Bijna een eeuw geleden deed de transactie haar intrede in onze strafrechtspleging als buitengerechtelijke afdoeningsmodaliteit voor lichte strafzaken. Zo’n 90 jaar later, in 2007, kondigde de wetgever aan dat hij de transactie zou vervangen door de strafbeschikking. Dat kan worden gesproken van een metamorfose in de (beoogde) toepassing van de transactie, blijkt uit het recente bericht dat enkel de zogenaamde hoge en bijzondere transactie (voorlopig) een blijvende plek heeft veroverd in onze strafrechtspleging als passend en effectief alternatief voor strafvervolging in omvangrijke en complexe zaken. Ten aanzien van de overige categorieën strafzaken zal de transactie op korte termijn niet langer tot het afdoeningsarsenaal behoren.

Om horizontale fraude op deze manier aan te kunnen pakken is gegevensdeling nodig. Niet alleen tussen publieke partijen en tussen publieke en private partijen, maar ook tussen private partijen onderling. Daarbij kan het nodig zijn om over de grenzen van de verschillende (private) branches heen, dus cross-sectoraal persoonsgegevens over (potentiele) fraudeurs te kunnen delen en op deze wijze te voorkomen dat burgers en bedrijven (opnieuw) slachtoffer worden.