Verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan medeplegen van valselijk opmaken van twee geschriften en witwassen van bouwdepot en woning

Rechtbank Midden-Nederland 16 februari 2015, ECLI:NL:RBMNE:2015:927

Feiten

Op 16 februari 2001 wordt door aangever als onderzoeker bancaire criminaliteit bij de Internationale Nederlanden Groep NV aangifte gedaan tegen getuige en bedrijf 1 B.V. De aangifte houdt onder meer in dat door bedrijf 1 B.V. door middel van valse inkomensdocumenten en valse informatieverstrekking een hypothecaire lening is aangevraagd van € 238.987, inclusief een bouwdepot van € 40.000, ten behoeve van de aankoop van een woning.

Verdachte heeft de aanvraag voor het verkrijgen van de hypotheek voor getuige 1 verzorgd.

Getuige heeft twee tot drie maanden in de woning gewoond en hem daarna onderverhuurd. Hierbij was ook verdachte betrokken.

Ten slotte is er op initiatief van verdachte geld geleend voor het bouwdepot. Dit geld werd door getuige deels voor andere doeleinden gebruikt. Een verbouwing heeft nooit plaatsgevonden.

Verdenking

De verdenking komt er op neer dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan witwassen van een  woning en hypothecaire geldlening inclusief bouwdepot (feit 1) en aan het valselijk opmaken van geschriften (feit 2).

Standpunt verdediging

De raadsman heeft gesteld dat de verklaringen van de getuige innerlijk tegenstrijdig en incoherent zijn en om die reden niet bruikbaar zijn voor het bewijs. De raadsman heeft bepleit verdachte vrij te spreken van de hem onder 1 en 2 ten laste gelegde feiten wegens het ontbreken van wettig en overtuigend bewijs.

Standpunt OM

De officier van justitie acht wettig en overtuigend te bewijzen hetgeen de verdachte onder 1 en 2 ten laste is gelegd.

Oordeel rechtbank

Anders dan de raadsman is de rechtbank van oordeel dat de verklaringen van de getuige voldoende consistent zijn teneinde voor het bewijs te worden gebezigd. De rechtbank verwerpt het verweer van de raadsman om deze verklaringen van het bewijs uit te sluiten.  

Bewezenverklaring

Feit 2: valsheid in geschrift

De rechtbank oordeelt dat getuige nooit in dienst is geweest bij bedrijf 2 B.V. en acht bewezen dat de ter verkrijging van de hypothecaire geldlening ten behoeve van de woning overgelegde salarisspecificatie en werkgeversverklaring valselijk zijn opgemaakt, in die zin dat daarin een onjuiste opgave is gedaan van salarisgegevens en werkgever.

De rechtbank acht daarnaast bewezen het door verdachte medeplegen van deze valsheid in geschrift. De rechtbank overweegt daartoe in het bijzonder dat verdachte heeft verklaard dat hij de financiering van de woning voor getuige heeft geregeld en de benodigde stukken aan medeverdachte heeft verstrekt, terwijl getuige niet alleen heeft verklaard dat hij de arbeidscontracten van verdachte kreeg aangeboden en dat verdachte de financiering van de woning heeft verzorgd, maar ook dat niemand anders dan verdachte daarbij betrokken is geweest en dat hij, op verschillende momenten verschillende stukken heeft getekend waarbij verdachte telkens aanwezig is geweest en dat verdachte zelfs met hem is meegegaan naar de notaris.

Feit 1: Witwassen

Op basis van valselijk opgemaakte geschriften is een hypothecaire geldlening verkregen inclusief een bouwdepot.

Hypothecaire lening en woning: onmiddellijk

1. De hypothecaire geldlening is onmiddellijk afkomstig uit het door verdachte en zijn mededaders gepleegde misdrijf valsheid in geschrift.
2. Dit geldt eveneens voor de woning aangezien de hypothecaire geldlening voor geen ander doel kon worden aangewend dan ter financiering van deze woning.

Overeenkomstig de uitgangspunten uit de jurisprudentie dient voor de bewezenverklaring van witwassen sprake te zijn van een gedraging die daadwerkelijk bijdraagt aan het verbergen of verhullen van de criminele herkomst van een voorwerp (Hoge Raad 17 december 2013, NJ 2014, 75).

Het enkele voorhanden hebben en verwerven is niet voldoende. De gepleegde valsheid in geschrift, de daarop volgende verkrijging van een hypothecaire geldlening en de woning en de bewoning van die woning hangen zozeer met elkaar samen dat van een situatie die wezenlijk verschilt van het enkele voorhanden hebben en verwerven van een uit eigen misdrijf afkomstig voorwerp geen sprake is.

Echter, in beginsel zijn deze uitgangspunten niet van toepassing in zaken waarin bewezen wordt verklaard dat sprake is van overdragen, gebruik maken of omzetten van voorwerpen die afkomstig zijn uit een door de verdachte zelf begaan misdrijf.

1. Voor wat betreft de hypothecaire geldlening maakt het verhuren van de woning geen verschil. De geleende som geld is immers bij aankoop van de woning overgedragen aan de verkoper. Hiermee is dat bedrag al op dat moment uit de macht van koper (getuige) geraakt, en kan koper hiermee geen witwashandelingen meer verrichten. Hieruit volgt dat de gedragingen van verdachte gelet op de hiervoor weergegeven uitgangspunten voor zover die betrekking hebben op het voorhanden hebben en verwerven van de hypothecaire geldlening, niet kunnen worden gekwalificeerd als witwassen.
2. Nu uit de verklaringen van getuige blijkt dat hij de woning slechts enkele maanden zelf heeft bewoond en dat de woning vervolgens is verhuurd, is sprake van gebruik maken van de uit misdrijf verkregen woning als bedoeld in de artikelen 420bis en 420quater Sr.

Bouwdepot: middellijk

In de situatie waarin het gaat om voorwerpen die middellijk afkomstig zijn uit een door verdachte zelf begaan misdrijf zijn de hiervoor genoemde uitgangspunten niet van toepassing (Hoge Raad 25 maart 2014, NJ 2014, 302). De uit deze bouwdepots afkomstige geldbedragen zijn, net als de huurinkomsten, indirecte opbrengsten uit het (telkens) door verdachte begane misdrijf valsheid in geschrift.

Overeenkomstig het uitgangspunt uit het hiervoor aangehaalde arrest met vindplaats NJ 2014, 302 zal de rechtbank de gedragingen van verdachte betreffende het verwerven en voorhanden hebben van de hypothecaire geldlening kwalificeren als (het medeplegen van) witwassen, met dien verstande dat dit uitsluitend geldt voor zover die gedragingen betrekking hebben op het verwerven en voorhanden hebben van de gelden uit het bouwdepot.

