Geldboete van € 2.000 voor rechtspersoon wegens opzettelijk onjuiste aangifte vennootschapsbelasting; vrijspraak van medeplegen met de eigen bestuurder

Rechtbank Amsterdam 22 oktober 2026, ECLI:NL:RBAMS:2026:10397

De rechtbank Amsterdam veroordeelt een vennootschap tot een geldboete van € 2.000 wegens het opzettelijk onjuist en onvolledig doen van de aangifte vennootschapsbelasting over 2021. In de nihilaangifte ontbreekt een boekwinst van € 828.521 uit de verkoop van onroerend goed. Het belastingnadeel bedraagt € 182.630. De rechtbank rekent de onjuiste aangifte en het opzet van de middellijk bestuurder aan de vennootschap toe, ook al stelt hij dat hij zich uitsluitend richtte op het terugdraaien van de transactie. Van medeplegen spreekt de rechtbank de vennootschap vrij, omdat haar gedragingen en die van haar bestuurder samenvallen. Bij de hoogte van de geldboete, conform de eis, weegt de rechtbank mee dat de gelijktijdig berechte bestuurder een gevangenisstraf van 18 maanden krijgt, waarvan 9 maanden voorwaardelijk.

Read More
Print Friendly and PDF ^

Hoge Raad laat veroordeling voor dood door schuld van een vrachtwagenchauffeur met diabetes in stand en vernietigt de toewijzing van schokschade aan de ouders van het slachtoffer

Hoge Raad 3 november 2026, ECLI:NL:HR:2026:1762

De Hoge Raad laat de veroordeling van een vrachtwagenchauffeur wegens dood door schuld in het verkeer, artikel 6 WVW 1994, in stand. De verdachte heeft al lange tijd diabetes en heeft eerder hypo’s gehad. Op 11 maart 2019 rijdt hij in Rotterdam tijdens een ernstige hypoglykemie met 89 km/u door een rood verkeerslicht en botst op een personenauto, waarvan de bestuurder overlijdt. Het hof acht aanmerkelijke onvoorzichtigheid bewezen: de verdachte heeft nagelaten passende maatregelen te nemen en is toch aan het verkeer blijven deelnemen, waarmee hij het risico op een plotselinge black-out heeft aanvaard. De Hoge Raad laat dat oordeel en de toewijzing van schokschade aan de broer van het slachtoffer in stand. De toewijzing van schokschade aan de ouders is echter ontoereikend gemotiveerd, waarna de Hoge Raad de zaak op dat punt terugwijst naar het gerechtshof Den Haag.

Read More
Print Friendly and PDF ^

Hoge Raad over de vraag of artikel 38 lid 3 Sr bij een latere berechting in de weg staat aan oplegging van een vrijheidsstraf

Hoge Raad 27 oktober 2026, ECLI:NL:HR:2026:1723

De Hoge Raad vernietigt in het belang der wet een vonnis van de rechtbank Oost-Brabant waarin een verdachte voor belaging, smaadschrift en vernieling schuldig is verklaard zonder oplegging van straf. De verdachte is eerder, op 16 oktober 2024, veroordeeld tot een gevangenisstraf van vijf jaren en TBS met voorwaarden, de maximale vrijheidsstraf die artikel 38 lid 3 Sr naast die maatregel toestaat. De rechtbank oordeelt dat artikel 38 lid 3 Sr, gelet op artikel 63 (oud) Sr, zich verzet tegen oplegging van een vrijheidsstraf voor de in 2022 gepleegde feiten en past artikel 9a Sr toe. De advocaat-generaal Keulen stelt tegen dat vonnis cassatie in het belang der wet in. De Hoge Raad overweegt dat artikel 63 (oud) Sr alleen de samenloopbepalingen van de artikelen 55 tot en met 62 Sr van toepassing verklaart, zodat daaruit niet volgt dat artikel 38 lid 3 Sr bij de latere berechting mede geldt, al moet de rechter bij het bepalen van het strafmaximum wel acht slaan op de eerder opgelegde gevangenisstraf van vijf jaren. Het oordeel van de rechtbank is daarom onjuist en het cassatiemiddel slaagt.

