Dit artikel belicht de rechtspraak in studentenzaken over onregelmatig­heden, fraude en sancties van de afgelopen jaren. Een kwalitatieve analyse van deze uitspraken laat onder meer zien dat het percentage gegronde uitspraken significant hoger is dan het percentage gegronde uitspraken in andere studentenzaken. Uit kwantitatief onderzoek blijkt dat naast een gedegen onderzoek om te bewijzen dat daadwerkelijk sprake is van een onregelmatigheid of fraude een adequate toepassing van de algemene beginselen van behoorlijk bestuur van cruciaal belang is om tot een rechtmatig besluit te komen.

Het oplossen van misdrijven gebeurt doorgaans mede op basis van verklaringen van ooggetuigen. Hoogleraar rechtspsychologie Annelies Vredeveldt stelt in haar oratie dat 'cultuur hierin een grote rol speelt. Cultuur beïnvloedt iedere stap in het traject van de ooggetuige: het waarnemen van een misdrijf, het verhoor door de politie en het verklaren in de rechtszaal.

Het proefschrift van Fatma Çapkurt onderzoekt hoe burgers rechtsbescherming kunnen krijgen tegen de verwerking van hun persoonsgegevens door bestuursorganen. Zij concludeert dat de doorwerking van de AVG in het bestuursrecht gebrekkig is, omdat de AVG en de Awb op verschillende uitgangspunten berusten. Veel gegevensverwerkingen vallen buiten het besluitbegrip van de Awb, waardoor burgers vaak naar de civiele rechter moeten. De bestaande jurisprudentie, zoals de 1 april-uitspraken en de zaak X/BFT, biedt slechts beperkte oplossingen. Çapkurt pleit daarom voor uitbreiding van bestuursrechtelijke rechtsbescherming bij feitelijke gegevensverwerkingen. Zo kan het bestuursrecht beter aansluiten bij de digitale bestuurspraktijk en het recht op privacy.

Een trend van de laatste decennia binnen het aansprakelijkheidsrecht is de toename van het aantal secundaire-aansprakelijkheidszaken, waarbij een benadeelde zijn schade niet op de directe schadeveroorzaker maar op een andere, vaak draagkrachtigere partij probeert te verhalen. Ook de overheid wordt in toenemende mate geconfronteerd met secundaire-aansprakelijkheidsprocedures. In deze bijdrage wordt ingegaan op secundaire-overheidsaansprakelijkheidskwesties die verband houden met overheidsoptreden binnen de strafrechtspleging. De auteurs bespreken hoe wordt beoordeeld of de overheid (secundair) aansprakelijk is voor schade die kan worden gerelateerd aan justitiële en strafvorderlijke overheidstaken en hoe de bijzondere positie van de overheid in die beoordeling een rol speelt.