Conclusie

Gelet op het feit dat verdachte zich als medepleger schuldig heeft gemaakt aan het misdrijf waaruit de woning afkomstig is, te weten valsheid in geschrift, kan bewezen worden verklaard dat verdachte wist dat deze woning uit misdrijf afkomstig was. Aldus kan het witwassen van het bouwdepot en van de woning bewezen worden verklaard en gekwalificeerd.

Strafoplegging

De rechtbank acht een werkstraf van 200 uur passend en geboden.

Lees hier de volledige uitspraak.

OM niet-ontvankelijk want niet gehandeld conform Aanwijzing intellectuele-eigendomsfraude

Rechtbank Den Haag 18 februari 2015, ECLI:NL:RBDHA:2015:1740

Aan de verdachte is ten laste gelegd dat hij op of omstreeks 1 juli 2013 te 's-Gravenhage opzettelijk valse, vervalste of wederrechtelijk vervaardigde merken, te weten een of meerdere horloge(s) voorzien van het merk Omega, heeft ingevoerd, doorgevoerd, uitgevoerd, verkocht, te koop heeft aangeboden en/of heeft afgeleverd, uitgedeeld en/of in voorraad heeft gehad (art. 337 lid  1 ahf/ond a Wetboek van Strafrecht).

De ontvankelijkheid van het openbaar ministerie

Ter terechtzitting heeft de raadsman van de verdachte bepleit dat het openbaar ministerie niet-ontvankelijk in de vervolging dient te worden verklaard, nu ten onrechte is overgegaan tot strafrechtelijke handhaving terwijl civielrechtelijke handhaving was geïndiceerd.

De politierechter heeft acht geslagen op de Aanwijzing intellectuele-eigendomsfraude van het College van procureurs-generaal. De Aanwijzing moet worden beschouwd als recht in de zin van art. 79 RO. Dat betekent dat het Openbaar Ministerie in beginsel aan het in de Aanwijzing verwoorde beleid mag worden gehouden en dat door de rechter kan worden getoetst of de in de specifieke zaak gevolgde rechtsgang — mede bezien in het licht van dat beleid — aan de beginselen van behoorlijk strafprocesrecht voldoet. Bij de thans voorliggende vraag of bij de vervolgingsbeslissing één of meer van die beginselen zijn geschonden, dient de politierechter rekening te houden met de uit het opportuniteitsbeginsel voortvloeiende beleidsvrijheid van het Openbaar Ministerie, in die zin dat het zich daarbij dient te beperken tot marginale toetsing. Dat betekent dat de politierechter (slechts) kan beoordelen of het Openbaar Ministerie in redelijkheid tot zijn vervolgingsbeslissing heeft kunnen komen.

Volgens de Aanwijzing is met betrekking tot de keuze voor een civielrechtelijke of strafrechtelijke aanpak het uitgangspunt dat bij de bestrijding van inbreuken op door intellectuele eigendomsrechten beschermde werken handhaving door de rechthebbende zelf voorop dient te staan (civielrechtelijke weg). Aangezien echter bij intellectuele eigendomsfraude vaak ook het algemeen belang in het geding is, moet volgens de Aanwijzing met name daarbij worden aangeknoopt als het gaat om de vraag in welke gevallen het strafrecht voor toepassing in aanmerking komt. Volgens de Aanwijzing impliceert dit dat het privaatrecht voor die gevallen in beginsel niet het (enige) primaire handhavingssysteem is.

De Aanwijzing bevat een opsomming van gevallen waarin het algemeen belang in het geding kan zijn, te weten:

• Bedreiging van de volksgezondheid of de veiligheid van de samenleving;
• Het bestaan van aanwijzingen van betrokkenheid van criminele organisaties of georganiseerde criminaliteit;
• Grootschalige namaak en piraterij, gepleegd in beroep of bedrijf, die de markt verstoren;
• Recidive;
• Niet voldoen aan transactievoorstel van de Officier van Justitie ex. art. 74 van het Wetboek van Strafrecht.

Aan verdachte wordt verweten dat hij éénmalig een vervalst horloge voorzien van het merk Omega te koop heeft aangeboden dan wel in voorraad heeft gehad.

Dat de verdachte door aldus te handelen de volksgezondheid of de veiligheid van de samenleving heeft bedreigd is gesteld noch gebleken. Evenmin kan uit het dossier blijken dat voormeld handelen is gepleegd in het kader van beroep of bedrijf. Weliswaar bevat het dossier aanwijzingen dat verdachte vaker soortgelijke horloges te koop aanbiedt (onder meer op 10 juli 2013) maar dat – zoals de Aanwijzing vereist – sprake is van grootschalige en zeer verspreid voorkomende inbreuken waar verdachte minimaal € 1.000,- omzet per maand mee heeft, is op geen enkele wijze aannemelijk geworden. Ook voor betrokkenheid van criminele organisaties of georganiseerde criminaliteit is geen enkele aanwijzing. Aan de verdachte is geen transactievoorstel gedaan, zodat ook geen sprake is geweest van het niet voldoen daaraan.

Voor wat betreft recidive stelt de politierechter vast dat het tenlastegelegde – indien bewezenverklaard – heeft plaatsgevonden binnen (de door de Aanwijzing genoemde termijn van) vijf jaar na een eerdere onherroepelijke strafrechtelijke veroordeling, zoals blijkt uit de Justitiële Documentatie d.d. 9 januari 2015 betreffende de verdachte. Dit betreft een veroordeling door de Kantonrechter op grond van het Reglement verkeersregels en verkeerstekens 1990 en een onherroepelijke strafbeschikking voor een winkeldiefstal. Naar het oordeel van de politierechter levert dit – gezien het verschil tussen de typen delicten – op zichzelf geen grond op voor het oordeel dat het algemeen belang in de onderhavige zaak strafrechtelijke vervolging rechtvaardigt. Voorts is gebleken dat verdachte op 3 september 2013 een strafbeschikking heeft gekregen voor overtreding van artikel 337, eerste lid onder a, van het wetboek van Strafrecht, maar nu verdachte tegen deze strafbeschikking verzet heeft ingesteld, zal de politierechter daar geen acht op slaan.

De politierechter concludeert derhalve dat er geen sprake is van één van de in de Aanwijzing genoemde gevallen op grond waarvan kan worden aangenomen dat het algemeen belang in het geding zou zijn gekomen.

Alles overwegende is de politierechter van oordeel dat het openbaar ministerie – gelet op de in de Aanwijzing vermelde criteria voor strafrechtelijke handhaving – niet in redelijkheid tot zijn vervolgingsbeslissing heeft kunnen komen en dat het openbaar ministerie met zijn beslissing om in de zaak tegen de verdachte tot strafrechtelijke handhaving over te gaan de beginselen van behoorlijke procesorde heeft geschonden. Naar het oordeel van de politierechter dient het openbaar ministerie dan ook niet-ontvankelijk in de vervolging van de verdachte te worden verklaard.

