Onlangs publiceerde de Europese Commissie een Engelstalig voorstel voor de 'Artificial Intelligence Act'. Deze verordening zal regels stellen aan het ontwikkelen, op de markt brengen en gebruiken van systemen met kunstmatige intelligentie, gesanctioneerd met AVG-achtige boetes. De verordening beoogt de toegevoegde waarde van kunstmatige intelligentie te vergroten en tegelijkertijd de gevaren in te dammen. In het licht van het maatschappelijke debat over kunstmatige intelligentie zijn de voorgestelde regels merendeels logisch en verklaarbaar.

While the ECtHR has not yet ruled on the most recent investigation techniques such as hacking, open-source investigation or predictive policing, it has nevertheless set minimum safeguards in relation to other investigatory developments, such as digital search and seizure, location tracking and bulk interception of communications. In this article, we conduct a brief overview of recent ECtHR jurisprudence concerning several types of digital investigation powers.12 In our overview, we place particular – although not exclusive – focus on post-2010 case law and organise it in relation to the five types of digital powers on which the Court has recently ruled: the creation of police databases, digital search and seizure, location tracking, the collection and processing of traffic data, and bulk interception of communications.

De directe aanleiding voor deze bijdrage ligt in een aantal recente uitspraken uit de feitenrechtspraak waarin de rechter(-commissaris) in bestaande opsporingsbevoegdheden een grondslag vindt voor nieuwe en verstrekkende digitale opsporingsmethoden. Denk daarbij aan het lezen van nog binnenkomende Whatsappberichten op een in beslag genomen smartphone of het inloggen op een Facebook-account. Op deze rechterlijke grondslagen voor de opsporing kan vanuit het oogpunt van legaliteit kritiek worden geleverd.