De strafbaarstelling van niet-ambtelijke omkoping is van oorsprong vooral gericht op medewerkers die in ruil voor steekpenningen hun werkgever bedriegen. Thans wordt deze strafbaarstelling echter ook ingezet in een andere context: de bestrijding van drugsmokkel via de Rotterdamse haven. Dat roept vragen op. Hoewel de strafbaarstelling geschikt lijkt om ook deze vorm van criminaliteit te bestrijden, is daarvoor wel vereist dat men blijft redeneren langs de essentie van deze bepaling.

Als we het hebben over grensoverschrijdende financieel-economische criminaliteit, hebben we het niet alleen over verschillende vormen van fraude, zoals belasting- of douanefraude of witwassen, maar ook over de daarmee samenhangende verschillende vormen van corruptie. Daarnaast blijkt, zoals hiervoor ook al is opgemerkt, dat er in de praktijk in meerdere gevallen verwevenheid bestaat tussen grensoverschrijdende financieel-economische criminaliteit en andere vormen van internationale georganiseerde misdaad. De relevantie van de bijdrage van Van Mourik aan dit themanummer is daarmee gegeven. In de bijdrage van Van Mourik wordt geïllustreerd dat strafbaarstelling van niet-ambtelijke omkoping ook een rol is gaan spelen bij de bestrijding van georganiseerde criminaliteit; meer in het bijzonder gaat hij in op niet-ambtelijke corruptie bij georganiseerde drugscriminaliteit. Daarbij betoogt hij dat de rechtsgoederen die een rol spelen bij niet-ambtelijke omkoping niet beperkt lijken te zijn tot louter financieel-economische belangen zoals de zuiverheid van de dienstbetrekking en eerlijke concurrentie op een integere markt, maar dat niet-ambtelijke omkoping in veel zaken de (grootschalige) invoer van drugs faciliteert.