De politierechter verklaart het openbaar ministerie niet ontvankelijk in zijn strafvervolging.

Lees hier de volledige uitspraak.

Artikel 6 WVW & grove schuld

Rechtbank Gelderland 30 januari 2015, ECLI:NL:RBGEL:2015:785

De rechtbank Gelderland in Arnhem heeft een 68-jarige man uit Nijkerk veroordeeld wegens grove schuld aan het veroorzaken van een verkeersongeval met zwaar lichamelijk letsel op 8 april 2014 in Nijkerk. Het verkeersongeval was ontstaan doordat de man, volgens zijn eigen verklaring, diep in gedachten was verzonken tijdens het rijden en niet op het verkeer heeft gelet. Daarbij reed hij over de verkeerde weghelft en verzuimde hij voorrang te verlenen aan een auto die voorrang had. Dit alles vond plaats op een kruising waarvan de man uit Nijkerk wist dat hij juist erg goed moest opletten.

De rechtbank oordeelt dat de man aldus heeft gereden als een ongeleid projectiel en dat hij grote risico’s heeft genomen. Volgens de rechtbank heeft hij zich daardoor onverschillig getoond tegenover andere verkeersdeelnemers, met een zwaargewonde als gevolg. De man – die niet eerder met de politie in aanraking was gekomen – is veroordeeld tot een werkstraf van 90 uur en een rijontzegging van 9 maanden waarvan 3 maanden voorwaardelijk.

Lees hier de volledige uitspraak.

Verdachte heeft zich gedurende een periode van ruim vier jaar samen met anderen schuldig gemaakt aan de illegale productie, invoer en handel in/van Masterboxen

Rechtbank Zeeland-West-Brabant 9 februari 2015, ECLI:NL:RBZWB:2015:824

Verdachte heeft zich gedurende een periode van ruim vier jaar samen met anderen schuldig gemaakt aan de illegale productie, invoer en handel in/van Masterboxen. Er was sprake van grootschalige namaak, gepleegd als bedrijf, dat de markt ernstig heeft verstoord, alleen al door de enorme winst die hierbij ten koste van anderen is gemaakt.

Daarnaast heeft verdachte deel uitgemaakt van een professioneel opererende criminele organisatie, die het oogmerk had illegale Masterboxen te produceren en te verkopen. In dit gestructureerde samenwerkingsverband hadden alle verdachten een eigen rol. Zij hebben op deze wijze op grote schaal inbreuk gemaakt op auteursrechten en hebben daardoor grote economische schade toegebracht aan de rechthebbenden.

Verdachte en zijn medeverdachten zijn veroordeeld tot een deels voorwaardelijke gevangenisstraf.

Daarnaast is verdachte veroordeeld tot het verrichten van een taakstraf. Bij de strafbepaling is (onder meer) rekening gehouden met de overschrijding van de redelijke termijn.

De ontvankelijkheid van de officier van justitie

De verdediging heeft aangevoerd dat het openbaar ministerie niet-ontvankelijk moet worden verklaard in de strafvervolging van verdachte om de volgende redenen:

• de onredelijke lange termijn van berechting;
• de schending van de verbaliseringsplicht.

De onredelijke lange termijn van berechting

De Hoge Raad heeft in haar uitspraak van 17 juni 2008 (ECLI: BD2578) bepaald dat een overschrijding van de redelijke termijn niet leidt tot een niet-ontvankelijkverklaring van het openbaar ministerie in de strafvervolging, ook niet in uitzonderlijke gevallen. Regel is dat overschrijding van de redelijke termijn wordt gecompenseerd door vermindering van de straf die zou zijn opgelegd indien de redelijke termijn niet zou zijn overschreden. De Hoge Raad heeft voormelde uitspraak niet op enig moment herzien. De rechtbank is derhalve van oordeel dat een overschrijding van de redelijke termijn – nog daargelaten de vraag in hoeverre daarvan in het onderhavige geval sprake is – niet leidt tot niet-ontvankelijkheid van het openbaar ministerie.

De schending van de verbaliseringsplicht

De verdediging heeft zich op het standpunt gesteld dat het openbaar ministerie niet-ontvankelijk moet worden verklaard, omdat het proces-verbaal van 6 september 2011 inzake de op 22 november 2010 tegenover de verbalisanten van de FIOD afgelegde verklaring van verdachte over de betrokkenheid van medeverdachte 3 bij de productie van en handel in Masterboxen in strijd met de in artikel 152, eerste lid, van het Wetboek van Strafvordering neergelegde verbaliseringsplicht is opgemaakt.

Met de verdediging is de rechtbank van oordeel dat – gelet op het tijdsverloop tussen 22 november 2010 en 6 september 2011 – de FIOD, onder verantwoordelijkheid van het openbaar ministerie, bij de vastlegging van voormelde verklaring van verdachte niet heeft voldaan aan het vereiste dat een proces-verbaal als hier aan de orde ten spoedigste dient te worden opgemaakt. De rechtbank overweegt dat het Wetboek van Strafvordering geen rechtsgevolgen aan de niet naleving van dit artikel verbindt. Eerst in het geval dat het vormverzuim niet kan worden hersteld, dient aan de hetgeen opgenomen in artikel 359a van het Wetboek van Strafvordering te worden getoetst. Volgens vaste jurisprudentie dient dit verzuim tot niet-ontvankelijkheid van het openbaar ministerie in de vervolging van de verdachte te leiden, indien sprake is van ernstige schending van de beginselen van een goede procesorde, waarmee doelbewust of met grove veronachtzaming van de belangen van verdachte inbreuk is gemaakt op zijn recht op een eerlijke behandeling. De rechtbank is van oordeel dat hiervan geen sprake is, gezien de op 13 november 2012 door de verbalisanten van de FIOD afgelegde verklaringen tegenover de rechter-commissaris. De verbalisanten hebben verdachte bewust in bescherming willen nemen, door de verklaring van verdachte – inhoudende dat medeverdachte 3 de opdrachtgever en financier van de Masterboxen is – in eerste instantie niet op te nemen in het proces-verbaal. Gelet op de hiervoor genoemde verbaliseringsplicht hadden zij dat niet mogen doen, maar de rechtbank is van oordeel dat geen sprake is geweest van een dusdanige veronachtzaming van de processuele belangen van verdachte dat dit tot niet-ontvankelijkheid van het openbaar ministerie zou moeten leiden.

De vraag welke betekenis voormeld vormverzuim moet hebben bij de beantwoording van de bewijsvraag, zal de rechtbank beantwoorden onder punt 4.3 van dit vonnis.

Conclusie van de rechtbank

De rechtbank stelt vast dat geen van de door de verdediging gevoerde verweren doel treffen, zodat zij – ook in onderlinge samenhang bezien – niet leiden tot niet-ontvankelijkheid van het openbaar ministerie. De rechtbank acht derhalve het openbaar ministerie ontvankelijk in de vervolging van verdachte.

