Op 1 juli 2025 trad de Wet gegevensverwerking persoonsgerichte aanpak radicalisering en terroristische activiteiten (Wet PARTA) in werking. De wet biedt de juridische grondslag voor casusoverleggen over radicalisering en terroristische activiteiten. Het is uitdrukkelijk niet de bedoeling om wijzigingen in bestaande praktijken te bewerkstelligen; het gaat om codificatie van een al jaren bestaand fenomeen, waarbij een groot aantal (overheids)partijen is betrokken. De Wet PARTA heeft betrekkelijk weinig politieke of maatschappelijke deining veroorzaakt en is met een ruime meerderheid door het parlement aangenomen. Onder academici en wetgevingsadviseur bestond er wél de nodige discussie, bijvoorbeeld over afbakening van de begrippen ‘radicalisering’, ‘extremisme’ en ‘terrorisme’, en over het toezicht op gegevensverwerkingen. In deze bijdrage analyseren de auteurs de Wet PARTA en het bijbehorende besluit vanuit het perspectief van het nationale veiligheidsrecht en het gegevensbeschermingsrecht. Zij werpen fundamentele vragen op met betrekking tot rechtsstatelijke waarborgen en gegevensbescherming.