Gerechtshof Amsterdam 9 oktober 2018, ECLI:NL:GHAMS:2018:3968

De raadsman van de verdachte heeft betoogd dat het openbaar ministerie niet-ontvankelijk is in de vervolging van de verdachte ter zake van artikel 184 Wetboek van Strafrecht (Sr) wegens overtreding op 23 december 2017 van het jegens de verdachte uitgevaardigde bestuurlijke gebiedsverbod.

Gerechtshof Den Haag 30 oktober 2018, ECLI:NL:GHDHA:2018:2891

Met de mededeling eerst op 13 juni 2016 dat de auto zich bevond op een globaal aangeduide plaats in Kroatië, heeft de verdachte niet voldaan aan zijn verplichting te melden waar het inbeslaggenomen voertuig zich bevond, om zodoende de executoriale verkoop mogelijk te maken.

Gerechtshof Den Haag 18 oktober 2018, ECLI:NL:GHDHA:2018:2753

Ingevolge artikel 316, tweede lid, van het Wetboek van Strafrecht vindt vervolging ter zake van (onder meer) diefstal, indien sprake is van een bloed- of aanverwantschap, hetzij in de rechte linie, hetzij in de tweede graad van de zijlinie tussen degene tegen wie het misdrijf is gepleegd en de verdachte, alleen plaats op een tegen die verdachte gerichte klacht van degene tegen wie het misdrijf is gepleegd.

Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden 2 november 2018, ECLI:NL:GHARL:2018:9579

Het hof stelt vast dat het op 27 december 2017 ingekomen e-mailbericht kennelijk bedoeld was als bijzondere volmacht in de zin van artikel 450, derde lid, van het Wetboek van Strafvordering. Het e-mailbericht – en daarmee de kennelijk als bijzondere volmacht bedoelde verklaring – was (in het geheel) niet ondertekend. Het e-mailbericht bevatte ook geen verwijzing naar een bijlage met een afzonderlijke, ondertekende volmacht. Buiten de termijn voor het instellen van hoger beroep maar binnen de termijn voor het indienen van een appelschriftuur na het (geldig) instellen van hoger beroep is een appelschriftuur binnengekomen die wel door de raadsman is ondertekend.

Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden 30 augustus 2018, ECLI:NL:GHARL:2018:8220

Het hof overweegt voorts dat, hoewel de raadsvrouw geen stelbrief heeft verzonden, zij op grond van het contact met griffier kennelijk in de, hoewel onjuiste maar in dit specifieke geval verontschuldigbare, veronderstelling verkeerde dat zij als raadsvrouw wél geregistreerd stond en, een en ander gezien in het licht van de wijziging van het parketnummer, mocht verwachten dat zij een oproep voor de zitting in eerste aanleg zou ontvangen. Dat brengt mee dat - alles afwegende - naar het oordeel van het hof de zaak dient te worden teruggewezen naar de politierechter in de rechtbank Midden-Nederland.

Gerechtshof Amsterdam 30 oktober 2018, ECLI:NL:GHAMS:2018:4019

Beklaagde is vice-premier en minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties. Naar aanleiding van uitlatingen gedaan in haar voordracht ter gelegenheid van de 21ste editie van de Ien Dales-lezing op 2 februari 2018 heeft klager aangifte gedaan tegen beklaagde ter zake van smaad(schrift) en laster. Het klaagschrift noemt de volgende passages, weergegeven in de context waarin zij zijn uitgesproken, waarbij de gewraakte passages zijn onderstreept:

Gerechtshof ’s-Hertogenbosch 24 oktober 2018, ECLI:NL:GHSHE:2018:4377 en ECLI:NL:GHSHE:2018:4378

De ontnemingskamer van het gerechtshof ’s-Hertogenbosch heeft in hoger beroep een man en een vrouw een ontnemingsmaatregel opgelegd van in totaal bijna 3 miljoen euro. De man moet bijna 2,5 miljoen euro terugbetalen aan de Staat en de vrouw iets meer dan 4 ton. Uit het strafrechtelijk financieel onderzoek dat is uitgevoerd, bleek dat de man en de vrouw samen bijna 3 miljoen euro aan onverklaarbare inkomsten hebben gehad, waaraan het wederrechtelijk verkregen voordeel gelijk is gesteld. Hoewel de twee in de strafzaak (groten)deels zijn vrijgesproken, ziet het hof hierin geen  aanleiding om het wederrechtelijk verkregen voordeel op een lager bedrag vast te stellen.