De toeslagenaffaire heeft Nederland in het hart geraakt. Duizenden ouders zijn in grote financiële problemen geraakt doordat de Belastingdienst een ‘spijkerhard’ beleid hanteerde. Kleine fouten werden disproportioneel bestraft, en ook ouders die in het geheel geen blaam trof, werden de dupe. Een deel van de problematiek is terug te voeren op beleid dat op onderdelen de juridische toets der kritiek niet zou kunnen doorstaan. Voorbeelden daarvan zijn de ‘alles-of-niets’ benadering, de wijze waarop ‘opzet/grove schuld’ werd gehanteerd en de discriminerende werking van het risico-classificatiemodel op basis waarvan aanvragen werden geselecteerd voor nadere controle.