In het jaarverslag van de AP over 2021 staan niet alleen enkele harde conclusies over de wetgever ("De AP heeft de indruk dat het kabinet wetsvoorstellen vaak ziet als een vrijbrief voor de overheid om bijna ongelimiteerd persoonsgegevens van burgers te verzamelen, op te slaan of te verspreiden."), de politiek wordt ook uitgenodigd te kijken naar het werk van de toezichthouder - en dan vooral het werk dat niet wordt gedaan. In haar verantwoording geeft de AP aan dat ze onvoldoende klachten heeft kunnen behandelen; onvoldoende actie heeft kunnen ondernemen naar aanleiding van datalekmeldingen; te weinig tijd heeft voor verkennende onderzoeken of innovatie; de doorlooptijden en wachttijden nog steeds te lang zijn (5 tot 7 jaar voor BCR's); en de toezichthouder is onvoldoende toegekomen aan ongevraagd advies en het opstellen van beleidsregels. Terwijl daar genoeg aanleiding toe is.