Read More
Print Friendly and PDF ^

Veroordeling voor feitelijk leidinggeven aan oplichting bij verkoop van een havenkraan met zwartgelakte koopovereenkomst en betaalbewijs

Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden 28 oktober 2026, ECLI:NL:GHARL:2026:6978

Het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden veroordeelt de indirect bestuurder van een vennootschap voor feitelijk leidinggeven aan oplichting van een buitenlandse onderneming bij de verkoop van een havenkraan. De vennootschap verkoopt de kraan voor € 765.000 en garandeert de koper volledig en onbezwaard eigendom, terwijl zij zelf alleen een aanbetaling aan haar eigen verkoper heeft gedaan en die verkoper zich de eigendom tot volledige betaling voorbehoudt. Op de vraag om eigendomsbewijzen stuurt de verdachte een koopovereenkomst en een bankafschrift waarin juist de gegevens over prijs, eigendomsoverdracht, levering en het betaalde bedrag onleesbaar zijn gemaakt. Het hof oordeelt dat de vennootschap zich daarmee voordoet als onbezwaard eigenaar en kunstgrepen toepast, waardoor de koper wordt bewogen tot betaling van het restant van de koopprijs. Het verweer dat de koper niet de vereiste omzichtigheid in acht heeft genomen, verwerpt het hof. De verdachte krijgt een gevangenisstraf van negen maanden, waarvan drie voorwaardelijk, en moet € 602.775 aan schadevergoeding betalen.

Read More
Print Friendly and PDF ^

Hoge Raad verwerpt cassatieberoep over toewijzing van affectieschade aan een uitwonende stiefzoon

Hoge Raad 27 oktober 2026, ECLI:NL:HR:2026:1722

De Hoge Raad verwerpt het cassatieberoep van een man die door het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden onder meer is veroordeeld voor doodslag op een lid van een vrijgezellengroep, die hij op 9 juli 2022 in Groningen met een vuurwapen in de buik schiet. Het hof wijst de vordering tot vergoeding van affectieschade van de meerderjarige, uitwonende stiefzoon van het slachtoffer gedeeltelijk toe op grond van de hardheidsclausule van artikel 6:108 lid 4, aanhef en onder g, BW. Het derde cassatiemiddel klaagt dat de stiefzoon niet als naaste in de zin van die bepaling kan worden aangemerkt. De Hoge Raad herhaalt aan de hand van de wetsgeschiedenis dat de kring van gerechtigden beperkt is en dat een andere persoon een hechte affectieve relatie moet aantonen, waarbij de intensiteit, de aard en de duur van de relatie van belang zijn. Het oordeel van het hof dat de omstandigheden van de stiefzoon, die het slachtoffer als zijn vader zag en pas twee maanden voor het feit op zichzelf is gaan wonen, een beroep op de hardheidsclausule rechtvaardigen, getuigt niet van een onjuiste rechtsopvatting en is toereikend gemotiveerd. De overige middelen worden afgedaan met artikel 81 lid 1 RO en de overschrijding van de redelijke termijn blijft zonder rechtsgevolg.

Read More
Print Friendly and PDF ^

Hoge Raad verklaart gedelegeerd Europees aanklager niet-ontvankelijk in cassatieberoep tegen een beklagbeschikking over beslag ter uitvoering van een Europees bevriezingsbevel

