Beyond the individual irregularity: strategic ESG complaints

The role of whistleblower complaints within companies is shifting. While primarily intended as a mechanism for reporting concrete internal policy breaches, complaints are now also increasingly deployed as instruments of strategic pressure, particularly in the ESG sphere. Employees and other stakeholders are leveraging corporate grievance channels not merely to flag individual irregularities, but to challenge corporate policies, push the boundaries of what is expected of companies beyond mere legal compliance, influence business decisions, and drive broader political or ethical agendas.

Read More
Print Friendly and PDF ^

Artikel: What's happening at the SFO and why UK investigations feel different in 2026

The UK's corporate investigations climate began 2026 with a sense of prosecutorial momentum. For corporates, the practical implication is not panic, but planning: faster-moving early engagement, a disciplined approach to compliance, and readiness for the new Failure to Prevent Fraud offence. This article examines why UK corporate investigations feel different in 2026, using the UK's Serious Fraud Office ("SFO") as the central lens. It argues that the SFO entered the year with a renewed emphasis on pace, visible operational activity and clearer expectations of corporate cooperation.

Read More
Print Friendly and PDF ^

Impact aantonen bij de AFM

Steeds meer toezichtorganisaties onderzoeken hun ­eigen impact om zich extern te verantwoorden en om hun toezicht te verbeteren. Bij de Autoriteit Financiële Markten is effectmeting de afgelopen jaren meer integraal onderdeel geworden van het toezichtproces. De auteurs beschrijven hoe dit is gegaan en welke lessen zij kunnen meegeven aan andere toezichtorganisaties. Ze staan stil bij het belang van het laagdrempeliger en toegankelijker maken van het meten van de effectiviteit van toezicht. Ook beschrijven de auteurs verschillende concrete manieren om effectmeting te verankeren in de organisatie, om een lerende organisatie te worden die haar impact overtuigend kan laten zien.

Read More
Print Friendly and PDF ^

Moeten toezichthouders guidance geven?

Dit artikel bespreekt hoe toezichtorganisaties verantwoord kunnen omgaan met het verstrekken van gui­dance: niet-bindende externe uitingen ter bevordering van naleving. Aanleiding is de groeiende inzet van guidance in de Nederlandse toezichtpraktijk en de daarmee gepaard gaande risico’s, zoals normvervaging en sluikregulering. Op basis van praktijkgericht wetenschappelijk onderzoek, bestaande uit literatuurstudie, interviews, casestudies en validatiesessies, hebben de auteurs in opdracht van de Rijksinspectie Digitale Infrastructuur (RDI) een praktische en een strategische leidraad ontwikkeld. Deze ondersteunen zowel casusgerichte besluitvorming als generiek guidancebeleid.

Read More
Print Friendly and PDF ^

Een kritische beschouwing op de rol van de burgemeester in het wetsvoorstel voor een verplichte risicoanalyse integriteit voor kandidaat-wethouders

In het wetsvoorstel Bevorderen integriteit en functioneren decentraal bestuur tweede tranche krijgt de burgemeester de verantwoordelijkheid om toe te zien op de uitvoering van een verplichte risicoanalyse integriteit voor kandidaat-wethouders. In deze beschouwing plaatsen we drie kanttekeningen bij deze verantwoordelijkheid: de toezichtrol is gemankeerd, het integriteitsbegrip is te nauw afgebakend, en de burgemeester kan onvoldoende onafhankelijk optreden. We stellen voor het wetsvoorstel zo aan te passen dat het beter rekening houdt met de politieke en morele aard van het integriteitsbegrip en met de kwetsbare positie van de burgemeester. We bieden burgemeesters daarnaast handvatten om de zorgvuldige uitvoering van een risicoanalyse te bevorderen.

Read More
Print Friendly and PDF ^

Artikel: Firewalls om negatieve effecten van Russische sancties te beperken

In het wetsvoorstel ‘Wet internationale sanctiemaatregelen’ wordt erin voorzien dat de overheid kan interveniëren bij Nederlandse ondernemingen waarover gesanctioneerde Russische partijen zeggenschap uitoefenen. De wettelijke regeling in kwestie beoogt te bewerkstelligen dat deze ondernemingen hun commerciële activiteiten kunnen voortzetten dan wel beëindigen, waarbij aan deze Russische partijen de mogelijkheid hun zeggenschap uit te oefenen effectief wordt ontzegd. Deze bijdrage bevat een kritische analyse van deze regeling.

