Het zwijgrecht is een fundamenteel onderdeel van het recht op een eerlijk proces, maar is desondanks niet absoluut. In dit artikel wordt aan de hand van systematische feitenrechtspraakanalyse onderzocht wat de rol is van het zwijgen van de verdachte in de bewijsbeslissing bij diefstal, of dit verschilt tussen de delicten diefstal en witwassen en zo ja, welke factoren daarbij relevant zijn.

Op 21 juni 2022 heeft de Eerste Kamer de Innovatiewet Strafvordering aangenomen. Daarmee is de eerste wet uit het recent gepresenteerde sporenoverzicht in het kader van het nieuwe Wetboek van Strafvordering tot stand gekomen. De wet is 1 oktober 2022 in werking getreden. In deze bijdrage wordt allereerst kort ingegaan op de stand van zaken van het nieuwe Wetboek van Strafvordering. Vervolgens wordt aandacht besteed aan de totstandkoming van de Innovatiewet Strafvordering en de vijf onderdelen die deel uitmaken van deze nieuwe wet. Tot slot wordt een blik op de nabije toekomst geworpen.

Het proces op weg naar het grotere geheel van een te moderniseren Wetboek van Strafvordering schrijdt voort. Op 16 mei verscheen het verslag van de Raad van State. Meer reëel en reeds ‘te vatten’: enkele aspecten van modernisering worden gerealiseerd met de Innovatiewet strafvordering van 22 juni 2022. Na de inwerkingtreding van het betreffende onderdeel uit die wet is de belofte en verwachting van de modaliteit van het stellen van prejudiciële vragen door de strafrechter aan – nu dan ook – de strafkamer van de Hoge Raad in elk geval theoretisch gerealiseerd. Voor de verankering van de eis van het eerlijk proces loopt de Grondwet voorop: de betreffende wijziging van art. 17 Grondwet is inmiddels de Tweede Kamer ook in tweede lezing gepasseerd.