Hoge Raad 22 oktober 2024, ECLI:NL:HR:2024:1413

Als – onevenredig – tijdsverloop een complicatie vormt bij de bewijsgaring of de waardering van het bewijs, de rechter daarmee rekening kan houden en, als de bewijsvoering anders op gespannen voet zou komen met de “fairness of the proceedings as a whole”, tot een vrijspraak kan komen. De door het hof vastgestelde gang van zaken kan zijn oordeel dat sprake was van een niet voor (procedurele) compensatie vatbare schending van de verdedigingsrechten die meebrengt dat het openbaar ministerie niet-ontvankelijk moest worden verklaard in de vervolging van de verdachte, niet dragen. Dat wordt niet anders als in de beoordeling wordt betrokken dat ook sprake is van andere nadelige gevolgen voor de verdachte, omdat niet zonder meer begrijpelijk is waarom deze gevolgen zich niet ervoor leenden te worden gecompenseerd, bijvoorbeeld door middel van strafvermindering.

Hoge Raad 15 oktober 2024, ECLI:NL:HR:2024:1400

Als de rechter behalve een gevangenisstraf ook een ontzetting uit een recht oplegt, zoals bijvoorbeeld een beroepsverbod, moet die ontzetting uit dat recht minimaal 2 jaar en maximaal 5 jaar langer duren dan het onvoorwaardelijke gedeelte van de opgelegde gevangenisstraf (artikel 31 van het Wetboek van Strafrecht).

Hoge Raad 15 oktober 2024, ECLI:NL:HR:2024:1407

De beantwoording van de vraag of een gedraging de aanmerkelijke kans op een bepaald gevolg in het leven roept, is afhankelijk van de omstandigheden van het geval, waarbij betekenis toekomt aan de aard van de gedraging en de omstandigheden waaronder deze is verricht. Het moet gaan om een kans die naar algemene ervaringsregels aanmerkelijk is te achten, dat wil zeggen: een in de gegeven omstandigheden reële, niet onwaarschijnlijke mogelijkheid.

Parket bij de Hoge Raad 15 oktober 2024, ECLI:NL:PHR:2024:1067

De veroordeling van een verdachte die een nepbom plaatste op een legerplaats kan in stand blijven. Dat adviseert advocaat-generaal (AG) Hofstee de Hoge Raad in zijn conclusie. In cassatie wordt onder meer geklaagd over de bewezenverklaring en de foto van de koffer die het hof voor het bewijs heeft gebruikt. Volgens de verdachte zag de koffer er aan de buitenkant niet gevaarlijk uit en had hij er juist alles aan gedaan om te voorkomen dat anderen zouden denken dat het om een echte bom ging. Ook wordt geklaagd dat de veroordeling in strijd is met het recht op vrijheid van (journalistieke) meningsuiting van artikel 10 EVRM, dat de verdachte daarom niet strafbaar is en dat het hof de verdachte daarom had moet ontslaan van alle rechtsvervolging.