Parket bij de Hoge Raad 21 januari 2020, ECLI:NL:PHR:2020:220

De wijze van ten laste leggen maakt dat, gelet op de verschillende wijzen waarop de verdachte de valsheid in geschrift ter zake van de twee typen documenten heeft gepleegd, er en/of’s in de bewezen verklaring staan en de indruk kan ontstaan dat het hof geen keuze heeft gemaakt over de wijze waarop de verdachte de valsheid in geschrift heeft gepleegd. Gelet op de door het hof aan dit bewezen verklaarde feit gegeven kwalificatie (“valsheid in geschrift, meermalen gepleegd”), heeft het hof de tenlastegelegde en bewezen verklaarde woorden “doen opmaken” en “doen vermelden” kennelijk en niet onbegrijpelijk in die zin verstaan dat daarmee slechts een feitelijke beschrijving wordt gegeven van de wijze waarop de verdachte de desbetreffende valsheid in geschrift heeft gepleegd. Bede varianten leveren ‘plegen’ op en het maken van een keuze tussen de – feitelijk te beschouwen – alternatieve bewoordingen is voor de strafrechtelijke beoordeling van het tenlastegelegde derhalve niet van betekenis.