Hoge Raad 17 oktober 2017, ECLI:NL:HR:2017:2639

Het middel klaagt dat het Hof ten onrechte een eigen waarneming voor het bewijs heeft gebezigd die niet bij het onderzoek ter terechtzitting is gedaan en die niet aldaar ter sprake is gebracht.

Hoge Raad 3 oktober 2017, ECLI:NL:HR:2017:2546

Het middel klaagt dat het hof ten onrechte, althans onvoldoende gemotiveerd, het bewezenverklaarde feit heeft gekwalificeerd als diefstal door middel van valse sleutels in de zin van art. 311 lid 1 onder 5e Sr. In het bijzonder wordt geklaagd dat het hof een te ruime uitleg geeft aan het begrip ‘valse sleutels’. Het middel keert zich tegen de vaste jurisprudentie van de Hoge Raad dat een sleutel die wordt gebruikt door iemand die daartoe geen recht heeft, een valse sleutel is in de zin van voormelde strafbepaling. Volgens de toelichting op het middel is die jurisprudentie “niet meer van deze tijd”.
 

Hoge Raad 10 oktober 2017, ECLI:NL:HR:2017:2579

Het middel klaagt dat het Hof geen uitdrukkelijke en gemotiveerde beslissing heeft gegeven op het door de raadsman van de verdachte voorafgaand aan de terechtzitting gedane verzoek tot uitstel van de behandeling van de zaak.

Hoge Raad 26 september 2017, ECLI:NL:HR:2017:2467

Het middel klaagt dat het OM een toezegging heeft gedaan dat de zaak zou worden beëindigd, waarop verdachte mocht vertrouwen. Verdachte mocht ervan uitgaan dat deze toezegging de gehele zaak betrof en niet beperkt was tot een van de feiten. De verwerping door het hof van het beroep op niet-ontvankelijkheid van het OM in de strafvervolging geeft blijk van een onjuiste toepassing van het vertrouwensbeginsel of is onbegrijpelijk.

Hoge Raad 10 oktober 2017, ECLI:NL:HR:2017:2580

Het eerste middel klaagt dat in het proces-verbaal van de terechtzitting is opgenomen dat de raadsman heeft gedupliceerd en dat aan de verdachte het recht is gelaten het laatste te spreken, maar dat daarin niet is weergegeven wat bij die gelegenheden is gezegd.