Het Centraal Meldpunt Sancties (CMS) moet een einde maken aan de versnippering van sanctiemeldingen in Nederland. Het meldpunt wordt belegd bij het ministerie van Buitenlandse Zaken en moet niet alleen meldingen centraliseren, maar ook analyseren, voorlichting geven en informatie delen met 28 ketenpartners. De verwachtingen zijn hoog. De vraag is of het CMS een versneller wordt of een bottleneck.

De Wet internationale sanctiemaatregelen raakt de advocatuur op drie punten: de bevoegdheid om bedrijfsvoeringsregels te stellen is volgens het Dekenberaad bij het verkeerde orgaan belegd, de samenloop met de AMLR levert twee verschillende regimes op, en de doorgifteplicht naar het Centraal Meldpunt Sancties staat op gespannen voet met de geheimhoudingsplicht. Het risico: advocaten die gesanctioneerde cliënten niet meer durven bij te staan.

De Wet internationale sanctiemaatregelen introduceert bestuursrechtelijke handhaving naast het bestaande strafrecht. De Douane en BTI krijgen de bevoegdheid om zelfstandig bestuurlijke boetes op te leggen. Het Openbaar Ministerie verwelkomt dit duale stelsel, maar er zijn wezenlijke vragen over samenloop, afbakening en de beperkte rol van DNB en AFM. Dit blog analyseert hoe het nieuwe stelsel eruit gaat zien en waar de spanning zit.