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft in haar requisitoir geconcludeerd tot een bewezenverklaring van feit 1 en feit 2. Zij heeft zich hierbij gebaseerd op de aangiftes van Stichting Brein, de stichting Buma Stemra, de Nederlandse Vereniging van de Producenten- en Importeurs van beeld- en geluidsdragers en op de aangifte van Höcker advocaten. Uit deze aangiftes blijkt dat de werken, die in de Masterboxen zitten, zonder toestemming van de rechthebbenden zijn vervaardigd en verspreid, aldus de officier van justitie. Zij heeft voorts als bewijsmiddelen gebezigd de rapporten van Stichting Brein, het IFPI-rapport, de processen-verbaal over de doorzoekingen van de firma’s bedrijf 1, bedrijf 2 en bedrijf 3, het proces-verbaal over de onderschepping van de Bulgaarse vrachtauto en de verklaring van verdachte dat hij betrokken is geweest bij de productie van Masterboxen in Bulgarije. Op grond van deze bewijsmiddelen heeft de officier van justitie de landen Polen, Italië, Tsjechië en Bulgarije als productielanden aangemerkt. De betrokkenheid van de vier verdachten bij de productie van en handel in Masterboxen volgt – volgens de officier van justitie – uit de verklaringen van de getuigen getuige 1, getuige 2, getuige 3, getuige 4 en getuige 5, de telecomgegevens, de tapgesprekken, de processen-verbaal over de doorzoekingen van de woningen, bedrijven, auto, garage en/of loods van verdachte(n), de processen-verbaal over de verrichte onderzoeken aan de in beslag genomen computers en telefoons, alsmede uit de (deels) bekennende verklaringen van verdachte en medeverdachte 2. Op grond van voormelde bewijsmiddelen komt de officier van justitie tot een zekere rolverdeling tussen verdachten. Zij meent dat medeverdachte 3 vanaf de totstandkoming van de Masterboxen tot de verkoop de regie in handen heeft gehad en dus de spilfiguur is geweest, dat verdachte en medeverdachte 1 zich bezig hebben gehouden met de productie, verpakking, distributie en verkoop van Masterboxen en dat medeverdachte 2 betrokken is geweest bij de productie en verkoop van de Masterbox Walt Disney edities en bij de distributie en verkoop van Masterboxen.

Het standpunt van de verdediging

De verdediging heeft vrijspraak bepleit van beide feiten voor zover het betreft de ten laste gelegde periode van 1 januari 2006 tot eind 2008, wegens gebrek aan wettig en overtuigend bewijs. Zij heeft betoogd dat verdachte pas vanaf november 2008 in aanraking is gekomen met Masterboxen. Hij is begonnen met het kopen en verkopen van geringe aantallen en pas in de laatste maanden verkocht hij ongeveer 700 stuks, aldus de verdediging. Met betrekking tot de inkoop van verpakkingsmaterialen heeft de verdediging aangevoerd, dat verdachte dit op geheel legale wijze heeft gedaan in het kader van de bedrijfsactiviteiten van zijn bedrijf 4. Verdachte heeft bekend zich mede schuldig te hebben gemaakt aan de productie van Masterboxen in Bulgarije, in welke verband de verdediging aan de rechtbank heeft verzocht om rekenschap te nemen van de omstandigheid, dat verdachte dit onder druk van anderen heeft gedaan.

Het oordeel van de rechtbank

Inleiding

Op 1 juni 2006 werd Stichting Brein tijdens een voorlichtingsbijeenkomst aan videotheekhouders door een videotheekhouder in het bezit gesteld van een Masterbox, welke bestond uit dvd’s en een cd. Stichting Brein is vervolgens een civiel onderzoek gestart, dat onder meer bestond uit het online aankopen van Masterboxen. Zij concludeerde dat de door haar verkregen Masterboxen bestonden uit kopieën van originele werken en dat deze kopieën zonder toestemming van de rechthebbenden van de betreffende film- en muziekwerken werden geproduceerd en verspreid. Het verloop en de resultaten van het civiele onderzoek werden door Stichting Brein samengevat in een rapport. Dit rapport is op 31 augustus 2006 overhandigd aan de FIOD. De FIOD besloot een dossier aan te leggen met betrekking tot de illegale handel in Masterboxen, waarin soortgelijke meldingen en relevante informatie opgenomen kon worden. Zij zag destijds nog geen aanleiding voor het starten van een strafrechtelijk opsporingsonderzoek. In de periode na 31 augustus 2006 ontving de FIOD CIE-informatie, alsmede diverse meldingen van verschillende instanties (Stichting Brein, politie en douane) en rapporten van Stichting Brein over de illegale handel in Masterboxen en personen die mogelijk hierbij betrokken zouden zijn. Er werd besloten een tripartiet overleg te houden, welk overleg heeft plaatsgevonden op 10 februari 2009. In dat overleg is besloten een strafrechtelijk opsporingsonderzoek te starten. Tijdens dit onderzoek is onder andere het volgende naar voren gekomen.

De maandelijkse uitgifte van illegale Masterboxen

Zowel door Stichting Brein als door de stichting Buma Stemra, de Nederlandse Vereniging van de Producenten- en Importeurs van beeld- en geluidsdragers en Höcker Advocaten is aangifte gedaan ter zake van overtreding van de Auteurswet. Uit deze aangiftes blijkt dat de werken die in de Masterboxen zitten, zonder toestemming van de rechthebbenden zijn vervaardigd en verspreid.

Tijdens het opsporingsonderzoek van de FIOD werd geconstateerd, dat op een website op 6 maart 2006 een bericht was geplaatst, waarvan de inhoud als volgt luidde: “Ik ben op zoek naar een handelaar in masterbox dvd sets er zijn er al 2 in omloop (…)”. Verder heeft medeverdachte 2 op 27 oktober 2010 verklaard, dat hij sinds 2006 bij de Masterbox betrokken is geraakt en dat hij nu op Masterbox 57 zit. De rechtbank leidt uit het vorenstaande af dat de Masterbox maandelijks is uitgebracht sinds januari 2006.

De productie van Masterboxen

De International Federation of the Phonographic Industry (IFPI) te Londen is door diverse instanties gevraagd om 38 verschillende edities van de Masterbox forensisch te onderzoeken, teneinde vast te stellen waar de discs van de betreffende Masterboxen zijn vervaardigd. Door de FIOD is vastgesteld dat de edities 3 tot en met 23 gebrande recordables betreffen.

Polen

De IFPI heeft in haar verklaring van 16 augustus 2011 als conclusie vermeld dat de discs van de Masterboxen 24 tot en met 38(a), de Masterbox Disney Classics en de Masterbox Family Special zijn geproduceerd in Polen bij het bedrijf 1 of bij het bedrijf 6.

