Hoge Raad 31 maart 2026, ECLI:NL:HR:2026:497

De Hoge Raad vernietigt in ECLI:NL:HR:2026:497 het arrest van het gerechtshof Den Haag wegens het ontbreken van een rechtsgeldig proces-verbaal van de terechtzitting. Het proces-verbaal is niet uitgewerkt omdat de betrokken raadsheer en griffier niet langer bij het hof werkzaam zijn. De Hoge Raad oordeelt dat dit geen bijzondere omstandigheid is die de nietigheid van het onderzoek ter terechtzitting en de uitspraak kan wegnemen. Dit arrest bevestigt de strenge lijn uit HR 13 oktober 2020, ECLI:NL:HR:2020:1605, en benadrukt dat personele wisselingen geen rechtvaardiging vormen voor het niet naleven van artikel 327 Sv. De zaak wordt teruggewezen naar het gerechtshof Den Haag voor een nieuwe behandeling.

Hoge Raad 24 maart 2026, ECLI:NL:HR:2026:482

Hoge Raad oordeelt dat thuisdetentie tijdens geschorste voorlopige hechtenis niet in mindering wordt gebracht op de gevangenisstraf op grond van artikel 27 lid 1 Sr. Ook artikel 5 EVRM verplicht niet tot aftrek, zelfs niet bij vergaande bewegingsbeperkingen met elektronisch toezicht. De zaak betreft de veroordeling van een moeder tot vijftien jaar gevangenisstraf wegens moord op haar elfjarige zoon in Zevenbergen in 2020 door toediening van medicijnen. De Hoge Raad laat wel ruimte voor de feitenrechter om schorsingsvoorwaarden mee te wegen bij de straftoemeting. Motivering is vereist wanneer de verdediging hierover een uitdrukkelijk onderbouwd standpunt inneemt.

Hoge Raad 3 februari 2026, ECLI:NL:HR:2026:156

De verdachte is door de politierechter veroordeeld tot tien dagen gevangenisstraf wegens belediging van een treinconducteur. Zijn advocaat stelde hoger beroep in via een volmacht, maar het hof verklaarde het beroep niet-ontvankelijk wegens een formeel gebrek. De volmacht bevatte namelijk niet de instemming van de verdachte met het direct in ontvangst nemen van de oproeping door de griffie. De Hoge Raad oordeelt dat dit in dit geval niet tot niet-ontvankelijkheid mocht leiden, omdat de oproeping later in persoon aan de verdachte is uitgereikt. Daarmee is het beschermde belang van artikel 450 lid 3 Sv niet geschonden. De Hoge Raad vernietigt het arrest van het hof en verwijst de zaak terug voor een nieuwe behandeling.

De procureur-generaal bij de Hoge Raad heeft cassatie in het belang der wet ingesteld tegen een pilot van het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden waarbij getuigen werden gehoord door een senior gerechtsjurist in plaats van door de raadsheer-commissaris. Volgens PG Bleichrodt ontbreekt hiervoor een wettelijke grondslag, omdat het horen van getuigen in het kabinet van de raadsheer-commissaris een exclusieve rechterlijke taak is die niet kan worden gedelegeerd. Instemming van verdediging en advocaat-generaal herstelt dit gebrek niet, mede gelet op de waarborgen uit artikel 6 EVRM. De uitspraak van de Hoge Raad heeft geen gevolgen voor de betrokken strafzaak, maar kan wel van invloed zijn op toekomstige inzet van gerechtsjuristen bij getuigenverhoren.

Hoge Raad 24 juni 2025, ECLI:NL:HR:2025:951

De Hoge Raad oordeelt dat het recht tot strafvervolging voor het bezit van munitie is verjaard en verklaart het OM op dat punt niet-ontvankelijk. De opgelegde gevangenisstraf wordt verminderd van 21 naar 20 maanden wegens overschrijding van de redelijke termijn. Voor het overige blijft de veroordeling in stand. De advocaat-generaal concludeerde anders: volgens hem was geen sprake van verjaring. De Hoge Raad wijkt daarmee af van zijn advies.

Hoge Raad 24 juni 2025, ECLI:NL:HR:2025:990

De Hoge Raad vernietigt een beschikking van de rechtbank Oost-Brabant tot onttrekking aan het verkeer van 344 kg 3-MMC. De rechtbank motiveert onvoldoende met welk strafbaar feit de inbeslaggenomen goederen verband houden. Het enkele feit dat 3-MMC ná de inbeslagneming strafbaar is gesteld, is daarvoor niet voldoende. Voor onttrekking op grond van artikel 36d Sr is een verband met een reeds begaan strafbaar feit vereist. De zaak wordt terugverwezen voor nieuwe behandeling.

Hoge Raad 24 juni 2025, ECLI:NL:HR:2025:985

De Hoge Raad oordeelt dat de korting op proceskostenvergoeding in Wahv-zaken bij no cure no pay rechtsbijstand niet in strijd is met het discriminatieverbod van het EVRM. De regeling heeft een legitiem doel: het tegengaan van overcompensatie. Alleen in bijzondere gevallen geldt de korting niet. Het gerechtshof paste de regeling ten onrechte niet toe. De uitspraak wordt vernietigd in het belang van de wet.

Hoge Raad 10 juni 2025, ECLI:NL:HR:2025:846

De verdachte is veroordeeld wegens het negeren van een bevel van de burgemeester tot beëindiging van een betoging, strafbaar gesteld in de WOM. Het gerechtshof legde een voorwaardelijke geldboete van 250 euro op. In cassatie voerde de verdachte aan dat beroep mogelijk zou zijn vanwege verwevenheid met de APV Den Haag. De Hoge Raad oordeelt dat het cassatieverbod van artikel 427 lid 2 Sv van toepassing is. De WOM is rijkswetgeving, geen gemeentelijke verordening, zodat de uitzondering van artikel 427 lid 3 Sv niet geldt. Het cassatieberoep is daarom niet-ontvankelijk.