Deze bijdrage tracht op een beschrijvende en verkennende wijze drie thema’s bij elkaar te brengen: taakstraffen, verkeersdelicten en herstelrecht; de Nederlandse situatie staat centraal. Daartoe wordt eerst de wettelijke regeling omtrent de taakstraf uiteengezet. Tevens wordt aandacht besteed aan bestaand empirisch onderzoek naar de effectiviteit van de taakstraf in termen van recidivereductie.

Er is een duidelijke trend waarneembaar om het toepassingsgebied van de bijzondere zorgplicht in de financiële sector steeds verder uit te breiden. Waar aanvankelijk vooral banken te vrezen hadden voor schadeclaims gebaseerd op een schending van de bijzondere zorgplicht, moeten in toenemende mate ook andere financiële instellingen serieus rekening houden met dit soort claims.

Met de Wet aanscherping strafrechtelijke aansprakelijkheid ernstige verkeersdelicten die op 1 januari 2020 in werking is getreden, heeft de wetgever een duidelijk signaal afgegeven dat hij strenger wil (kunnen) optreden tegen verkeersgedrag dat als gevaarlijk of zeer onwenselijk wordt beschouwd. De meest in het oog springende wijziging is de introductie van een nieuwe strafbaarstelling voor zeer gevaarlijk rijgedrag dat zonder gevolgen is gebleven (art. 5a WVW) en waarop gevangenisstraf is gesteld van maximaal twee jaar. In deze bijdrage staat deze nieuwe bepaling centraal.

Deze bijdrage bespreekt de wisselwerking tussen de Wet internationale misdrijven (WIM), die voorziet in de strafbaarstelling van misdrijven tegen de menselijkheid, genocide, oorlogsmisdrijven en foltering, en de Nederlandse rechtspraak in zaken betreffende internationale misdrijven in de afgelopen vijftien jaar.

In dit artikel wordt stilgestaan bij enkele interessante recente uitspraken van hoofdzakelijk de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State over de Wet Bibob. De volgende aspecten van de Wet Bibob komen daarbij aan bod: de advisering door het LBB; het in relatie staan tot strafbare feiten van een ander: het zakelijk samenwerkingsverband; de beoordeling van de grootte van het wederrechtelijk verkregen voordeel; het samenhangcriterium van de b-grond; het evenredigheidsbeginsel; artikel 2.20 Wabo: gelijkstelling derde met bibob-betrokkene; civielrechtelijke uitspraken over de Wet Bibob. Het artikel wordt afgesloten met een samenvattende conclusie.