De rechtbank Noord-Holland week in de Schiphol II-zaak af van de landelijke LOVS-oriëntatiepunten en legde een lagere straf op aan een drugskoerier. Zij motiveerde dit met een vermeende disbalans tussen straffen voor koeriers en voor organisatoren van grootschalige drugshandel, mede door procesafspraken. De auteur betoogt dat deze disbalans niet is onderbouwd en dat procesafspraken geen geschikt ijkpunt zijn voor algemene straftoemeting. Volgens hem biedt het bestaande LOVS-kader al voldoende ruimte voor maatwerk op basis van concrete omstandigheden. Het formuleren van eigen, algemene uitgangspunten ondermijnt rechtseenheid en rechtszekerheid. De conclusie luidt dat niet het systeem, maar juist dit vonnis zelf de disbalans vormt.