In het gepubliceerde jaarverslag van de Europese Rekenkamer betreffende het begrotingsjaar 2019 keuren de controleurs de rekeningen van de EU goed, waarvan zij vaststellen dat deze een “getrouw beeld” van de financiële situatie van de EU geven. Tegelijkertijd concluderen zij dat de betalingen te veel fouten bevatten, voornamelijk in de categorie die wordt aangemerkt als “uitgaven met een hoog risico”. Tegen deze achtergrond, en ondanks verbeteringen op bepaalde uitgaventerreinen, geven de controleurs een afkeurend oordeel ten aanzien van de uitgaven af.

HvJ EU 6 oktober 2020 C-623/17 (Privacy International) en C-511/18 (C-512/18 en C-520/18, La Quadrature du Net e.a)

Het EU-recht verzet zich tegen een verplichting tot algemene doorgifte van persoonsgegevens ter bestrijding van de criminaliteit of de bescherming van de nationale veiligheid. In situaties waarin een lidstaat wordt geconfronteerd met een ernstige bedreiging van de nationale veiligheid, die reëel en aanwezig of voorzienbaar blijkt te zijn, kan een lidstaat echter onder strikte omstandigheden afwijken van dit verbod. Dat is het antwoord van het EU-Hof op vragen uit verschillende lidstaten.

HvJ EU 28 oktober 2020, C-321/19 (Bondsrepublik Deutschland)

De kosten van de verkeerspolitie mogen niet in aanmerking worden genomen bij de berekening van de hoogte van tolgelden voor het gebruik van trans-Europese wegen door vrachtwagens. Deze kosten vallen niet onder de ‘infrastructuurkosten’ op basis waarvan de toltarieven moeten worden berekend. Dat is het antwoord van het EU-Hof op vragen van de Duitse rechter.

Om als (gewezen) verdachte in een civiele procedure succesvol aanspraak te kunnen maken op schadevergoeding wegens optreden van politie of justitie, zal in beginsel sprake moeten zijn van ‘gebleken onschuld’. Aan dit criterium is voldaan indien uit de uitspraak van de strafrechter of het strafdossier blijkt dat de verdachte het feit niet heeft begaan en/of dat de verdenking waarop het politieoptreden gebaseerd was, niet terecht was. Dat is dan allemaal achteraf bezien. Onlangs zag de Hoge Raad zich, in zijn arrest van 25 september 2020, voor de (prejudiciële) vraag gesteld hoe het gebleken onschuld-criterium zich verhoudt tot de onschuldpresumptie uit artikel 6 lid 2 EVRM.