Read More
Print Friendly and PDF ^

De uitvoerbaarheid van regelgeving: de complexiteit van de anti-witwaswetgeving

Bespreking van het preadvies voor de NJV-jaarvergadering 2026 van prof. mr. D.R. Doorenbos, ‘De complexiteit van de anti-witwaswetgeving’ in: De uitvoerbaarheid van wet- en regelgeving onder druk, Preadviezen (Handelingen Nederlandse Juristen-Vereniging, 155e jaargang), Deventer: Wolters Kluwer 2026, p. 105-183).

Read More
Print Friendly and PDF ^

Artikel: Fiscale boete bij btw-fraude van tafel

Als er één sector is die bij de Belastingdienst altijd onder een vergrootglas ligt, dan is het de autobranche wel. Regelmatig worden autobedrijven verdacht van betrokkenheid bij btw-(carrousel)fraude. De Belastingdienst kan daarbij het standpunt innemen dat een autobedrijf wist of had moeten weten van btw-fraude bij een leverancier of afnemer in een andere lidstaat. Het gevolg is dat het recht op aftrek van voorbelasting of toepassing van het btw-nultarief wordt geweigerd. Forse naheffingsaanslagen omzetbelasting vallen bij het autobedrijf op de deurmat.2 Naast de naheffingsaanslagen omzetbelasting legt de Belastingdienst ook fiscale boetes op. Of – nog beroerder – besluit het Openbaar Ministerie om de autobedrijven te vervolgen. De Hoge Raad heeft op 20 februari 2026 beslist dat bij weigering van het btw-nultarief geen fiscale boete kan worden opgelegd op grond van art. 67f AWR.3 De Hoge Raad komt hierbij expliciet terug van eerdere rechtspraak. In dit artikel bespreek ik het arrest van de Hoge Raad en de gevolgen hiervan voor de praktijk. Ik start met een duik in de geschiedenis.

Read More
Print Friendly and PDF ^

Van Cyberbunker tot Telegram: de strafrechtelijke aansprakelijkheid van communicatiedienstverleners

Het artikel van Oerlemans en Royer in Computer Law & Security Review analyseert een nieuwe vervolgingsstrategie waarbij communicatiedienstverleners worden aangemerkt als 'crime facilitators'. Aan de hand van vier Nederlandse zaken (Maxided, een hostingprovider met Mirai-botnet, Ennetcom en IronChat) en de Duitse Cyberbunker-zaak laten zij zien dat het enkele aanbieden van een versleutelde dienst geen strafrechtelijke aansprakelijkheid oplevert. Op basis van EHRM-jurisprudentie (Podchasov, Akgün, Yüksel Yalçinkaya, Eurofinacom en Sanchez) moeten zowel materieel handelen als opzet individueel worden bewezen. In de praktijk wordt dat opzet steeds vaker afgeleid uit het tekortschieten van KYC, anti-witwasmaatregelen en abuse-afhandeling. De lopende Franse vervolging van Telegram-CEO Pavel Durov zal naar verwachting een belangrijk Europees ijkpunt worden, al benadrukken de auteurs dat Telegram zich qua schaal en gebruikersprofiel onderscheidt van de kleinere aanbieders in de Nederlandse jurisprudentie.

Read More
Print Friendly and PDF ^

Artikel: Schadevergoeding als publieke genoegdoening

De schadevergoedingsmaatregel is een niet meer weg te denken onderdeel van de Nederlandse strafprocedure. Deze maatregel, neergelegd in artikel 36f Wetboek van Strafrecht (Sr), kan door de strafrechter worden opgelegd aan de veroordeelde en betreft de verplichting tot betaling van een geldsom aan de Staat ten behoeve van het slachtoffer of de benadeelde partij. De populariteit van deze maatregel illustreert het feit dat slachtoffers van strafbare feiten binnen de kaders van het strafproces in de afgelopen decennia steeds meer gezien en gehoord worden. Terwijl bij het slachtofferspreekrecht de nadruk ligt op het immateriële belang van slachtoffers om in de rechtszaal te worden gehoord, faciliteert de schadevergoedingsmaatregel het schadeverhaal op de veroordeelde dader, waarbij civielrechtelijke hindernissen ten behoeve van het slachtoffer zijn weggenomen. Daarbij geldt dat in het bijzonder de inning, de kosten daarvan en, via de aan de maatregel verbonden voorschot­regeling, de risico’s van een insolvabele schuldenaar geheel (of grotendeels) zijn overgenomen door de Staat. Voorts geldt dat de schuld die voortvloeit uit de schadevergoedingsmaatregel niet kan worden gegratieerd of kwijtgescholden, ook niet in het kader van een schuldsaneringstraject.

Read More
Print Friendly and PDF ^