Hoge Raad 27 oktober 2026, ECLI:NL:HR:2026:1739

De Hoge Raad verklaart de gedelegeerd Europees aanklager niet-ontvankelijk in zijn cassatieberoep tegen een beschikking van de rechtbank Amsterdam in een beklagprocedure over beslag op twee auto’s van een vennootschap. Het beslag is gelegd ter uitvoering van een Europees bevriezingsbevel van de Belgische autoriteiten in een onderzoek naar btw-fraude. De rechtbank verklaart zich onbevoegd om het klaagschrift te behandelen en bepaalt dat het wordt doorgezonden naar de rechtbank Noord-Holland. Artikel 5.5.18 Sv verklaart enkele bepalingen over het beklag van overeenkomstige toepassing; artikel 552d lid 2 Sv, dat het cassatieberoep regelt, hoort daar niet bij. Omdat tegen beschikkingen op grond van artikel 445 Sv alleen cassatieberoep openstaat in de bij wet bepaalde gevallen, en ook geen andere wet daarin voorziet, kan de Hoge Raad het beroep niet in behandeling nemen. Een recht op cassatie volgt evenmin uit de regeling over grensoverschrijdende onderzoeken en rechterlijke toetsing in de EOM-verordening.

Read More
Print Friendly and PDF ^

Medisch verschoningsrecht van ambulancedienst moet wijken: beklag tegen uitlevering bandopname 112-gesprek ongegrond in onderzoek naar overlijden door inname loog

Rechtbank Gelderland 23 oktober 2026, ECLI:NL:RBGEL:2026:8251

De rechtbank Gelderland verklaart het beklag van een ambulancedienst tegen het bevel tot uitlevering van de bandopname van een 112-gesprek ongegrond. Het gesprek vindt op 25 november 2024 plaats tussen de partner van een vrouw en een verpleegkundige van de ambulancespoedlijn; de vrouw overlijdt drie dagen later aan de inname van een looghoudende stof. De ambulancedienst beroept zich op een van het medisch beroepsgeheim afgeleid verschoningsrecht als bedoeld in artikel 218 Sv. Het Openbaar Ministerie onderzoekt een verdenking van moord of doodslag, maar heeft nog niemand als verdachte aangemerkt. De rechtbank past het toetsingskader van de Hoge Raad over zeer uitzonderlijke omstandigheden toe en betrekt daarbij de ernst van het feit, het ontbreken van andere informatiebronnen en de beperkte omvang van de inbreuk. Zij oordeelt dat het belang van de waarheidsvinding in deze zaak zwaarder weegt dan het verschoningsrecht.

Read More
Print Friendly and PDF ^

Hoge Raad over UN-kenmerken op vaten als geschrift in de zin van artikel 225 Sr; strafoplegging vernietigd omdat de concernomzet niet ter terechtzitting aan de orde is gekomen

Hoge Raad 27 oktober 2026, ECLI:NL:HR:2026:1758

De Hoge Raad vernietigt de strafoplegging in een zaak tegen een besloten vennootschap die door het gerechtshof Den Haag is veroordeeld tot een geldboete van € 750.000 wegens valsheid in geschrift, begaan door een rechtspersoon, meermalen gepleegd. De vennootschap brengt UN-kenmerken aan op stalen vaten voor de opslag en het vervoer van gevaarlijke stoffen, terwijl uit herhaalde beproevingen met inwendige druk volgens het ADR blijkt dat die vaten niet overeenkomen met het bijbehorende ontwerptype. Het oordeel van het hof dat een stalen vat met een daarin geperst UN-kenmerk een geschrift is dat bestemd is om tot bewijs van enig feit te dienen, getuigt volgens de Hoge Raad niet van een onjuiste rechtsopvatting en is toereikend gemotiveerd. Evenmin onjuist is het oordeel dat artikel 219 Sr zich niet tot artikel 225 Sr verhoudt als een bijzondere tot een algemene strafbepaling in de zin van artikel 55 lid 2 Sr. Het cassatiemiddel over de strafmotivering slaagt, omdat het hof de jaaromzet en het nettoresultaat van het internationale bedrijf waarvan de vennootschap deel uitmaakt bij de hoogte van de geldboete betrekt, terwijl op de terechtzittingen geen stukken aan de orde zijn gekomen waaruit die gegevens kunnen worden afgeleid. De Hoge Raad wijst de zaak in zoverre terug naar het gerechtshof Den Haag en verwerpt het beroep voor het overige.

