De beslissing om een entiteit op een sanctielijst te plaatsen vereist weinig onderbouwing. Desondanks blijken er geregeld problemen te zijn met het gebruikte bewijs of is het tijdsverloop onvoldoende meegewogen. Het loont dan ook op te komen tegen plaatsingsbeslissingen. Op dit moment echter leunt de kwaliteit van beslissingen te veel op de mate waarin tegen de plaatsingsbeslissing wordt opgekomen. Daardoor bestaat de vrees dat veel entiteiten op onvoldoende onderbouwde gronden op sanctielijsten zijn beland.

De verdachte maakte op 4 juni 2014 via Western Un­ion een geldbedrag van € 245 over aan [A]. Dit geld was bedoeld voor [B], die korte tijd daarvoor via een Facebookbericht aan de verdachte had gevraagd het genoemde bedrag (via [A]) aan hem over te maken. [B] beweerde op dat moment vast te zitten in Turkije en het geld nodig te hebben om terug te kunnen reizen naar Nederland. Verdachte moest dit overmaken aan [A], die als tussenpersoon vervolgens voor de overdracht van het geld aan [B] zou zorgdragen, hetgeen ook geschiedde. Iets meer dan een jaar eerder, in april 2013, was deze [B] naar Syrië gereisd, om zich daar vervolgens aan te sluiten bij IS en deel te nemen aan de gewapende strijd; daarvoor werd hij in juli 2016 bij verstek veroordeeld ter zake van onder meer deelneming aan een criminele organisatie met terroristisch oogmerk in de periode van 31 december 2013 tot en met 31 juli 2014.