Rechtbank 3 juli 2023 Noord-Nederland, ECLI:NL:RBNHO:2023:7024

De op 13 juli 2022 door de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State ingezette lijn omtrent te maken onderscheid tussen opzet, grove schuld en normale verwijtbaarheid bij het opleggen van een bestuurlijke boete, heeft ertoe geleid dat de minister van Infrastructuur en Waterstaat zijn beleidsregels omtrent boeteoplegging wegens overtreding van de Arbeidstijdenregelgeving heeft aangepast. De daarin opgenomen boetebedragen zien op normale verwijtbaarheid. De rechtbank Noord-Hollland oordeelt, in een recente uitspraak, dat die bedragen niet onevenredig zijn en dat de beboete partij niet heeft aangetoond dat sprake is van verminderde verwijtbaarheid.

Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State 26 juli 2023, ECLI:NL:RVS:2023:2862

Het nemo tenetur-beginsel is niet al van toepassing als de betrokkene niet kan uitsluiten dat een boete of vervolging zal volgen. Dat is volgens de hoogste bestuursrechter een te ruime uitleg van art. 6 van het Europees Verdrag van de Rechten van de Mens. Die uitleg zou er namelijk toe leiden dat het onderzoek door een toezichthouder ernstig wordt bemoeilijkt, óók als dit slechts tot toezicht strekt en wellicht helemaal niet in een bestuurlijke boete zal uitmonden.