Read More
Print Friendly and PDF ^

Hoge Raad vernietigt toewijzing van de vordering van de benadeelde partij wegens gederfd levensonderhoud en kosten van een fiscalist na moord op een zakenpartner

Hoge Raad 27 oktober 2026, ECLI:NL:HR:2026:1752

De Hoge Raad vernietigt in een zaak over moord op een zakenpartner de beslissing van het gerechtshof Den Haag over de vordering van de echtgenote van het slachtoffer, voor zover die ziet op gederfd levensonderhoud en op kosten van een fiscalist, en de daarmee samenhangende schadevergoedingsmaatregel. Het hof wijst na een eerdere terugwijzing door de Hoge Raad € 278.345 aan gederfd levensonderhoud toe en gaat er daarbij van uit dat het slachtoffer tot zijn pensioen, nog twaalf jaar, jaarlijks hetzelfde inkomen uit zijn onderneming zou hebben gehaald als in het jaar voor zijn overlijden. De verdediging betwist dat uitgangspunt met een beroep op de verliezen van de onderneming, een dalende omzetprognose en de gevolgen van ontwikkelingen op het gebied van AI voor de vertaalbranche. De Hoge Raad herhaalt zijn overwegingen uit HR 10 april 2009, ECLI:NL:HR:2009:BG8781 en overweegt dat het aankomt op wat redelijkerwijs te verwachten is over toekomstige ontwikkelingen met betrekking tot het inkomen dat het slachtoffer bij zijn overlijden genoot. Gelet op wat de verdediging over die onzekere factoren heeft aangevoerd, is het oordeel van het hof over de gederfde inkomsten ontoereikend gemotiveerd. Ook de toewijzing van € 6.221,23 als kosten ter vaststelling van schade en aansprakelijkheid in de zin van artikel 6:96 lid 2, aanhef en onder b, BW is niet zonder meer begrijpelijk, zodat de Hoge Raad de zaak in zoverre naar het gerechtshof Amsterdam verwijst.

Read More
Print Friendly and PDF ^

Zijn gegevensdragers (geheugenkaarten, computer, USB-sticks, desktop en telefoon) vatbaar voor onttrekking aan het verkeer, art. 36c en 36d Sr?

Hoge Raad 27 oktober 2026, ECLI:NL:HR:2026:1756

De Hoge Raad vernietigt gedeeltelijk een arrest van het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden in een zaak over het gewoontematig verwerven en bezitten van kinderpornografisch materiaal. Het hof heeft naast de veroordeling de onttrekking aan het verkeer bevolen van achttien inbeslaggenomen gegevensdragers, waaronder geheugenkaarten, USB-sticks, een computer, een desktop en een telefoon. Het hof overweegt daarbij in algemene bewoordingen dat de voorwerpen bij het onderzoek naar het misdrijf zijn aangetroffen, dat het feit met betrekking tot die voorwerpen is begaan of dat zij kunnen dienen tot soortgelijke misdrijven, en dat het ongecontroleerde bezit ervan in strijd is met de wet en het algemeen belang. De Hoge Raad oordeelt dat uit de uitspraak van het hof niet kan worden afgeleid dat is voldaan aan de vereisten van artikel 36c en/of 36d Sr, zodat die beslissing ontoereikend is gemotiveerd. De overige klachten, waaronder die over de rechtmatigheid van de doorzoeking van de woning, leiden niet tot cassatie en worden afgedaan met toepassing van artikel 81 lid 1 RO. Wegens overschrijding van de redelijke termijn in cassatie vermindert de Hoge Raad de taakstraf van 240 naar 228 uren en wijst hij de zaak wat betreft de onttrekking aan het verkeer terug naar het hof.

Read More
Print Friendly and PDF ^