Pompe-reeks: Strafrechtelijke handhaving van sociaal-economisch en fiscaal recht in Nederland
/Uitgangspunt is het materiële fiscale strafrecht, dat is neergelegd in Hoofdstuk IX van de AWR. “De strafbepalingen in de AWR staan echter niet geheel op zichzelf: zij worden mede beïnvloed door de Algemene bepalingen van het Wetboek van Strafrecht (art. 91 Sr). Het Wetboek van Strafrecht fungeert in dit geval dus eveneens als kenbron voor de fiscale delicten. Dat betekent dat de fiscale strafbepalingen vanuit twee regimes moeten worden beoordeeld: het fiscale en het strafrechtelijke. Dat vergt uiteraard kennis van beide rechtsgebieden en het kan tot frictie leiden als het gaat om de uitleg en interpretatie van bepaalde begrippen. Bovendien kent de AWR op het strafrechtelijke vlak een aantal afwijkingen ten opzichte van het commune strafrecht.”
Inleiding en historische ontwikkeling van het bijzonder strafrecht
Hoofdstuk 1 Inleiding
F.G.H. Kristen, R.M.I. Lamp, J.M.W. Lindeman en M.J.J.P. Luchtman / 3
Hoofdstuk 2 Historische ontwikkeling van het bijzonder strafrecht
J.A.E. Vervaele / 9
Deel II
Strafrechtelijke handhaving van sociaal-economisch recht
Hoofdstuk 3 Algemeen
R.M.I. Lamp, J.M.W. Lindeman en M.J.J.P. Luchtman / 41
Commuun strafrecht Hoofdstuk 4 Valsheid in geschrift
L.M.J. Backx en D. van der Landen / 75
D.V.A. Brouwer / 97
Economisch strafrecht
B.F. Keulen / 115
P.T.C. van Kampen / 143
G.J.M.E. de Bont en P. de Haas / 181
E.C.A. Bakker / 213
Financieel strafrecht
R.M.I. Lamp / 241
M. Nelemans / 275
Deel III Algemene leerstukken van bijzonder strafrecht
Materieel strafrecht
F.G.H. Kristen / 313
M.J.J.P. Luchtman / 349
F. de Jong en E. Sikkema / 385
J.M.W. Lindeman / 417
Formeel strafrecht
M.J. Borgers / 455
M.J.A. Duker / 497
Bron: Universiteit van Utrecht
Pocket Milieuwetgeving editie 2012-2013
/Deze uitgave is bedoeld voor hen die op enigerlei wijze bij de praktijk van het Nederlandse milieurecht betrokken zijn en behoefte hebben aan een vastbladig overzicht van de meest gebruikte wettelijke regelingen.
Deze editie is begin juni 2012 afgesloten.
1408 bladzijden
Druk: 2011
ISBN-13: 9789013102581
Prijs € 60,00
Klik hier om het boek via Jongbloed te bestellen.
Interview ‘Scheidend rechter in Straatsburg: Egbert Myjer’
/
Advocaat van de Waarheid
/
![]() |
Het verhaal speelt in de samenleving van nu, getekend door groeiende intolerantie, hang naar veiligheid, populisme, het wegvallen van structuren en falend (politiek) leiderschap. Een samenleving waarin technologische ontwikkelingen onbegrensd lijken, maar waarin de privacy en vrijheid van het individu steeds verder worden uitgehold.
Tegenover dat maatschappelijk decor plaatst de auteur de levenswijze van Franciscus van Assisi, vertaald naar de 21e eeuw. De essentie daarvan is het vermogen de medemens lief te hebben zonder daar iets voor terug te verwachten.
Bron: http://www.advocaatvandewaarheid.nl/
Klik hier voor meer informatie.
Trema
/Uit de redactie
Deskundigenbewijs blijvend in de schijnwerpers
J. Hielkema
De zittingsrechter in civiele zaken
H.F.M. Hofhuis
De spoedtap en de Algemene termijnenwet
G.C. Haverkate
Wettelijke normering van buitengerechtelijke incassokosten
B.J. Engberts
Informatietechnologie in de rechtspraak in Europa. Opinies, praktijk en innovatie
A.D. Reiling
Interview
Van confectie naar maatpak: modern maar niet modieus. De stuurgroep ‘Maatwerk’ van de Raad van State
A.W.M. Bijloos
Het proefschrift
De overtuigingskracht van emoties bij het rechterlijk oordeel
M.G. IJzermans
Rechtspositie in rechte
Personalia
De publieke schandpaal in het milieurecht
/|
Mr. C.A.H. van de Sanden
M en R 2011/137 |
|
"Een bespreking van de juridische mogelijkheden en beperkingen van naming and shaming in het milieurecht. Naming and shaming is de afgelopen jaren voor veel bestuursorganen een al maar populairder handhavingsinstrument geworden. Het gebeurt steeds vaker dat bevoegde gezagen van verschillende pluimage inspectierapporten en sanctiebesluiten actief openbaar maken voordat enige rechterlijke toetsing hiervan heeft plaatsgevonden.‘Naming and shaming’ is in de ogen van toezichthouders en handhavers een belangrijk middel om — potentiële — overtreders weer in het rechte spoor te krijgen dan wel te houden. De achterliggende gedachte daarbij lijkt te zijn dat het publiekelijk te kijk zetten van veronderstelde overtreders daarbij behulpzaam is. In dit artikel wordt ingegaan op de juridische houdbaarheid van het gebruik van de publieke schandpaal in het milieurecht."
|
Beperkingen aan de WOB van door toezicht verkregen medische gegevens
/mr. J. Verhaert
Nederlands Juristen Blad, nr. 5, 2012
Zorginstellingen zijn op grond van de Kwaliteitswet zorginstellingen verplicht melding te maken van calamiteiten bij de Inspectie voor de Gezondheidszorg. Zo kan de IGZ haar werk optimaal doen en de kwaliteit en veiligheid van zorg maximaal bevorderen. Bij de naleving van deze verplichting voorzagen instellingen de Inspectie daarbij in het verleden rijkelijk van relevante patiëntgegevens.
Zorginstellingen waren daarbij in de veronderstelling dat de Inspectie de verstrekte gegevens vertrouwelijk zou behandelen. Gebleken is, echter, dat de Inspectie aan deze verwachting niet kan voldoen. Eenieder kan, met een beroep op de Wet openbaarheid van bestuur, inzage verkrijgen in documenten over een bestuurlijke aangelegenheid. Wanneer een dergelijk verzoek zich tot de Inspectie richt, is zij verplicht de gegevens waarover zij beschikt te verstrekken. Zij kan zo’n verzoek alleen dan afwijzen als sprake is van een wettelijke uitzonderingsgrond. Het gevolg was dat de Inspectie steeds vaker werd ‘gewobt’ en zorginstellingen met lede ogen moesten toezien hoe gegevens openbaar werden en het medisch beroepsgeheim werd uitgehold.
Bij zorginstellingen ontstond steeds meer huiver de Inspectie bij een calamiteit van gegevens te voorzien. Op 27 april van dit jaar deed de Afdeling uitspraak in de zaak van De Gelderse Roos. De relevantie van deze uitspraak betreft allereerst de werking van het medisch beroepsgeheim en de eventuele afgeleidde werking voor derden, zoals de IGZ. Daarnaast schijnt deze uitspraak licht op de vraag of en in hoeverre de Afdeling bij haar oordeel over de openbaarmaking van documenten bij toezichthouders de eventuele gedragsreactie van betrokken informatieverstrekkers meeneemt.
Klik hier voor het volledige artikel.

