Dit artikel behandelt de waarborgen die een BIG-geregistreerde beroepsbeoefenaar toekomen, teneinde de optelsom van het medisch tuchtrecht en het strafrecht ten aanzien van hetzelfde feit proportioneel te houden. Daarbij wordt achtereenvolgens ingegaan op het steeds punitievere karakter van het medisch tuchtrecht, het medisch tuchtrecht als een criminal charge in de zin van het EHRM, het ne bis in idem-beginsel, het mechanisme van proportionele vervolging, en de toepassing van tuchtrecht in de art. 12 WvSv-procedure. 

De modernisering van het Wetboek van Strafvordering is behoorlijk op stoom gekomen. Tijd voor een tussenbalans. Ten opzichte van de eerste voorstellen lijkt de grootste gekkigheid wel verdampt – met als mogelijke uitzondering nog de regeling van het hoger beroep. Wat nog wel ontbreekt is visie, met name op de rol van de verdediging. Daarvoor wordt een voorzet gedaan. 

De internationale gemeenschap kan sancties opleggen aan regeringen, groeperingen of (rechts) personen, teneinde hun gedrag te sturen of te bestraffen, met als doel het handhaven of herstellen van de internationale vrede en veiligheid. Het internationaal sanctierecht dat de oplegging van deze sancties beheerst, is bij uitstek een rechtsgebied dat wordt gedreven door de politiek, en staat in deze bijdrage centraal. 

Na de verkiezingen zal de rol van het ministerie van Veiligheid en Justitie als superministerie ongetwijfeld opnieuw ter discussie komen te staan. Daarbij moet ook gekeken worden naar de verhouding met het Openbaar Ministerie en de nadelen van een almaar toenemende focus op een keten van partners in de strafrechtspleging. 

In deze bijdrage wordt onderzocht welke invloed de strafrechter heeft op de bijkomende gevolgen van een strafrechtelijke veroordeling. Daartoe worden allereerst enkele recente ontwikkelingen met betrekking tot drie bijkomende gevolgen geschetst, te weten de VOG, de vreemdelingenrechtelijke gevolgen van een strafrechtelijke veroordeling en de eigen bijdrage voor de kosten van het strafproces en de slachtofferzorg.

Voor de financiële sector is integriteit via de toezichtswetgeving sinds 2001 een wettelijke verplichting. Ook in de private sector is integriteit een belangrijk thema, met name sinds de bouwfraude, boekhoudschandalen bij onder andere Enron, Ahold en Imtech en sinds de sjoemelsoftware in de auto-industrie: een gebrek aan integriteit in een onderneming leidt tot schadelijke praktijken.

De Eerste en Tweede Kamer hebben een wetsvoorstel aangenomen waarin wordt geregeld dat de Inspectie voor de Gezondheidszorg (IGZ) een specifieke wettelijke basis krijgt om toezichtsinformatie openbaar te maken. Dit artikel gaat in op de inhoud van dit wetsvoorstel en de huidige en toekomstige werkwijze van de IGZ rondom openbaarmaking van toezichtsinformatie.