'De verborgen wereld van financieel-economische criminaliteit'

Naar schatting wordt door bedrijven jaarlijks ongeveer 26 miljard euro aan schade geleden als gevolg van Financieel-Economische Criminaliteit. In dit artikel wordt een uiteenzetting gegeven van verschillende onderwerpen die van invloed zijn voor de aanpak van FEC, zoals de mate van beschikbaarheid van informatie ten aanzien van de omvang van FEC en de afwijkingen tussen verschillende definitie bepalingen ten aanzien van FEC, worden beschreven. Tevens zal een korte voorzet worden gedaan voor een innovatieve visie op de bestrijding en het terugdringen van FEC.

Lees verder:

• De verborgen wereld van financieel-economische criminaliteit door A.H.M. de Groot en E.C.S. Crouwel in TBS&H nr. 3 2015

'Het verbod op Benchmarkmanipulatie; reparatie voor een transactie zonder rechtsgrond?'

In 2013 transigeert Rabobank inzake het LIBOR-schandaal voor een megabedrag, € 70 miljoen. Juist in een zaak met een dergelijk maatschappelijk en economisch belang is het belangrijk inzicht te verkrijgen ter zake welke strafbare gedragingen is getransigeerd. Deze bijdrage roept op tot meer transparantie van de zijde van het Openbaar Ministerie ter zake transacties, opdat de rechtseenheid en rechtsontwikkeling gewaarborgd kunnen worden. Wij komen tot deze oproep, na een nadere beschouwing van de ‘reparatie’ van het ogenschijnlijke gebrek aan rechtsgrond voor de transactie, bestaande uit de invoering van het verbod op het manipuleren van benchmarks.

Lees verder:

• Het verbod op Benchmarkmanipulatie; reparatie voor een transactie zonder rechtsgrond? door Mr. E. Janse en mr. C.P. Posthuma in OSP 2015/1

Ontnemingsrecht | Toepassing van de ontnemingsmaatregel in de praktijk

Het ontnemingsrecht heeft de afgelopen jaren een belangrijke ontwikkeling doorgemaakt. Gaandeweg zijn de wettelijke mogelijkheden verruimd en is de aandacht en belangstelling voor het ontnemingsrecht aan de kant van de opsporingsinstanties toegenomen. Het OM heeft inmiddels het vorderen van ontneming van wederrechtelijk verkregen voordeel als één van de afpakmogelijkheden tot kerntaak verheven.

In dit boek wordt het ontnemen van wederrechtelijk verkregen voordeel besproken aan de hand van het procedurele verloop en de aan ontnemingszaken te stellen eisen op grond van de wetgeving, de regelgeving en de jurisprudentie. We beogen aldus de lezer in grote lijnen kennis te laten maken met het ontnemingsrecht, waarbij we de theorie verhelderen met praktijkvoorbeelden. Door het hanteren van een uitvoerig notenapparaat maken wij de lezer (verder) wegwijs in dit rechtsgebied.

Praktische Informatie

Auteurs: M.D. Nuis & J.D.L. Nuis ISBN: 9789462402195 122 pagina’s € 24,95

Vader en dochter Nuis studeerden beiden af aan de Vrije Universiteit in Amsterdam in 1979 [hoofdrichting: (internationaal) privaatrecht] resp. 2012 (straf- en privaatrecht). Hij is werkzaam als vice-president van / senior raadsheer in het gerechtshof Amsterdam en heeft als taakaccent het ontnemingsrecht naast fraude, economie en milieu. Zij is werkzaam geweest op het FP (Functioneel Parket) en bij het AML (Anti Money Laundering Centre) en werkt thans in het onderwijs. Hun interesse ligt op het gebied van het financiële (straf) recht. Zij publiceerden op dat gebied in 2013 en 2014 in het NJB en in TPWS verscheen november 2014 van hun hand een gezamenlijk artikel over Matiging in het ontnemingsrecht.

Klik hier om te bestellen.

'Onterechte verwachtingen van de stoffenlijst via artikel 21 Brzo'

Deze bijdrage gaat over de eisen die op grond van artikel 21 van het Besluit risico’s zware ongevallen 1999 aan ‘Brzo-bedrijven’ worden gesteld. Artikel 21 Brzo bepaalt dat een bijgewerkte lijst van de aanwezige gevaarlijke stoffen moet worden bijgehouden en dat die lijst door één ieder moet kunnen worden geraadpleegd. De voorschriften van het Brzo zijn van toepassing op bedrijven die door de (toegestane) aanwezigheid of mogelijke vorming van bepaalde hoeveelheden gevaarlijke stoffen grote risico’s met zich brengen voor mens en milieu.

Lees verder:

• Onterechte verwachtingen van de stoffenlijst via artikel 21 Brzo door B. d'Hooghe en I.P. de Groot in TBS&H nr. 3 2015

'Bestuurlijke sancties in de greep van het fundamentele recht op eigendom'

Bestuursorganen kunnen zonder tussenkomst van de rechter bestuurlijke sancties opleggen. De zwaarte van deze sancties is in enkele decennia fors toegenomen. Dat geldt in de eerste plaats voor de bestraffende maatregel van de bestuurlijke boete, maar ook veel herstelsancties zijn in kracht toegenomen. Naast de bestuurlijke boete zijn er ook sancties die door een leedtoevoegend element als punitief zijn te kenschetsen en daarmee niet of niet langer het karakter dragen van een niet bestraffende sanctie gericht op het herstel van een rechtmatige toestand. Is sprake van een punitieve sanctie, dan heeft het bestuursorgaan een reeks rechtswaarborgen te eerbiedigen.

