Gerechtshof 's-Hertogenbosch 27 februari 2017,  ECLI:NL:GHSHE:2017:923

In hoger beroep is van de zijde van de verdachte, evenals in eerste aanleg, aangevoerd dat verdachte niet het oogmerk had om zichzelf wederrechtelijk te bevoordelen met de autosleutels, nu de verdachte enkel en alleen in de auto van aangeefster wilde kijken of zijn kluis zich daar bevond, en zich niet de sleutels of de auto – dan wel een ander goed van economische waarde – wilde toe-eigenen. Voorts volgt, aldus de raadsvrouwe, uit het dossier niet dat de verdachte geweld heeft toegepast of aangeefster naam heeft bedreigd om de autosleutels te verkrijgen, omdat de verdachte zelf de autosleutels van de tafel heeft gepakt.

Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden 30 maart 2017, ECLI:NL:GHARL:2017:2700

Verdachte heeft zich samen met twee Medeverdachten schuldig gemaakt aan oplichting. Zij hebben een groot aantal ondernemers opgelicht door hen een brief met acceptgirokaart te sturen waarin de indruk werd gewekt dat het ging om de betaling van de jaarlijkse bijdrage voor de Kamer van Koophandel. Zoals ook door de rechtbank is overwogen gebeurde dit op een doortrapte wijze. Zij hebben door de opmaak, het kleurgebruik, de tekstvlakverdeling en het tijdstip van verzending ten onrechte bij ondernemers de indruk gewekt dat de betreffende brief afkomstig was van de Kamer van Koophandel.

Gerechtshof Amsterdam 20 januari 2017, ECLI:NL:GHAMS:2017:610

Het hof overweegt dat de Hoge Raad in zijn arrest van 19 februari 2013, ECLI:NL:HR:2013:BX5566 erop heeft gewezen dat bij het billijkheidsoordeel van de rechter omtrent het toekennen van een tegemoetkoming en bij het bepalen van de hoogte daarvan een belangrijke rol kan spelen in hoeverre de verdachte de voorlopige hechtenis "aan zijne eigen houding te wijten heeft".

Gerechtshof Amsterdam 17 maart 2017, ECLI:NL:GHAMS:2017:912

De gemachtigde advocaat van de appellant heeft geconcludeerd tot toewijzing van het beroep, nu niet kan worden vastgesteld dat de sepotbrief op 4 september 2014 daadwerkelijk is verzonden naar, én is aangekomen bij de appellant. Slechts met zekerheid kan worden vastgesteld dat het openbaar ministerie mr. naam 1, de toenmalige advocaat van de appellant, eerst per e-mailbericht van 18 december 2015 te kennen heeft gegeven dat de tegen de appellant aanhangige strafzaak reeds op 4 september 2014 was geseponeerd.