Italië

De IFPI heeft in haar verklaring van 16 augustus 2011 als conclusie vermeld dat de discs van Masterbox 41(a) zijn vervaardigd in Italië bij het bedrijf  2.

Tsjechië

De IFPI heeft in haar verklaring van 16 augustus 2011 als conclusie vermeld dat:

• 25 van de 36 discs uit de Masterboxen 38b, 39 en 40 zijn vervaardigd in Tsjechië bij het bedrijf  3;
• 92 van de 144 discs afkomstig uit de Masterboxen 41(b) tot en met 52 zijn vervaardigd in Tsjechië bij het bedrijf  3.

Van de resterende discs was de herkomst niet te herleiden.

Bulgarije

De IFPI heeft in haar verklaring van 16 augustus 2011 als conclusie vermeld dat:

• de discs van de Masterboxen 53 en 54 zijn vervaardigd in Bulgarije bij het bedrijf  7;
• 19 van de 36 discs van de Masterboxen 55, 56, 58 zijn vervaardigd in Bulgarije bij het bedrijf  3.

Van de resterende discs was de herkomst niet te herleiden.

De productie van Masterbox discs in Polen

Naar aanleiding van de verkregen informatie van Stichting Brein en de IFPI werd door de FIOD contact gelegd met de politie in Warschau. Aan de FIOD werd medegedeeld dat de politie van Warschau op 12 februari 2009 de fabriek bedrijf 1 was binnengetreden in het kader van een eigen strafrechtelijk onderzoek ter zake van piraterij en dat een partij Masterboxen nummer 38 in beslag was genomen. Na het bekend worden van deze informatie is de FIOD op 9 maart 2009 afgereisd naar Polen, teneinde na te gaan of er in het onderzoek van de Poolse politie relevante informatie naar voren was gekomen voor het in Nederland gestarte opsporingsonderzoek. Door een medewerker van de Poolse politie werd aan de FIOD medegedeeld dat uit de tot dan toe verkregen informatie de betrokkenheid van een Nederlander naar voren was gekomen, welke bij de Poolse verdachten bekend stond onder de naam medeverdachte 1. Deze medeverdachte 1 zou gebruik maken van het telefoonnummer 8. Medeverdachte 1 zou de tussenpersoon zijn tussen de Nederlandse organisatie en de Poolse verdachten en hij zou contante betalingen hebben gedaan aan de Poolse verdachten voor het persen van illegale dvd’s.

De Poolse politie heeft onder meer de heer getuige 1 als verdachte gehoord. Getuige 1 heeft verklaard dat hij eind 2007 begin 2008 een persoon genaamd medeverdachte 1 heeft ontmoet in Polen. Medeverdachte 1 zei dat hij een Nederlander was. Op verzoek van deze medeverdachte 1 heeft getuige 1 dvd’s en cd’s laten persen. Medeverdachte 1 zei de auteursrechten te hebben, maar getuige 1 heeft nooit een schriftelijke verklaring hiervan ontvangen. De schijven werden gemaakt door de bedrijven bedrijf 9 en bedrijf 6. Het bedrijf  1 perste datgene wat getuige 1 bij bedrijf 9 had besteld. Vervolgens werden de schijven bedrukt door de firma van getuige 1. De eerste productielijn bestond enkel uit dvd’s en is onderschept in Nederland of Duitsland. Tijdens een ontmoeting in Warschau tussen getuige 1 en medeverdachte 1 beweerde laatstgenoemde dat dit was gebeurd, omdat de IFPI code ontbrak. Hij heeft vervolgens getuige 1 gevraagd of de volgende keer de dvd’s verstuurd zouden kunnen worden zonder factuur.medeverdachte 1 heeft getuige 1 5 titels (matrijzen), projecten van de bedrukking en een telefoon gegeven, met het verzoek om hem per sms te contacten. Getuige 1 heeft vervolgens 30.000 schijven laten maken en bedrukt, waarna de schijven naar het door medeverdachte 1 opgegeven adres zijn verstuurd. Dit adres was van de firma bedrijf 10 te Eindhoven. De schijven zijn daadwerkelijk gelost in Tilburg. Medeverdachte 1 is naar Polen gekomen om de schijven contant af te rekenen. Nadien hebben nog diverse producties van schijven plaatsgevonden. Medeverdachte 1 heeft getuige 1 op enig moment gevraagd om bij de schijven een zak productieafval toe te voegen. Getuige 1 heeft medeverdachte 1 voor het laatst gezien in januari 2009 tijdens een ontmoeting in Polen.

De FIOD heeft nader onderzoek gedaan naar de gebruiker van het telefoonnummer.

telefoonnummer 8. Uit dit onderzoek bleek dat voormeld nummer op naam stond van medeverdachte 1, hetgeen ook door medeverdachte 1 zelf is bevestigd. Uit de gebruikergegevens bleek dat medeverdachte 1 in de periode 22 oktober 2008 tot en met 13 januari 2009 tijdens zijn verblijf in Polen vijf keer telefonisch contact heeft gehad met het telefoonnummer van bedrijf 11, van welk bedrijf medeverdachte 3 enig aandeelhouder is. Daarnaast bleek dat medeverdachte 1 in de periode 18 december 2008 tot en met 18 maart 2009 32 contacten heeft gehad met Poolse nummers en dat hij in genoemde periode 318 contacten heeft gehad met het nummer telefoonnummer 1, zijnde het nummer van bedrijf 11.

Verdachte heeft verklaard dat hij eind 2007 samen met medeverdachte 1 in Polen is geweest, waar zij samen diverse bedrijven hebben bezocht. Beiden hebben visitekaartjes van bedrijf 4 onder hun eigen naamgegevens achtergelaten.

De productie van Masterbox discs in Italië

Op 21 april 2009 werd door Stichting Brein telefonisch aan de FIOD medegedeeld dat in Italië een fabriek bekend was geworden, waar mogelijk Masterboxen geproduceerd zouden worden. Tevens deelde Stichting Brein mede dat Guarda di Finanza een strafrechtelijk onderzoek hiernaar zou gaan instellen. Voormelde informatie werd op 24 april 2009 gevolgd door schriftelijke informatie van Europol, waarin werd vermeld dat gedurende het onderzoek in Italië de naam van de Nederlander medeverdachte 1, ook genaamd verdachte, was opgedoken. Deze Nederlander had een Italiaans bedrijf in Bologna gevraagd om 90.000 cd’/dvd’s te produceren met muziek en films en had hierbij een visitekaartje van bedrijf 4 achtergelaten.

