Hoge Raad 11 juni 2019, ECLI:NL:HR:2019:909
Het eerste middel bevat de klacht dat het hof het verweer strekkende tot niet-ontvankelijkverklaring van het openbaar ministerie in zijn ontnemingsvordering dan wel tot afwijzing van die vordering wegens het ontbreken van rechtsmacht ten onrechte heeft verworpen, althans de verwerping ontoereikend heeft gemotiveerd.
Read MoreDe mogelijkheid feitelijk leidinggevers strafrechtelijk een sanctie op te leggen bestaat sinds 1976 en vindt zijn basis in art. 51 lid 2 Wetboek van Strafrecht (Sr). De ondergrens om aan feitelijk leidinggevers een sanctie op te leggen volgt uit de Slavenburg-uitspraken en is in 2016 nog door de Hoge Raad verduidelijkt in zijn overzichtsarrest. In het economisch bestuursrecht is de mogelijkheid feitelijk leidinggevers te beboeten pas 31 jaar (oktober 2007) later in het mededingingsrecht geïntroduceerd. De rest van het economisch bestuursrecht volgde op 1 juli 2009 met de invoering van de vierde tranche van de Algemene wet bestuursrecht (Awb).
Read MoreRechtbank Oost-Brabant 5 juni 2019, ECLI:NL:RBOBR:2019:3107 (Civiel recht)
De rechtbank heeft een verzoek van advocaten tot het houden van een voorlopig getuigenverhoor ex artikel 186 Rv en het opstellen van een voorlopig deskundigenbericht ex artikel 202 Rv - over inbreuken op het verschoningsrecht in een strafrechtelijk onderzoek naar twee vermogensbeheerders - afgewezen.
Read MoreGerechtshof Amsterdam 22 maart 2019, ECLI:NL:GHAMS:2019:967
In de onderhavige zaak is geen strafrechtelijk financieel onderzoek ingesteld. Dit brengt met zich dat ontneming in deze zaak slechts mogelijk is op de grondslag van het bepaalde in artikel 36e, tweede lid (oud), Sr, dat wil zeggen: ten aanzien van voordeel verkregen door middel van of uit de baten van de in de hoofdzaak bewezen verklaarde feiten, soortgelijke feiten of feiten waarvoor een geldboete van de vijfde categorie kan worden opgelegd, indien er voldoende aanwijzingen bestaan dat zij door de veroordeelde zijn begaan.
Read MoreGerechtshof Den Haag 7 juni 2019, ECLI:NL:GHDHA:2019:1434
Anders dan de rechtbank heeft overwogen, is het hof van oordeel dat niet kan worden aangenomen dat in dit geval sprake is geweest van zogenaamde relatieve illegaliteit. Uit de door het Openbaar Ministerie in het requisitoir in hoger beroep aangehaalde uitspraken van de Afdeling Bestuursrechtspraak van de Raad van State is het hof gebleken dat gedurende de in de strafzaak bewezenverklaarde periode en ook nog daarna geen concreet uitzicht heeft bestaan op legalisatie van de toen bestaande situatie.
Read MoreHoge Raad 4 juni 2019, ECLI:NL:HR:2019:782
Het eerste middel klaag in de kern over het oordeel van het hof dat voor de toepasselijkheid van art. 76 lid 1 Wp 2000 niet van belang is of al dan niet daadwerkelijk is betaald voor het vervoer, zo lang het opzet van de vervoerder van tevoren was gericht op het tegen betaling verrichten van personenvervoer.
Read MoreParket bij de Hoge Raad 28 mei 2019, ECLI:NL:PHR:2019:565
De “wijze waarop de onderscheiden feiten zijn begaan” is een uitdrukking die impliceert dat er onderscheiden feiten zijn begaan. Het lijkt er dus op dat de Hoge Raad schakelbewijs alleen toelaatbaar acht als vaststaat dat er tenminste twee strafbare feiten zijn begaan die met elkaar kunnen worden vergeleken op het punt van de modus operandi. De vraag is of daarvan in de onderhavige zaak sprake is.
Read MoreHet Openbaar Ministerie en de Fiod betogen dat de procedureregels die gelden voor het verschoningsrecht op de schop moeten. Advocaten Frans Sijbers en Robbert de Bree (Wladimiroff) reageren hierop in het FD van 12 juni. 'Het OM probeert nu zelf gecreëerde problemen in de uitvoering van onderzoeken op te lossen door te sleutelen aan een fundamenteel rechtsbeginsel.’
Read MoreParket bij de Hoge Raad 14 mei 2019, ECLI:NL:PHR:2019:465
Het vierde middel komt met een rechts- en een motiveringsklacht op tegen de beslissing tot toewijzing van de vordering van de benadeelde partij en tegen de oplegging aan de verdachte van de schadevergoedingsmaatregel als bedoeld in art. 36f Sr. Geklaagd wordt dat de beslissingen om aan de benadeelde partij benadeelde 1 de vordering tot schadevergoeding gedeeltelijk toe te wijzen en ten behoeve van dit slachtoffer benadeelde 1 de schadevergoedingsmaatregel op te leggen, zijn gebaseerd op de omvang van de schade die niet deze (individuele) benadeelde partij benadeelde 1 alleen heeft geleden, maar die de erven gezamenlijk hebben geleden.
Read MoreRaad van State 22 mei 2019, ECLI:NL:RVS:2019:1674
De Afdeling heeft, in afwijking van de rechtbank, geoordeeld dat sprake is van het volledig ontbreken van verwijtbaarheid in een Arbozaak: adequate risico-inventarisatie met toegemeten instructies en toezicht daarop.
Read More