HvJ EU 4 juli 2024, C-760/22 (FP e.a.)

Het EU-recht bevat geen regeling voor de kwestie of de lidstaten kunnen bepalen dat in het kader van een strafprocedure de verdachte op zijn uitdrukkelijk verzoek via videoconferentie kan deelnemen aan de zittingen. Een dergelijke kwestie valt derhalve onder het nationale recht. De nationale regels moeten wel het recht op een eerlijk proces, het vermoeden van onschuld en de rechten van de verdediging eerbiedigen. Dat is het antwoord van het EU-Hof op een vraag van een Bulgaarse rechter.

HvJ EU 29 juli 2024, C-202/24 (Alchaster)

Sinds de terugtrekking van het Verenigd Koninkrijk uit de Europese Unie is de tenuitvoerlegging in de Unie van door het Verenigd Koninkrijk uitgevaardigde aanhoudingsbevelen geregeld in de handels- en samenwerkingsovereenkomst tussen het Verenigd Koninkrijk en de Unie. Volgens het EU-Hof moeten de rechterlijke autoriteiten van de lidstaten waaraan wordt verzocht zo’n bevel ten uitvoer te leggen, autonoom nagaan of de betrokkene bij overlevering aan het Verenigd Koninkrijk het door hem gestelde risico op schending van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie loopt. Het overleveringsmechanisme waarin de handels- en samenwerkingsovereenkomst voorziet, verschilt van dat van het kaderbesluit betreffende het Europese aanhoudingsbevel. Dat is de uitspraak van het EU-hof naar aanleiding van prejudiciële vragen van de Ierse rechter.