Het proefschrift van R.E. de Vries onderzoekt de rol van de faillissementscurator bij de bestrijding van faillissementsfraude. Centraal staat hoe deze fraudebestrijdende taak zich verhoudt tot de traditionele kerntaak van boedelbeheer en vereffening. De auteur analyseert de fraudepijler en de uitbreiding van het wettelijke instrumentarium van de curator. Bijzondere aandacht gaat uit naar de begrippen faillissementsfraude, malafide en bonafide bestuurders en het vereiste van (voorwaardelijk) opzet. Daarnaast wordt de spanning onderzocht tussen de informatiebevoegdheden van de curator en het nemo-teneturbeginsel. Het proefschrift laat zien dat de versterkte rol van de curator juridische en praktische knelpunten oproept voor zowel faillissementsafwikkeling als fraudebestrijding.