Op 27 mei 2009 heeft Guarda di Finanza een doorzoeking gedaan bij de firma bedrijf 2 in Bologna. Bij deze doorzoeking zijn 80.230 dvd’s/cd’s met daarop auteursrechtelijke beschermde werken in beslag genomen, waarvan 42.670 op een verhullende wijze waren verpakt, door het aanbrengen van afvalmateriaal bovenop de spindels. Daarnaast is een kopie van de order afkomstig van de Nederlandse vennootschap bedrijf 10 in beslag genomen. De order betrof een productie van 84.000 stuks met betrekking tot 12 video en audio titels. In de bedrijfsruimte van bedrijf 2 werd een machine aangetroffen, waarop op dat moment dvd’s van Masterbox editie 41 werden vervaardigd. De FIOD heeft vastgesteld dat deze dvd’s qua uiterlijke kenmerken en titels identiek waren aan dvd’s van de Masterbox editie 41, die volgens het IFPI zijn vervaardigd in Tsjechië.

Bij voormelde doorzoeking was aanwezig de heer getuige 2, vennoot van bedrijf 2. Hij heeft verklaard dat begin mei 2009 ene medeverdachte 1 contact met bedrijf 2 heeft opgenomen, omdat hij geïnteresseerd was in het maken van kopieën van dvd’s en cd’s voor de Nederlandse markt. Vervolgens heeft diezelfde medeverdachte 1 een bezoek gebracht aan bedrijf 2 en is een offerte aan hem uitgebracht, met welke offerte medeverdachte 1 akkoord is gegaan. Hij maakte gebruik van het Skypecontact skype adres 1. Met betrekking tot de in beslag genomen 42.640 dvd’s/cd’s heeft getuige 2 verklaard, dat deze op verzoek van de klant op spindels moesten worden aangeleverd, met daarbovenop een laag afval. Getuige 2 heeft een omschrijving gegeven van het uiterlijk van medeverdachte 1; het is een man van ongeveer 40 jaar oud, 1.80 meter lang, blond haar en hij heeft een normaal postuur. Aan getuige 2 zijn foto’s getoond. Ten aanzien van één van de aan hem getoonde foto’s heeft getuige 2 verklaard: “geloof met redelijke zekerheid, dat het zou kunnen gaan om de persoon afgebeeld op de foto met nummer 42 (…) ik zou er zekerder van zijn als ik een kleurenfoto zou kunnen zien.” Getuige 2 is een kleurenfoto van medeverdachte 1 getoond tijdens het verhoor bij de rechter-commissaris. Hij heeft toen te kennen gegeven dat hij de man die op de foto is te zien, herkent als de medeverdachte 1 die met hem contact heeft opgenomen met betrekking tot de productie van de Masterbox DVD’s/CD’s.

Ook was bij de doorzoeking aanwezig mevrouw getuige 3, de wettelijke vertegenwoordiger van bedrijf 2. Zij heeft verklaard een schriftelijke opdracht te hebben gekregen van de vennootschap bedrijf 10.

De productie van Masterbox discs in Tsjechië

Op 22 juni 2010 is een doorzoeking gedaan bij de firma bedrijf 3 te Praag. Bij deze doorzoeking zijn uit de administratie van bedrijf 3 documenten in beslag genomen.

Eén document betreft een orderbevestiging van 4 maart 2009, waarop onder ‘customer information’ de firma bedrijf 10 te Schijndel wordt genoemd. Het betreft een orderbevestiging van de vervaardiging van 77.000 dvd’s en 7.000 cd’s. De dvd’s zijn afzonderlijk voorzien van een titel, waarin steeds het nummer 45 wordt genoemd.

De rechtbank memoreert in dit verband, dat de IFPI heeft geconcludeerd dat er discs van de Masterbox editie 45 zijn vervaardigd bij bedrijf 3. Onder ‘Packing specification’ wordt telkens vermeld ‘on spindle’.

De productie van Masterbox discs in Bulgarije

Op 25 oktober 2010 werd in Tilburg door de politie een Bulgaarse vrachtwagen onderschept, met als lading dvd’s en cd’s van Masterbox editie 58. Op de ‘packing list’ werd vermeld dat het in totaal 97.200 stuks betrof. De goederen waren afkomstig van het bedrijf  8 te Bulgarije en bestemd voor bedrijf 12 te België. In werkelijkheid moest de lading, anders dan op de vrachtbrief vermeld, afgeleverd worden bij de firma bedrijf 13 te Tilburg.

Op 2 februari 2011 is in het kader van een rechtshulpverzoek van Nederland aan Bulgarije mevrouw getuige 6 gehoord. Getuige 6 is werkzaam als technisch secretaresse bij bedrijf 8. Zij heeft verklaard dat bedrijf 8 Masterboxen heeft vervaardigd in opdracht van een Belgische of Nederlandse opdrachtgever. De discs werden niet in doosjes verpakt, maar zaten op spindels en werden steeds naar hetzelfde adres gestuurd. Getuige 6 meent dat dit een adres in Tilburg betrof. De naam verdachte komt haar bekend voor.

Verdachte bekent betrokken te zijn geweest bij de productie van Masterboxen in Bulgarije. In het najaar van 2009 heeft hij voor de eerste keer een bezoek gebracht aan de firma bedrijf 8. Ook medeverdachte 1 was bij dit eerste bezoek aanwezig. Tijdens een tweede bezoek in het voorjaar van 2010 is gevraagd of bedrijf 8 Masterboxen kon produceren. Tijdens dit tweede bezoek zijn afspraken gemaakt met betrekking tot productieaantallen, prijzen, invullingen van documenten, de wijze van verzending van de dvd’s en cd’s, de wijze van informatie-uitwisseling en het doen van betalingen. Dit heeft geleid tot de daadwerkelijke productie van Masterboxen door bedrijf 8. Verdachte heeft verklaard zich te hebben beziggehouden met het onderhouden van de contacten met bedrijf 8 en met het versturen van de masters. Daarnaast moest hij ervoor zorgen dat het geproduceerde op tijd aankwam in Nederland en dat bedrijf 8 in het bezit werd gesteld van een contract en ‘declarations’. Uit deze ‘declarations’ moest blijken dat de opdrachtgever over de auteursrechten beschikte. De ‘declarations’ werden door verdachte voorzien van valselijke informatie, waarbij hij de naam van de firma bedrijf 12 heeft gebruikt. Ook heeft verdachte UPS Waybills vervalst en contante betalingen gedaan aan bedrijf 8.

Verdachte stelt te hebben gehandeld in opdracht van zijn opdrachtgever, met wie hij communiceerde via zijn hushmail account, zijnde e-mailadres 1. Op de computer van verdachte zijn e-mailgesprekken aangetroffen tussen voormeld e-mailadres en e-mailadres 2. In deze e-mailberichten wordt gesproken over stampers, masters, dvd’s, cd’s en de nummers 55-12, 56, 57-1, 57-2, 57-8 en 57-9. Deze e-mailberichten zijn vergeleken met sms-berichten die zijn verstuurd tussen de telefoonnummers telefoonnummer 3 en telefoonnummer 4. Hieruit bleek dat kort na een verstuurd e-mailbericht een sms werd verstuurd, die betrekking leek te hebben op het verzonden e-mailbericht. Verdachte heeft bekend de betreffende sms’jes te hebben verstuurd. Hij heeft de telefoon met het nummer telefoonnummer 3 gekregen om te communiceren met de persoon die hem de telefoon heeft gegeven. Het telefoonnummer 4 hoort bij een telefoontoestel dat is aangetroffen in de woning van medeverdachte 3.

