Taakstraf, voorwaardelijke gevangenisstraf en bestuursverbod voor feitelijk leidinggeven aan belastingfraude na ter zitting aangepaste procesafspraken; vrijspraak van medeplegen
/Rechtbank Amsterdam 2 juli 2026, ECLI:NL:RBAMS:2026:7726
De rechtbank Amsterdam veroordeelt een ondernemer en bestuurder van drie besloten vennootschappen voor belastingfraude met omzetbelasting en vennootschapsbelasting en voor het niet voeren van een deugdelijke administratie. De zaak wordt afgedaan op basis van procesafspraken tussen het Openbaar Ministerie en de verdediging. Ter zitting laat de rechtbank weten dat de afgesproken voorwaardelijke gevangenisstraf van negen maanden geen recht doet aan de ernst van de feiten, waarna partijen de afspraak mondeling aanpassen naar twaalf maanden. De rechtbank spreekt de verdachte vrij van medeplegen, omdat niet is komen vast te staan dat hij in nauwe en bewuste samenwerking met een ander heeft gehandeld. Het benadelingsbedrag is berekend op meer dan een miljoen euro. De rechtbank legt een taakstraf van 240 uren op, een voorwaardelijke gevangenisstraf van twaalf maanden met bijzondere voorwaarden gericht op verslavingsbehandeling en schuldhulpverlening, en een ontzetting uit het beroep van bestuurder van een rechtspersoon voor drie jaren.
Inleiding en context
De verdachte is een natuurlijk persoon, geboren in 1984. Hij drijft ondernemingen onder vier handelsnamen en is bestuurder van drie besloten vennootschappen (hierna: de eerste, de tweede en de derde vennootschap). Het gaat om een fiscale strafzaak in eerste aanleg, behandeld door de meervoudige strafkamer op de zitting van 2 juli 2026. De rechtbank wijst een verkort vonnis. Wordt hoger beroep ingesteld, dan worden de gebruikte bewijsmiddelen in een aanvulling op het vonnis opgenomen.
Naar aanleiding van het reclasseringsrapport van 21 augustus 2025 gaan het Openbaar Ministerie en de verdediging in gesprek over procesafspraken. Op 8 januari 2026 ondertekenen de officier van justitie, de verdachte en zijn raadsman de overeenkomst. Daarin is onder meer afgesproken dat de verdediging geen verweer voert en geen onderzoekswensen indient, dat de verdachte ter zitting aanwezig is zodat de rechtbank de totstandkoming kan toetsen, dat geen van beide partijen hoger beroep instelt bij een afdoening conform de afspraken, en dat de afspraken vervallen als de rechtbank ze niet integraal volgt.
Tenlastelegging en wettelijk kader
De verdachte wordt verweten dat hij vijf fiscale delicten heeft begaan, telkens ten laste gelegd als medeplegen. Feit 1 betreft het opzettelijk onjuist doen van aangiften omzetbelasting in de periode van 23 oktober 2019 tot en met 29 juni 2020. De feiten 2 tot en met 5 zijn ten laste gelegd als feitelijk leidinggeven aan gedragingen van de vennootschappen: het onjuist doen van aangiften omzetbelasting door de drie vennootschappen (feit 2), het niet of niet tijdig doen van aangifte vennootschapsbelasting door de eerste vennootschap (feit 3), het onjuist doen van aangiften vennootschapsbelasting door de tweede en de derde vennootschap (feit 4) en het opzettelijk niet voeren van een administratie (feit 5). Bij alle feiten geldt het bestanddeel dat het feit ertoe strekt dat te weinig belasting wordt geheven.
Het vonnis grondt de straf op de artikelen 68 en 69 van de Algemene wet inzake rijksbelastingen (AWR) en, voor het feitelijk leidinggeven, op artikel 51 Sr. Feit 5 is gekwalificeerd met verwijzing naar artikel 68, eerste lid, onderdeel d, AWR.
Standpunt van het Openbaar Ministerie
De officier van justitie stelt zich overeenkomstig de procesafspraken op het standpunt dat de tenlastegelegde feiten kunnen worden bewezen. De officier van justitie vordert een taakstraf van 240 uren, subsidiair 120 dagen hechtenis, een voorwaardelijke gevangenisstraf van twaalf maanden met een proeftijd van drie jaren en de door de reclassering geadviseerde bijzondere voorwaarden, en ontzetting van het recht tot uitoefening van het beroep van bestuurder of feitelijk bestuurder van een rechtspersoon voor de duur van drie jaren.
