zodat het aan haar schuld is te wijten dat gevaar voor het luchtverkeer is ontstaan in de zin van artikel 165 Sr. Het hof vernietigt het vonnis van de politierechter en legt een geldboete van € 500 op naast een geheel voorwaardelijke taakstraf van 60 uren met een proeftijd van twee jaren. Daarmee wijkt het hof af van de eis van de advocaat-generaal, die enkel een geheel voorwaardelijke taakstraf had gevorderd.