Zeg je bijzonder strafrecht, dan zeg je bijzondere opsporing. En zeg je bijzondere opsporing, dan volgt al gauw bijzondere opsporingsdiensten. Een bijzondere opsporingsdienst (BOD) is verantwoordelijk voor de strafrechtelijke handhaving van de rechtsorde op een specifiek beleidsterrein. In Nederland kennen we er vier: de Nederlandse Arbeidsinspectie – Opsporingsdienst (NLA-OD), vallend onder het Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid, de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit – Inlichtingen- en Opsporingsdienst (NVWA-IOD), vallend onder het Ministerie van Economische Zaken, de Inspectie Leefomgeving en Transport – Inlichtingen- en Opsporingsdienst (ILT-IOD), vallend onder het Ministerie van Infrastructuur en Milieu, en de Fiscale inlichtingen- en opsporingsdienst (FIOD), vallend onder het Ministerie van Financiën. Deze laatste dienst bestond in 2025 80 jaar en de ontwikkelingen in zowel de organisatie als het werkterrein zijn in deze afgelopen 80 jaar op zijn zachtst gezegd groot te noemen en de moeite waard om eens op te reflecteren. En als eerste – en vooralsnog enige – redactielid werkzaam voor een BOD, meer specifiek die BOD, leek mij dit onderwerp voor mijn eerste redactioneel wel passend.