Standpunt van de verdediging
De verdediging voert overeenkomstig de procesafspraken geen formele verweren, geen bewijsverweer en geen strafmaatverweer. De verdachte betwist niet dat hij het tenlastegelegde heeft begaan.
Oordeel gerecht
Omdat de verdachte met de procesafspraken afstand doet van verdedigingsrechten, onderzoekt de rechtbank eerst of is voldaan aan de eisen van artikel 6 EVRM, onder verwijzing naar HR 27 september 2022, ECLI:NL:HR:2022:1252. Zij bespreekt de afspraken ter zitting met de verdachte, die wordt bijgestaan door zijn raadslieden, en stelt zijn rechtspositie en de gevolgen van de afspraken concreet aan de orde. De verdachte verklaart dat hij begrijpt waaruit de afspraken bestaan, dat hij ermee instemt en dat hij zich vrij voelde en niet onder druk is gezet. De rechtbank stelt vast dat hij vrijwillig, op basis van voldoende en duidelijke informatie en bewust van de rechtsgevolgen, ondubbelzinnig heeft besloten mee te werken. Zij oordeelt dat zij acht kan slaan op de procesafspraken.
Ter zitting laat de rechtbank partijen weten dat zij de voorgestelde voorwaardelijke gevangenisstraf van negen maanden in dit stadium geen recht vindt doen aan de ernst van de feiten. Het Openbaar Ministerie en de verdediging passen daarop mondeling de duur van de voorwaardelijke gevangenisstraf in de procesafspraken aan.
De rechtbank spreekt de verdachte bij alle feiten vrij van medeplegen, omdat niet is komen vast te staan dat hij in nauwe en bewuste samenwerking met een ander heeft gehandeld. Uit de bewijsmiddelen volgt dat de verdachte als bestuurder feitelijke zeggenschap had over de drie vennootschappen en betrokken was bij het doen van de aangiften. Daarmee staat het feitelijk leidinggeven vast.
Voor de feiten 1 en 2 baseert de rechtbank zich op onderzoek naar zes afnemers. Daaruit blijkt dat de gefactureerde omzetbelasting over de tenlastegelegde kwartalen hoger was dan de aangegeven omzetbelasting, zowel bij de handelsnamen van de verdachte als bij de vennootschappen; de bankafschriften bevestigen dit. De verdachte heeft bij de politie verklaard dat hij wist dat hij als bestuurder verantwoordelijk was voor de aangiften. De verschillen tussen aangegeven en werkelijke omzet zijn volgens de rechtbank zo groot dat geen sprake kan zijn van een administratieve fout.
Voor de feiten 3 en 4 overweegt de rechtbank dat de vennootschappen omzet hebben gedraaid. Namens de tweede en de derde vennootschap zijn aangiften vennootschapsbelasting gedaan waarin geen bedragen zijn vermeld, en namens de eerste vennootschap is helemaal geen aangifte gedaan. Daardoor is te weinig belasting betaald.
Voor feit 5 stelt de rechtbank vast dat in de op verzoek aan de Belastingdienst aangeleverde administraties van de eerste en de derde vennootschap onder meer het kasboek, de bankafschriften en de debiteuren- en crediteurenadministratie ontbraken. Van de tweede vennootschap is ondanks een verzoek in het geheel geen administratie aangeleverd. Voor alle drie de vennootschappen staat vast dat te weinig belasting is betaald. Er zijn geen rechtvaardigings- of schulduitsluitingsgronden aannemelijk geworden.
Bewezenverklaring
Feit 1: opzettelijk onjuist doen van aangiften omzetbelasting ten name van de verdachte, handelend onder vier handelsnamen, over het derde en/of vierde kwartaal van 2019 en het eerste en/of tweede kwartaal van 2020, meermalen gepleegd, in de periode van 23 oktober 2019 tot en met 29 juni 2020 in Amsterdam en Apeldoorn.
Feit 2: feitelijk leidinggeven aan het opzettelijk onjuist doen van aangiften omzetbelasting door de eerste vennootschap (vierde kwartaal 2018 en alle kwartalen van 2019), de tweede vennootschap (vierde kwartaal 2019 en eerste kwartaal 2020) en de derde vennootschap (tweede, derde en vierde kwartaal 2020), in de periode van 30 januari 2019 tot en met 18 december 2020.
Feit 3: feitelijk leidinggeven aan het opzettelijk niet doen van de aangifte vennootschapsbelasting door de eerste vennootschap over 2018 (gebroken boekjaar 20 september 2018 tot en met 31 december 2019), in de periode van 1 juni 2020 tot en met 30 mei 2024.
