Artikel: Complexe claims in het strafproces

‘Als het niet kan zoals het moet, dan moet het maar zoals het kan.’ Met die woorden sprak Viviane de Muynck, Vlaamse actrice en regisseur, in februari 2000 op kritische toon haar spelers­groep toe van de Antwerpse postacademische opleiding Theaterwetenschap, waarvan ik destijds onderdeel uitmaakte. We waren al vergevorderd met het repetitieproces voor haar bewerking van Shakespeares Macbeth, maar geen van de spelers was nog tekstvast. Haar woorden zorgden voor schaamte, omdat we ons realiseerden dat we met ons onderpresteren niet alleen onszelf, maar vooral onze regisseur en ons publiek tekort zouden doen. We wisten dat het beter had gekund en gemoeten, maar we hadden het niet gedaan. Ik dacht terug aan deze woorden toen ik de titel las van het rapport Doen wat kan. Daarin doen de auteurs onder meer de aanbeveling om complexe schadeposten categorisch uit te sluiten van de behandeling in het strafproces, onder meer omdat deze de spankracht van het strafproces te boven zouden gaan. Met complexe schadeposten wordt in het bijzonder gedoeld op vergoeding van gederfd levensonderhoud (art. 6:108 lid 1 BW) en vergoeding van (toekomstige) arbeidsvermogens­schade. Deze aanbeveling staat niet op zichzelf, maar vormt een milestone in een rond 2021 ingezette ontwikkeling die meer terughoudendheid bepleit ten opzichte van de behandeling van complexe schadevergoedingsvorderingen in het straf­proces.

Read More
Print Friendly and PDF ^

Artikel: The Status of the Victim in European Union Criminal Law

EU criminal law has been a fast-developing area of law over the last decade. Its developments have spurred controversy as well as enthusiasm. It has been observed that its primary focus has been on procedural mechanisms to facilitate cooperation, such as the principle of mutual recognition or the principle of availability (respectively, within judicial and police cooperation in criminal matters) rather than on guarantees for individual rights. In order to support and strengthen the interaction between judicial and police authorities across the EU, Art. 82 (2) of the Treaty on the Functioning of the European Union (TFEU) confers upon the European Parliament and the Council the power to approximate Member States’ procedural rules by establishing minimum rules. The matter is rather delicate as criminal law is one of the core attributes of state sovereignty. It is not surprising that the same provision includes guarantees that take into account the differences between the European traditions. In this context, one of the aspects that deserve particular attention is the role and legal position of victims of crime. Their rights are explicitly mentioned by Art. 82 (2) TFEU as one of the areas where minimum approximation shall be pursued. Although it may at first sight look like a marginal procedural issue, the way of dealing with victims of crime reflects a variety of theoretical approaches on how crime, punishment, and the relationship between the individual and the state are being conceived.

Read More
Print Friendly and PDF ^

Coronasteun als verdienmodel: jonge verdachte veroordeeld voor grootschalige TVL-fraude | RVO niet-ontvankelijk als BP

Rechtbank Rotterdam 22 januari 2026, ECLI:NL:RBROT:2026:1320

De zaak draait om onderzoek Kensington, waarin een in 1997 geboren verdachte samen met anderen fraude pleegt met coronasteun via de regeling Tegemoetkoming Vaste Lasten. De verdachte wordt verweten dat hij 14 TVL-aanvragen vals opmaakt door veel te hoge omzetten te vermelden en vervalste OB-aangiften mee te sturen, waarna provisies uit de uitkeringen worden geïnd. Het Openbaar Ministerie acht valsheid in geschrift, witwassen en deelname aan een criminele organisatie bewezen en eist 32 maanden gevangenisstraf waarvan 12 maanden voorwaardelijk. De verdediging voert vrijspraakverweren en stelt onder meer dat WhatsApp-bewijs onrechtmatig is verkregen, maar de rechtbank verwerpt bewijsuitsluiting en acht alle drie feiten bewezen, met dien verstande dat witwassen van het totale uitgekeerde bedrag niet wordt bewezen maar wel gewoontewitwassen van provisiebedragen. De rechtbank legt 21 maanden gevangenisstraf op waarvan 6 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van één jaar, onttrekt de USB-stick aan het verkeer en verklaart de vordering van RVO niet-ontvankelijk wegens complexiteit.

Read More
Print Friendly and PDF ^

118 aangiften na hack Clinical Diagnostics

In het onderzoek naar het datalek bij laboratorium Clinical Diagnostics hebben 118 personen aangifte gedaan. Het Openbaar Ministerie opende afgelopen zomer een strafrechtelijk onderzoek nadat van 850.000 mensen de persoonsgegevens waren gestolen. Dat onderzoek is nog in volle gang.

Read More
Print Friendly and PDF ^

Langdurige digitale terreur en fysieke intimidatie rechtvaardigen schadevergoeding: ook kosten psychische hulp vallen onder schadevergoedingsmaatregel

Hoge Raad 3 februari 2026, ECLI:NL:HR:2026:147

De verdachte is veroordeeld voor belaging, smaadschrift en vernieling. Zij belaagde het slachtoffer ruim 13 maanden digitaal en fysiek. Het hof legde een taakstraf en een schadevergoedingsmaatregel op van €12.487,43. De Hoge Raad acht dit oordeel juridisch juist en toereikend gemotiveerd. Ook de kosten voor psychische hulp vallen onder de maatregel. Vanwege termijnoverschrijding wordt de taakstraf met 7 uur verminderd.

Read More
Print Friendly and PDF ^