Lees verder:

• Bestuurlijke sancties in de greep van het fundamentele recht op eigendom door  A. de Groot in TBS&H nr. 3 2015

De auteur van dit artikel behoort tot een van de sprekers van de Cursus Wet Bibob, die zal plaatsvinden op donderdag 23 april 2015. Klik hier voor meer informatie.

'Dadelijke tenuitvoerlegging van straffen en de onschuldpresumptie'

Het conceptwetsvoorstel ‘Wijziging van het Wetboek van Strafvordering in verband met de dadelijke tenuitvoerlegging van gevangenisstraffen’ voorziet in de mogelijkheid om de door de rechter opgelegde gevangenisstraf direct ten uitvoer te leggen hoewel er tegen het vonnis nog een rechtsmiddel openstaat. Hoewel in een studie door het Wetenschappelijk Onderzoek- en Documentatiecentrum (WODC) werd geconcludeerd dat dadelijke tenuitvoerlegging van straffen als zodanig niet strijdig is met art. 6 lid 2 EVRM, is dat vanwege de verschillende interpretaties van de onschuldpresumptie volgens de auteur toch nog niet geheel duidelijk.

Lees verder:

• Dadelijke tenuitvoerlegging van straffen en de onschuldpresumptie door E. van Sliedregt in RM Themis 176e jrg. nr. 1, februari 2o15

'Strafrecht en de kwaliteit van zorg | Een benadering vanuit de gezondheidsrechtelijke praktijk'

Het strafrecht speelt naar het lijkt steeds vaker een prominente rol in de zorg, mede door een aantal geruchtmakende zaken (bijvoorbeeld de zaak tegenneuroloog Jansen Steur en de zaak tegen de Hoornse gynaecoloog). Dit roept vragen op over de betekenis van het strafrecht in de zorg en de effecten van het gebruik van het strafrecht in de zorg op de kwaliteit van de zorg. Deze bijdrage geeft eerst een samenvatting van de toepasselijke wet- en regelgeving en een inventarisatie van de recente jurisprudentie en literatuur, met bijzondere aandacht voor de samenloop van straf- en tuchtrecht in de zorg. Aan de hand hiervan worden een aantal knelpunten met betrekking tot de kwaliteit en de normering van die kwaliteit van zorg geïnventariseerd.

Lees verder:

• Strafrecht en de kwaliteit van zorg | Een benadering vanuit de gezondheidsrechtelijke praktijk door W.K. Kastelein in Tijdschrift voor Gezondheidsrecht 2015 afl. 2

'Strafrecht als waarborg en bedreiging van kwaliteit van zorg tegelijk'

De strafrechtelijke rechtshandhaving is gericht op het afdwingen van normconform gedrag. Als zodanig vormt het een waarborg voor de kwaliteit van zorg. In zijn toepassing kan het ook een bedreiging voor de kwaliteit vormen. In het zoeken naar de balans tussen beide komen in dit artikel enkele hoofdkenmerken van het systeem van strafrechtelijke rechtshandhaving in het algemeen aan de orde. Daarna wordt bijzondere aandacht besteed aan enkele bijzondere onderwerpen, zoals de medische exceptie, de positie van het OM, het strafbare ziekenhuis, strafrecht als schadevergoedingsrecht en, gegeven de ontwikkelingen in de wetgeving, het onvermijdelijke verschoningsrecht. Lees verder:

• Strafrecht als waarborg en bedreiging van kwaliteit van zorg tegelijk door P.A.M. Mevis in Tijdschrift voor Gezondheidsrecht 2015 afl. 2

'Door de achterdeur van de Wet Bibob'

Er zijn maar weinig bestuursrechtelijke wetten zo controversieel als de Wet bevordering integriteitsbeoordelingen door het openbaar bestuur (hierna: Wet Bibob). Op grond van deze wet is het mogelijk dat het bestuursorgaan een beschikking weigert of intrekt, indien sprake is van een ernstig gevaar van misbruik van de beschikking. Gezien de huidige stand van zaken in de jurisprudentie kan de Wet Bibob bezwaarlijk worden aangemerkt als een vorm van ‘bestuursstrafrecht’. Dit betekent echter geenszins dat de invloed van strafrechtelijke dogmatiek en jurisprudentie op de toepassing van de Wet Bibob te verwaarlozen is. Dit laat zich treffend illustreren aan de hand van de zogenoemde ‘achterdeurproblematiek’. Deze ‘achterdeurproblematiek’ hangt samen met het gedoogbeleid.

Lees verder:

• Door de achterdeur van de Wet Bibob door B. van der Vorm in TBS&H nr. 3 2015

De auteur van dit artikel behoort ook tot een van de sprekers van de Cursus Wet Bibob, die zal plaatsvinden op donderdag 23 april 2015. Klik hier voor meer informatie.

'Inwerkingtreding van de Wet Verruiming mogelijkheden bestrijding financieel-economische criminaliteit: opgelet!'

In het voorjaar van 2012 maakte (inmiddels voormalig) minister Opstelten van Veiligheid en Justitie het concept-wetsvoorstel ‘Verruiming mogelijkheden bestrijding financieel-economische criminaliteit’ bekend. Op het daarop gebaseerde wetsvoorstel is stevige kritiek geuit, zowel vanuit de praktijk als vanuit de wetenschap. Inmiddels is de gelijknamige wet op 1 januari 2015 in werking getreden. Dit artikel geeft een overzicht van de voor de praktijk relevante wijzigingen.

Lees verder:

• Inwerkingtreding van de Wet Verruiming mogelijkheden bestrijding financieel-economische criminaliteit: opgelet! door J. Verhaert in TBS&H nr. 3 2015