Verdachte heeft verklaard dat medeverdachte 3 de financier en de opdrachtgever was voor de vervaardiging en verspreiding van Masterboxen.

Op 19 oktober 2010 is bij de doorzoeking van de auto van medeverdachte 3 een dvd met opschrift 58-9 aangetroffen. De inhoud van deze dvd is vergeleken met een dvd van de op 25 oktober 2010 onderschepte lading Masterboxen. De inhoud van deze dvd’s kwamen met elkaar overeen. De rechtbank stelt op basis hiervan vast, dat medeverdachte 3 beschikking had over een kopie van de Masterbox disc 58-9, reeds vóórdat deze in Nederland op de markt was gebracht.

Bedrijf 10

De rechtbank stelt op basis van de hierboven gebezigde bewijsmiddelen vast, dat bij het onderzoek naar de productielocaties in Polen, Italië en Tsjechië de naam bedrijf 10 ofbedrijf 10 naar voren is gekomen, als zijnde de afnemer van de dvd’s en cd’s.

De heer naam 1 is eigenaar/enig aandeelhouder van de firmabedrijf 10, officieel geheten bedrijf 10(hierna: ‘bedrijf 10’). naam 1 heeft ten overstaan van de FIOD verklaard, dat de namen Masterbox en bedrijf 3 hem niets zeggen en dat het laten persen van dvd’s niet tot de werkzaamheden van bedrijf 10 behoort. bedrijf 10 houdt zich enkel bezig met cd-recycling. De namenmedeverdachte 1, medeverdachte 3, verdachte en medeverdachte 2 komen hem niet bekend voor. Wanneer naam 1 in de administratie van bedrijf 10 nazoekt of de namen van verdachten hierin voorkomen, ziet hij dat op 30 mei 2007 een bezoek is gebracht aan het bedrijf  4. naam 1 weet bijna zeker dat zijn vroegere werknemer naam 2 bijbedrijf 4 is geweest en dat naam 2 zaken heeft gedaan met medeverdachte 1, die gebruik maakte van het e-mailadres 3.

Invoer van Inlays

In het kader van het strafrechtelijk opsporingsonderzoek is op 4 maart 2010 een telefoontap geplaatst op het telefoonnummer 8, in gebruik bij medeverdachte 1. Tijdens een telefoongesprek op 1 juni 2010 tussen medeverdachte 1 en ene naam 3 vraagt medeverdachte 1 of een man kan komen helpen bij het lossen van een container om 11:00 uur. Naar aanleiding van dit gesprek heeft de FIOD op 2 juni 2010 een observatie uitgevoerd in de omgeving van het bedrijfspand gelegen aan het adres 1 te Eersel. Op dit adres was sinds 1 januari 2008 het bedrijf  4 van verdachte gevestigd. Medeverdachte 1 maakte gebruik van de faciliteiten van bedrijf 4 en zijn bedrijf  5 was ook gevestigd op hetzelfde adres. Het observatieteam van de FIOD zag dat door twee mannen een container werd gelost bij voormeld bedrijfspand. De container was beladen met pallets met daarop kartonnen dozen. Een deel van de lading werd in een bestelauto, een Mercedes Benz met het kentekenkentekennummer, geplaatst en het andere deel werd opgeslagen in de opslagruimte van het bedrijfspand. Uit gegevens van de douane bleek dat de container was ingevoerd onder de naam bedrijf 4, met als eigenaar verdachte, onder het containernummer nummer 1. Deze container was beladen met “12 pallets s.t.c. 546 cartons 3 disc digi tray met een bruto gewicht van 5747,8 kg zonder merken of nummers”.

Op 11 Juni 2010 wordt voormelde bestelauto opnieuw gezien bij het adres 1 te Eersel, met een blanke man als bestuurder. Ook medeverdachte 1 wordt opnieuw gezien op dit adres. Medeverdachte 1 opent de roldeur van het bedrijfspand. In de loods staan lege pallets en bruine dozen. Vanuit de loods worden vier pallets met bruine dozen in de bestelauto geladen. De bestuurder van de bestelauto rijdt (uiteindelijk) naar het adres 2 te Goirle. Daar worden de bruine dozen door de bestuurder uitgeladen en naar binnen gereden in het betreffende pand. De bestuurder rijdt weg omstreeks 12:50 uur. Om 12:59 uur wordt medeverdachte 1 gezien op het adres 2 te Goirle.

Uit onderzoek kwam naar voren dat de bestelauto op 2 juni 2010 was gehuurd op naam van getuige 7. De heer getuige 7 heeft als getuige verklaard dat hij twee maal op de adres 1 is geweest om dozen op te halen. Dit heeft hij gedaan in opdracht van een man die door getuige 7 ‘de man in het zwart’ wordt genoemd. De tweede keer heeft hij de dozen naar adres 2 in Goirle gebracht. Op 16 augustus 2010 heeft getuige 7 in opdracht van de man in het zwart dozen en tafels weggehaald bij de adres 2 te Goirle. Hierbij heeft getuige 7 de hulp van medeverdachte 3 ingeschakeld, die hem heeft geholpen bij het inladen. Getuige 7 is in een later stadium gehoord als verdachte. Tijdens dit verhoor gaf hij te kennen eerder niet helemaal de waarheid te hebben gesproken. Niet de man in het zwart, maar Smulders heeft getuige 7 gevraagd om de tafels weg te halen bij de adres 2. De verklaringen van getuige 7 worden ondersteund door camerabeelden waarop is te zien, dat een man en medeverdachte 3 samen op 16 augustus 2010 tafels in een vrachtauto laden, vanuit de loods gelegen aan de adres 2. De vrachtauto rijdt weg en komt op een later moment weer terug bij de loods. Medeverdachte 3 is ook dan aanwezig en laadt samen met een andere man een pallet vol met opgevouwen bruine dozen vanuit de loods in de vrachtauto.

Op een onder medeverdachte 3in beslag genomen computer zijn afbeeldingen van inlays aangetroffen.

Op 19 oktober 2010 heeft een doorzoeking plaatsgevonden in de loods gelegen aan de adres 2 te Goirle. In de loods werden vier plastic inlays aangetroffen, welke gelijk zijn aan de inlays zoals aangetroffen in de Masterboxen. Daarnaast werden in totaal 14 losse dvd’s van Masterbox 55 aangetroffen, alsmede gescheurde verpakkingen van Masterboxen van de edities 1, 4, 5, 6, 12, 13, 15, 21, 22, 30, 31 en 51. Van de edities 56 tot en met 58 is niets aangetroffen.

