Leidersaansprakelijkheid bij bedrijfsschandalen blijkt minder zwart-wit dan het publieke debat doet vermoeden. Francien Rense, partner bij Greenberg Traurig, laat zien hoe OM en rechter stap voor stap concrete maatstaven ontwikkelen rond beleid, zorgplicht en feitelijk leidinggeven, en welke ruimte én opdracht dat laat voor bestuurders en managers.
Read MoreIn deze bijdrage betoogt de auteur dat het gemeentelijke fossielereclameverbod van Den Haag slechts een eerste stap is. Fossiele reclames dragen bij aan de normalisering van vervuiling en ondermijnen klimaatbeleid. Door het schadebeginsel van Mill te herlezen in communitaristisch perspectief, wordt duidelijk dat overheidsingrijpen niet alleen legitiem, maar ook noodzakelijk is. De tijd is rijp voor een nationaal fossiel reclameverbod dat recht doet aan collectieve belangen en toekomstig welzijn.
Read MoreDe regeling van de vervolging van bewindspersonen en Kamerleden voor ambtsmisdrijven gaat op de schop. Een van de voorgestelde wijzigingen houdt in dat de procureur-generaal bij de Hoge Raad bevoegd wordt de vervolgingsbeslissing te nemen. Indien geen opdracht tot vervolging wordt gegeven, zou een belanghebbende beklag kunnen doen bij de Hoge Raad. Volgens ons kan deze procedure strijdigheid met artikel 6 EVRM opleveren en is nadere gedachtevorming over het inbouwen van waarborgen tegen de schijn van partijdigheid wenselijk.
Read MoreDe regulering van mensenrechtenschendingen door ondernemingen verschuift steeds nadrukkelijker van soft law naar juridisch afdwingbare verplichtingen. In dat kader is in juni 2025 aan de Open Universiteit het proefschrift Access to evidence and the regulation of corporate human rights violations verdedigd door N.D. Touw. Het onderzoek richt zich op een vraag die in de strafrechtelijke en civielrechtelijke praktijk vaak onderbelicht blijft, maar cruciaal is voor effectieve handhaving: toegang tot bewijs.
Read MoreAmbtenaren behoren loyaal te zijn aan de minister, het ambt uiteraard. Die loyaliteit kent haar grenzen. Die worden onder meer bepaald door hetgeen binnen de rechtsstaat geldt en de geldende spelregels waaraan alle actoren – zoals ook de minister – zich hebben te houden. Tot zover mijn eigen weergave van een deel van de podcast Haagse Zaken met Herman Tjeenk Willink. Zijn analyse deed mij direct denken aan de tenenkrommende procedures die door de Minister van Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur (LVVN) zijn gevoerd of door de opstelling van die minister moesten worden gevoerd. Die procedures betroffen besluiten op grond van de Wet open overheid (Woo). De openbaarmakingsbesluiten betroffen informatie over veehouderijen in Gelderland en Nederland die openbaar werd gemaakt. Het ging om gegevens omtrent de emissies van stikstof door agrariërs, waaronder adressen, toegepaste stalsystemen en het aantal gehuisveste dieren. De rechtbank Overijssel oordeelde dat de Minister van LVVN haar bevoegdheden had misbruikt door de besluiten ter zitting in te trekken.
Read More
