Financiële criminaliteit tast de integriteit van het financieel-economische stelsel aan en zet druk op de poortwachtersfunctie van financiële instellingen. Auteurs pleiten voor een integrale risicobeoordeling om te voldoen aan de Wwft en de Sw en daarmee een integere bedrijfsvoering te waarborgen. De AFM houdt toezicht op de naleving van de verplichtingen van de Wwft en Sw, op onder meer beleggingsondernemingen, (beheerders van) beleggingsinstellingen en icbe's. Deze instellingen zijn op grond van de Wft verplicht om een adequaat beleid te voeren dat een integere uitoefening van het bedrijf waarborgt. Hieronder wordt onder meer verstaan dat wordt tegengegaan dat de instelling de Wwft of Sw overtreedt. De naleving van voornoemde wet- en regelgeving is afhankelijk van de specifieke risico's op witwassen of financieren van terrorisme. Dit artikel gaat in op het toezicht van de AFM, de belangrijkste verplichtingen uit de Wwft en Sw en de overlap met de Wft, waarna wordt ingegaan op de specifieke risico's voor voornoemde instellingen.

De regelgeving ter zake van het tegengaan van witwassen en terrorismefinanciering is al geruime tijd van Europese origine, maar helaas betreft dit nog steeds minimumharmonisatie via richtlijnen (eerste t/m vijfde Anti-witwasrichtlijn) en is het toezicht nog steeds op nationaal niveau geregeld. De regels hebben een breder bereik dan enkel de financiële sector, maar de naleving van deze regels is vooral een hoofdpijndossier gebleken voor de grote in heel Europa opererende banken zoals ING, ABN AMRO en Rabobank. Mede gelet op het feit dat het hier minimumharmonisatie betreft, wordt dit soort banken per lidstaat geconfronteerd met verschillende regels en beleid op dit terrein, wat naleving extra complex maakt en de compliancekosten hoog.

In order to launder large amounts of money, (drug) criminals can seek help from financial facilitators. According to the FATF, these facilitators are operating increasingly business-like and even participate in professional money laundering networks. This study examines the extent to which financial facilitators in the Netherlands exhibit business-like characteristics and the extent to which they organize themselves in money laundering networks. We further examine the relationship between business-like behavior and individual money launderers’ position in the social network. Using police intelligence data, we were able to analyze the contacts of 198 financial facilitators who were active in the Netherlands in the period 2016–2020, all having worked for drug criminals. Based on social network analysis, this research shows that financial facilitators in the Netherlands can be linked in extensive money laundering networks. Based on the facilitators’ area of expertise, roughly two main types of professional money laundering networks can be discerned. Some subnetworks operate in the real estate sector, while others primarily engage in underground banking. Furthermore, the application of regression models to predict business-like behavior using individual network measures shows that facilitators with more central positions in the network and those who collaborate with financial facilitators from varying expertise groups tend to behave more business-like than other financial facilitators.