Feit 4: feitelijk leidinggeven aan het opzettelijk onjuist doen van aangiften vennootschapsbelasting door de tweede vennootschap over 2019 (gebroken boekjaar 17 oktober 2019 tot en met 8 maart 2020) en de derde vennootschap over 2020 (gebroken boekjaar 27 mei 2020 tot en met 5 november 2020), door een onjuist belastbaar bedrag op te geven.
Feit 5: feitelijk leidinggeven aan het opzettelijk niet voeren van een administratie door de drie vennootschappen in de periode van 20 september 2018 tot en met 30 mei 2024, door geen bankboek, kasboek en crediteuren- en debiteurenlijsten bij te houden en geen jaarstukken op te maken.
Vrijspraak: medeplegen bij alle feiten, en het overige meer of anders tenlastegelegde.
Strafoplegging en maatregelen
De rechtbank maakt naast de procesafspraken haar eigen afweging. Zij weegt mee dat de verdachte gedurende een lange periode geen of onjuiste aangiften omzetbelasting en vennootschapsbelasting heeft laten indienen, dat het benadelingsbedrag is berekend op meer dan een miljoen euro en dat hij geen of een zeer onvolledige administratie heeft bijgehouden. Daarmee heeft hij de Belastingdienst en de maatschappij benadeeld.
Uit het reclasseringsrapport van Inforsa van 21 augustus 2025 blijkt dat de verdachte ten tijde van de feiten een alcohol- en gokverslaving had en dat behandeling nog steeds is geïndiceerd. De rechtbank leidt daaruit af dat de feiten zijn ingegeven door die verslavingsproblematiek. Volgens het uittreksel justitiële documentatie van 26 mei 2026 is de verdachte niet eerder voor soortgelijke feiten veroordeeld. De rechtbank heeft ook gekeken naar vergelijkbare zaken.
Volgens de rechtbank rechtvaardigt de ernst van de feiten een onvoorwaardelijke gevangenisstraf, maar zij ziet belangrijke contra-indicaties. Het verlies van de woning werkt risicoverhogend en het gezin van de verdachte is van hem afhankelijk. De rechtbank vindt het van belang dat hij zijn woning behoudt, stabiliteit kan opbouwen en de schade zoveel mogelijk herstelt door te blijven werken en zijn belastingschuld terug te betalen. Vanwege de ernst van de feiten en de hoogte van het benadelingsbedrag legt zij wel een onvoorwaardelijke taakstraf op. Vanwege herhalingsgevaar mag de verdachte gedurende een lange periode niet als bestuurder van een rechtspersoon werkzaam zijn.
Als hoofdstraffen legt de rechtbank een taakstraf van 240 uren op, subsidiair 120 dagen hechtenis, en een geheel voorwaardelijke gevangenisstraf van twaalf maanden met een proeftijd van drie jaren. Aan de voorwaardelijke straf verbindt zij de volgende bijzondere voorwaarden. De verdachte meldt zich binnen vijf werkdagen na het ingaan van de proeftijd bij Reclassering Inforsa Amsterdam. Hij laat zich ambulant behandelen door de Forensisch Ambulante Zorg van Inforsa of een soortgelijke zorgverlener, gedurende de proeftijd of zoveel korter als de reclassering nodig vindt, waaronder zo nodig het innemen van medicatie. Hij werkt verder mee aan het aflossen van zijn schulden en aan schuldhulpverlening, zo nodig in het kader van de Wet schuldsanering natuurlijke personen. Als bijkomende straf legt de rechtbank ontzetting op van het recht tot uitoefening van het beroep van bestuurder van een rechtspersoon voor de duur van drie jaren.
De straffen zijn in lijn met de aangepaste procesafspraken en met de eis. De vordering noemde bij de ontzetting naast bestuurder ook feitelijk bestuurder; de opgelegde ontzetting ziet alleen op het beroep van bestuurder van een rechtspersoon. De rechtbank noemt de artikelen 9, 14a, 14b, 14c, 22c, 22d, 28, 31, 51, 57 en 63 Sr en de artikelen 68 en 69 AWR. Het vonnis bevat geen beslissingen over ontneming, beslag of een benadeelde partij.
Lees hier de volledige uitspraak.
Gerelateerde berichten
Veroordeling voor faillissementsfraude en feitelijk leidinggeven aan het niet doen van aangiften omzetbelasting op basis van aangepaste procesafspraken, 19 oktober 2026
Acht maanden gevangenisstraf voor feitelijk leidinggever die aangiften omzetbelasting uitbesteedt maar niet controleert, 7 april 2026
Leidinggeven aan belastingfraude: taakstraf na procesafspraken, 17 oktober 2025
