Rechtbank Overijssel 9 juli 2026, ECLI:NL:RBOVE:2026:3946

De rechtbank Overijssel spreekt een bestuurder vrij van verduistering in dienstbetrekking van 769 bundels hout, omdat de fysieke goederenstroom en de beschikkingsmacht over het hout niet zijn komen vast te staan. Wel acht de rechtbank bewezen dat de verdachte feitelijke leiding heeft gegeven aan het gebruik van valse voorraadlijsten die het bedrijf aan ING heeft verstrekt om krediet te verkrijgen. De voorraadlijsten vermelden slechts één financierbare voorraadlocatie, terwijl de onderliggende bestanden meerdere locaties en een fictieve voorraadpost bevatten. Na het faillissement weigert de verdachte inlichtingen aan de curator te geven en voert en bewaart hij de administratie niet volgens de wettelijke verplichtingen, waardoor de afwikkeling van het faillissement wordt bemoeilijkt. De rechtbank veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf van acht maanden en ontzet hem voor vijf jaren uit het recht om het beroep van bestuurder van een rechtspersoon uit te oefenen. De vordering van ING als benadeelde partij van € 675.004,54 verklaart de rechtbank niet-ontvankelijk omdat de rechtstreekse schade niet is komen vast te staan.

Rechtbank Oost-Brabant 6 juli 2026, ECLI:NL:RBOBR:2026:4752 en ECLI:NL:RBOBR:2026:4753

De rechtbank Oost-Brabant deed uitspraak in twee samenhangende strafzaken over het weghalen van twaalf pallets sneakers bij een bedrijf in Veldhoven op 1 oktober 2021. De eerste verdachte regelt onder het voorwendsel van een verhuizing een vrachtwagen met chauffeur en laat de lading, met een waarde van ongeveer € 200.000, door medewerkers van het bedrijf inladen. De rechtbank acht medeplegen van oplichting bewezen en legt een taakstraf van 160 uren op naast een voorwaardelijke gevangenisstraf van twee maanden. De tweede verdachte, de chauffeur van de vrachtwagen, wordt vrijgesproken van medeplegen van oplichting, van diefstal en van opzetheling. Schuldheling acht de rechtbank wel bewezen, omdat de chauffeur bij het voorhanden krijgen van de lading redelijkerwijs had moeten vermoeden dat de goederen van misdrijf afkomstig waren. Gelet op zijn persoon, de omstandigheden waaronder het feit is begaan en de overschrijding van de redelijke termijn volstaat de rechtbank in zijn zaak met een schuldigverklaring zonder oplegging van straf of maatregel.

Een 56-jarige vrouw uit de gemeente Woerden is door de rechtbank Oost-Brabant veroordeeld tot een gevangenisstraf van 24 maanden, waarvan zes maanden voorwaardelijk. Ze buitte meer dan elf jaar lang een kwetsbare jonge vrouw uit door haar lange dagen te laten werken zonder haar daarvoor te betalen, terwijl zij onder erbarmelijke omstandigheden op het terrein van de vrouw woonde. De vrouw moet het slachtoffer een schadevergoeding betalen van ruim 200.000 euro én ze moet bijna 250.000 euro aan illegale inkomsten aan de Staat afstaan.

Een 35-jarige man uit de gemeente ’s-Hertogenbosch is door de rechtbank Oost-Brabant veroordeeld tot een taakstraf van 160 uur en twee maanden voorwaardelijke gevangenisstraf. Hij haalde met een geleende vrachtwagen sneakers ter waarde van ruim 200.000 euro weg bij een bedrijf. Een 41-jarige man uit de gemeente Heusden, die de vrachtwagen bestuurde, krijgt geen straf.

Rechtbank Oost-Brabant 18 juni 2026, ECLI:NL:RBOBR:2026:4372

De rechtbank Oost-Brabant veroordeelt een bestuurder voor meineed, valsheid in geschrift en medeplegen van valsheid in geschrift. De verdachte werkt mee aan twee valse fee-facturen waarmee zijn medeverdachte ruim € 100.000 onttrekt aan het bedrijf waarvan deze zelf mede-eigenaar is. De facturen vermelden werkzaamheden die nooit zijn verricht en worden opgenomen in de bedrijfsadministratie van het bedrijf van verdachte. Als beëdigde getuige bij de rechter-commissaris legt de verdachte over deze constructie een op meerdere punten valse verklaring onder ede af. Van actieve niet-ambtelijke omkoping spreekt de rechtbank vrij, omdat de betalingen niet zijn gedaan ter beïnvloeding van het handelen van de medeverdachte in zijn hoedanigheid van directeur. De rechtbank legt een taakstraf van 180 uren en een voorwaardelijke gevangenisstraf van drie maanden op, lager dan de eis van het Openbaar Ministerie.

Rechtbank Overijssel 18 juni 2026, ECLI:NL:RBOVE:2026:3455

De rechtbank Overijssel veroordeelt een feitelijk leidinggever en bestuurder van een Amsterdamse restaurant voor subsidiefraude en faillissementsfraude. De verdachte wendt uitgekeerde NOW-subsidies van in totaal € 214.616 aan voor andere doeleinden dan de loonkosten waarvoor zij zijn verstrekt en boekt in de maanden voor het faillissement samen met een medeverdachte subsidiegelden door naar privérekeningen, waarmee hij deze aan de boedel onttrekt. Daarnaast voldoet hij als bestuurder niet aan de administratie- en bewaarplicht, waardoor de afhandeling van het faillissement wordt bemoeilijkt. Voor het feitelijke leidinggeven aan het gebruik van vervalste bankafschriften door een tweede vennootschap volgt ontslag van alle rechtsvervolging, omdat een bestanddeel van artikel 225 lid 2 Sr in de tenlastelegging en bewezenverklaring ontbreekt. De rechtbank legt een taakstraf van 240 uren en een geheel voorwaardelijke gevangenisstraf van zes maanden met een proeftijd van twee jaren op. Daarmee volgt zij de eis van het Openbaar Ministerie en hanteert zij als uitgangspunt gelijke monniken, gelijke kappen ten opzichte van de medeverdachte.

Rechtbank Rotterdam 4 juni 2026, ECLI:NL:RBROT:2026:7018

De rechtbank Rotterdam veroordeelt de middellijk bestuurder van een uitzendbureau voor zorgpersoneel tot een gevangenisstraf van achttien maanden, waarvan zes maanden voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaar, voor het feitelijk leidinggeven aan het voorhanden hebben van valse geschriften. In de administratie van het bedrijf worden in onderzoek Marlin veertig valse documenten aangetroffen, waaronder uittreksels uit het diplomaregister, diploma's en Verklaringen Omtrent het Gedrag van uitzendkrachten die in de zorg werden geplaatst. De rechtbank acht bewezen dat het bedrijf bewust de aanmerkelijke kans heeft aanvaard dat deze valse stukken in de administratie aanwezig waren en bleven. De verdachte was aanwezig toen een zorgaanbieder de documenten controleerde en zag dat een deel zichtbaar vals was, onder meer door de verschrijving uitreksel in plaats van uittreksel. Hij heeft nagelaten nader onderzoek te doen, terwijl uit een tapgesprek blijkt dat hij wist dat ten minste een uitzendkracht zonder diploma werkte. De rechtbank houdt bij de straf rekening met een overschrijding van de redelijke termijn met ruim twee jaar en met een eerder betaalde strafbeschikking van € 775.000.