Enerzijds is het beschikken over een bankrekening in de huidige maatschappij vrijwel essentieel om te kunnen participeren in het maatschappelijk verkeer, anderzijds wordt door banken steeds vaker toegang tot het bancaire systeem aan (rechts)personen geweigerd. Uit onze praktijk blijkt namelijk dat cliënten die worden verdacht (of zijn veroordeeld) voor fraude, witwassen en/of valsheid in geschrifte, op grote schaal worden geweerd door banken. In dit artikel wordt nader ingegaan op deze discrepantie.

Door verwijzingen naar andere regelgeving is niet altijd even helder welke instellingen onder de Wwft vallen. De Wwft kent drie categorieën instellingen: (i) banken; (ii) andere financiële ondernemingen; en (iii) natuurlijke personen, rechtspersonen of vennootschappen handelend in het kader van hun beroepsactiviteiten, die door de Wwft zijn aangewezen. De tweede categorie instellingen is niet altijd duidelijk afgebakend. In dit artikel proberen de auteurs meer duidelijkheid te verschaffen omtrent activiteiten die mogelijk wel of niet onder de tweede categorie vallen, namelijk concernfinancieringsmaatschappijen, corporate advieskantoren en premiepensioeninstellingen (PPIs).