De Rechtbank Gelderland heeft op 9 februari 2017 een vonnis gewezen, waarin de vraag aan bod kwam of in de onderliggende casus de waarheidsvinding, of het verschoningsrecht van een advocaat prevaleerde. Aanleiding voor deze kwestie was dat het Openbaar Ministerie geschriften, die mogelijk voorwerp van een strafbaar feit uitmaakten, van een advocaat in beslag had genomen in het kader van een strafrechtelijk onderzoek.

De Nederlandse orde van advocaten verzet zich tegen de voorgenomen inperking van het verschoningsrecht voor advocaten, zoals staatssecretaris Wiebes van Financiën op 17 januari jl. heeft voorgesteld. Dit heeft NOvA aan de Tweede Kamer laten weten.

De aanpak van belastingfraude is maatschappelijk een ‘hot topic’ rechtvaardigt (kennelijk) vergaande aanvullende maatregelen. In zijn brief van 17 januari 2017 kondigt Staatssecretaris Wiebes deze aan in de strijd tegen (internationale) belastingontduiking. Eén daarvan is de beperking van het fiscale verschoningsrecht van advocaten en notarissen. De inperking van het verschoningsrecht lijkt onafwendbaar, mede gelet op de steeds sneller terug kerende discussie over de reikwijdte. Indien advisering (tegelijkertijd) de bescherming krijgt die het verdient en de geheimhouding wordt uitgebreid tot andere beroepsbeoefenaren, is aangekondigde inperking zo gek nog niet.

Verschoningsgerechtigde documenten blijven niet altijd onder de verschoningsgerechtigde. Vaak heeft zijn cliënt ook dergelijk materiaal in zijn bezit. Maar hoe wordt het verschoningsrecht dan gewaarborgd tijdens een doorzoeking bij die verdachte? En wie beslist daarover? De Hoge Raad wees hier onlangs twee interessante arresten over.