Hoge Raad 23 januari 2018, ECLI:NL:HR:2018:78

Het eerste middel klaagt dat het hof bij de verwerping van een in hoger beroep gevoerd verweer, dat er sprake is geweest van schending van art. 38 Sv en art. 6 EVRM, omdat de verdachte voorafgaand aan zijn verhoor bij de politie zijn voorkeursadvocaat niet heeft kunnen consulteren, is uitgegaan van een onjuiste rechtsopvatting

Hoge Raad 23 januari 2018, ECLI:NL:HR:2018:67

Voorop moet worden gesteld dat uit de art. 47, 48 en 49 Sr, gelezen in onderling verband en samenhang, volgt dat enerzijds ten aanzien van de medeplichtige bij de bewezenverklaring en kwalificatie moet worden uitgegaan van de door de dader verrichte handelingen, ook indien het opzet van de medeplichtige slechts was gericht op een deel daarvan, en dat anderzijds het maximum van de aan de medeplichtige op te leggen straf een derde minder bedraagt dan het maximum van de straf, gesteld op het misdrijf dat de medeplichtige voor ogen stond.

Hoge Raad 9 januari 2018, ECLI:NL:HR:2018:18

Het middel houdt in dat het hof “aan bedrieglijk optreden van en aan het opmaken van een proces-verbaal met valse inhoud door verbalisanten, met medeweten en goedkeuring van het openbaar ministerie, ten onrechte en ondeugdelijk gemotiveerd niet het rechtsgevolg heeft verbonden dat het openbaar ministerie in zijn vervolging niet ontvankelijk is”.

Hoge Raad 9 januari 2018, ECLI:NL:HR:2018:27

Het middel klaagt dat (i) geen sprake is van het aannemen van een valse hoedanigheid door verdachte, nu het enkele ‘zich voordoen als bonafide klant’, niet kan worden beschouwd als het aannemen van een valse hoedanigheid, en voorts dat uit de gebezigde bewijsmiddelen niet blijkt dat de verdachte misbruik heeft gemaakt van een in het maatschappelijk (handels-)verkeer gebruikelijk verwachtingspatroon en (ii) er geen sprake is van een samenweefsel van verdichtsels nu de enkele leugen, bestaande in de mededeling van verdachte dat zijn bankpas beschadigd was, terwijl niet is vastgesteld dat dat niet waar was, daarvoor niet voldoende is en de bewezenverklaring ook voorts ontoereikend is gemotiveerd.

Parket bij de Hoge Raad 16 januari 2018, ECLI:NL:PHR:2018:18

Het gaat in deze zaak om een treurig geval van koolmonoxidevergiftiging. Op 21 januari 2013 vindt de politie na een melding het levenloze lichaam van slachtoffer 1 in een recreatiewoning op een vakantiepark in Zeewolde. De opgeroepen huisarts constateert een natuurlijke doodsoorzaak. Een zoon van de overleden man, slachtoffer 2, verblijft vervolgens in de recreatiewoning om de uitvaart van zijn vader te regelen. Een dag later (22 januari 2013) krijgt de politie de opdracht om nog eens naar de recreatiewoning te gaan. Daar treft zij het lichaam van de zoon aan. Ook hij blijkt te zijn overleden. Onderzoek wijst uit dat vader en zoon zijn overleden aan koolmonoxidevergiftiging.

Hoge Raad 16 januari 2018, ECLI:NL:HR:2018:45

Blijkens zijn weergegeven overwegingen heeft het Hof geoordeeld dat de verdachte het oogmerk had de valse bankbiljetten als echt en onvervalst uit te geven of te doen uitgeven. Dat oordeel geeft niet blijk van een onjuiste rechtsopvatting, is niet onbegrijpelijk en is toereikend gemotiveerd.

Hoge Raad 16 januari 2018, ECLI:NL:HR:2018:23

Het middel behelst de klacht dat het hof het verweer strekkende tot niet-ontvankelijkheid van het Openbaar Ministerie ten onrechte, althans onvoldoende gemotiveerd, heeft verworpen. In het bijzonder wordt geklaagd dat de samenloop van een strafrechtelijke vervolging en het opleggen van een bestuurlijke maatregel, de EMA, onverenigbaar is met het ne bis in idem-beginsel.

Parket bij de Hoge Raad 23 januari 2018, ECLI:NL:PHR:2018:24

De zaak tegen een gemeenteraadslid uit Zoetermeer die verdacht wordt van het beledigen van een ander gemeenteraadslid, tevens oud-minister van de LPF, moet over. Dat adviseert advocaat-generaal Taru Spronken de Hoge Raad.