Hoge Raad 3 februari 2026, ECLI:NL:HR:2026:156

De verdachte is door de politierechter veroordeeld tot tien dagen gevangenisstraf wegens belediging van een treinconducteur. Zijn advocaat stelde hoger beroep in via een volmacht, maar het hof verklaarde het beroep niet-ontvankelijk wegens een formeel gebrek. De volmacht bevatte namelijk niet de instemming van de verdachte met het direct in ontvangst nemen van de oproeping door de griffie. De Hoge Raad oordeelt dat dit in dit geval niet tot niet-ontvankelijkheid mocht leiden, omdat de oproeping later in persoon aan de verdachte is uitgereikt. Daarmee is het beschermde belang van artikel 450 lid 3 Sv niet geschonden. De Hoge Raad vernietigt het arrest van het hof en verwijst de zaak terug voor een nieuwe behandeling.

De procureur-generaal bij de Hoge Raad heeft cassatie in het belang der wet ingesteld tegen een pilot van het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden waarbij getuigen werden gehoord door een senior gerechtsjurist in plaats van door de raadsheer-commissaris. Volgens PG Bleichrodt ontbreekt hiervoor een wettelijke grondslag, omdat het horen van getuigen in het kabinet van de raadsheer-commissaris een exclusieve rechterlijke taak is die niet kan worden gedelegeerd. Instemming van verdediging en advocaat-generaal herstelt dit gebrek niet, mede gelet op de waarborgen uit artikel 6 EVRM. De uitspraak van de Hoge Raad heeft geen gevolgen voor de betrokken strafzaak, maar kan wel van invloed zijn op toekomstige inzet van gerechtsjuristen bij getuigenverhoren.

Hoge Raad 24 juni 2025, ECLI:NL:HR:2025:951

De Hoge Raad oordeelt dat het recht tot strafvervolging voor het bezit van munitie is verjaard en verklaart het OM op dat punt niet-ontvankelijk. De opgelegde gevangenisstraf wordt verminderd van 21 naar 20 maanden wegens overschrijding van de redelijke termijn. Voor het overige blijft de veroordeling in stand. De advocaat-generaal concludeerde anders: volgens hem was geen sprake van verjaring. De Hoge Raad wijkt daarmee af van zijn advies.