Transparency International Nederland publiceerde op 16 juli 2026 het onderzoek Whistleblowing Frameworks 2026, waarin de klokkenluidersbescherming bij de negen bevoegde autoriteiten onder de Wet bescherming klokkenluiders wordt beoordeeld. Het onderzoek kijkt naar zowel de interne meldregeling voor het eigen personeel als de externe meldregeling voor werkgerelateerde meldingen van buitenaf, en beoordeelt deze op vier dimensies: bescherming, procedure, cultuur en extern melden. De hoogste gemiddelde scores worden behaald door het Huis voor Klokkenluiders, de ANVS, de AP en de AFM, terwijl de ACM en de IGJ het laagst scoren. Extern melden scoort over de hele linie het hoogst, de dimensie cultuur het laagst. Naar aanleiding van aanbevelingen tijdens het onderzoek pasten zeven van de negen autoriteiten hun meldregeling aan. Het rapport bevat daarnaast aanbevelingen aan de autoriteiten en aan de wetgever, onder meer over het uitwerken van het sanctieregime en het mogelijk maken van anoniem melden.

Het Huis voor Klokkenluiders publiceerde op 10 maart 2026 zijn jaarverslag over 2025. De cijfers laten een organisatie zien die structureel overbelast raakt door een vraag die jaar na jaar met bijna 50% stijgt. Opvallender is wat de cijfers zeggen over de werking van de Wet bescherming klokkenluiders zelf: een wettelijk verbod op benadeling dat al tien jaar bestaat, maar zonder tanden.

Het Huis voor Klokkenluiders heeft zijn Jaarplan 2026 gepubliceerd. In dit jaarplan wordt uiteengezet welke werkzaamheden het Huis in 2026 verwacht uit te voeren, hoe de samenwerking met andere bevoegde autoriteiten wordt vormgegeven, en op welke wijze wordt toegewerkt naar nieuwe toezichts- en handhavingstaken. Ook wordt aandacht besteed aan de evaluatie van de Wet bescherming klokkenluiders en het tienjarig bestaan van het Huis.

Het rapport laat zien dat het aantal meldingen over sociale onveiligheid bij de gemeente Amsterdam sterk is toegenomen, terwijl er nauwelijks onderzoeken worden gestart. Medewerkers ervaren het meldsysteem als onduidelijk en krijgen vaak weinig tot geen terugkoppeling, wat leidt tot onzekerheid en wantrouwen. Vooral meldingen over leidinggevenden lopen vast doordat zij vaak zelf worden betrokken bij de oplossing. Het geldende onderzoeksprotocol is vooral gericht op zakelijke integriteit en sluit onvoldoende aan op sociale-integriteitskwesties zoals pesten, intimidatie en discriminatie. Daardoor voelen melders zich niet beschermd en kan sociale onveiligheid voortduren. De ombudsman adviseert ingrijpende herziening, waaronder externe beoordeling van sociale-integriteitsmeldingen en een onafhankelijke integriteitscommissie.