Op 9 september 2010 wordt tijdens een telefoongesprek tussenmedeverdachte 1 en verdachte gesproken over een container die morgen wordt afgeleverd en dat ze dat met z’n tweeën moeten doen. Naar aanleiding van dit gesprek wordt wederom een observatie uitgevoerd door de FIOD in de omgeving van de adres 1. Gezien wordt dat door medeverdachte 1 en een man op 9 september 2010 een container wordt gelost bij het pand aan de adres 1. De container is beladen met een aantal pallets met daarop kartonnen dozen. De lading wordt door medeverdachte 1 en de andere man binnengereden in het pand. Uit gegevens van de douane bleek dat voormelde container is ingevoerd onder de naam bedrijf 4, met verdachte als geadresseerde, onder het containernummer nummer 2. In deze container zaten 109.200 stuks van kunststofverpakkingsmiddelen.

Uit gegevens van de douane bleek dat in de periode 27 oktober 2008 tot en met 3 september 2010 op negen verschillende data containers met cd doosjes dan wel verpakkingsmateriaal van kunststof zijn geïmporteerd door bedrijf 4, waaronder de twee containers die zijn waargenomen op 2 juni 2010 en 9 september 2010.

Verdachte heeft over het lossen van containers aan de adres 1 verklaard, dat de goederen in de containers verpakkingsmaterialen waren en bedoeld waren voor het verpakken van dvd’s en cd’s. Hij bestelde deze verpakkingsmaterialen bij een fabriek in plaats (China).

In het kader van het opsporingsonderzoek is ook de heer getuige 4 als getuige gehoord. Hij heeft verklaard dat hij in verband met zijn eigen bedrijf  14 bekend is geraakt met het bedrijf  4. Medeverdachte 1 heeft hem gevraagd om plastic verpakkingsmateriaal in te kopen van bedrijf 4 en dit vervolgens door te verkopen aan een bedrijf genaamd bedrijf 15. Getuige 4 heeft de goederen zelf nooit gezien, hij factureerde alleen maar. Een en ander is gestopt in augustus 2009 door het faillissement van bedrijf 14. De opdracht tot factureren kreeg getuige 4 van medeverdachte 1.

De verkoop van Masterboxen door verdachte

Verdachte bekent Masterboxen te hebben ingekocht en verkocht, waaronder Disney Masterboxen. Hij stelt eind 2008 hiermee te zijn begonnen. In het begin lag zijn omzet rond 500 stuks per maand. In een later stadium betrof het 700 stuks per maand. Verdachte had een winstmarge van € 2,00 per verkochte Masterbox.

Verdachte gebruikte drie telefoons voor de in en verkoop van Masterboxen:

• het nummer telefoonnummer 3 gebruikte hij voor het plaatsen van bestellingen bij de leverancier;

• het nummer telefoonnummer 5 gebruikte hij om bestellingen te ontvangen van afnemers;

• het nummer telefoonnummer 6 gebruikte hij om contact te onderhouden met de chauffeur die de Masterboxen kwam afleveren.

Met betrekking tot het telefoonnummer 3 memoreert de rechtbank dat verdachte vanaf dit nummer sms-berichten heeft verstuurd naar het nummer telefoonnummer 4, behorend bij een toestel dat in de woning van medeverdachte 3 is aangetroffen, alsmede dat verdachte uiteindelijk heeft verklaard dat medeverdachte 3 de leverancier en de financier is van de (handel in) Masterboxen.

Het toestel behorend bij het telefoonnummer 6 is een geëncrypteerde telefoon.

Verdachte maakte ook gebruik van een BlackBerry met het telefoonnummer 7. Dit was zijn privé telefoon. In deze BlackBerry zijn de contacten naam 4 en naam 5 aangetroffen. Onder beide contacten werd het nummer telefoonnummer 2 vermeld. Hierboven is reeds aangehaald dat laatstgenoemd nummer in gebruik is bij medeverdachte 3. Daarnaast merkt de rechtbank op dat naam 4 de voorletters zijn van medeverdachte 3.

De verkoop van Masterboxen door medeverdachte 2

Zoals reeds hierboven vermeld, werd op 25 oktober 2010 in Tilburg een transport Masterboxen van editie 58 uit Bulgarije onderschept. In de cabine van de vrachtauto werd een navigatiesysteem aangetroffen, waarin onder andere het adres 3 in Den Dungen stond geregistreerd. Op dit adres bleek het bedrijfsnaam gevestigd te zijn, welke firma toebehoort aan naam 7 en naam 8. naam 7 is gehoord en heeft verklaard dat medeverdachte 2 één keer per maand zeven Masterboxen aan hem levert. Deze Masterboxen werden vervolgens door naam 7 doorverkocht. Via naam 7 heeft medeverdachte 2 ook Masterboxen aan naam 8 geleverd.

medeverdachte 2 is gehoord door de FIOD. Hij heeft verklaard dat een Masterbox bestaat uit dvd’s en cd’s, met daarop films, tv-series en/of muziekwerken. Hij heeft bekend Masterboxen te hebben ingekocht en verkocht. In 2006 is hij begonnen met de handel in Masterboxen. Het is begonnen met de inkoop van 50 Masterboxen, maar dat werd steeds meer. Hij verkocht aan verschillende klanten en had een winstmarge van € 2,50 tot € 5,00 per Masterbox. De opbrengst bewaarde hij in zijn woning gelegen te woonplaats medeverdachte. De (discs van de) Masterboxen werden door hem opgeslagen in een door hem gehuurde loods gelegen te Wijk en Aalburg en in een door hem gehuurde garagebox gelegen te woonplaats medeverdachte. In de loods zijn 20 Masterboxen en 4 dozen met spindels aangetroffen. In de garagebox zijn 22 Masterboxen aangetroffen.

Medeverdachte 2 werd gebeld als er een nieuwe Masterbox uitkwam. In de woning van medeverdachte 2 zijn twee mobiele telefoons in beslag genomen. In één telefoon werd in de oproepenlijst drie keer het nummer telefoonnummer 2 aangetroffen, welk nummer in gebruik is bij medeverdachte 3. Voormelde oproepen zijn respectievelijk binnengekomen op 5 september 2006, 6 september 2006 en 17 december 2006. Medeverdachte 2 en medeverdachte 3 hebben ook telefonisch contact met elkaar gehad op 11 januari 2010 en 12 februari 2010. In het eerste gesprek wordt gesproken over een telefoon die medeverdachte 2 bij medeverdachte 3 moet ophalen. In het tweede gesprek wordt gezegd dat medeverdachte 3 de telefoon gaat afgooien bij medeverdachte 2.

Criminele organisatie

Op grond van bovengenoemde feiten en omstandigheden is de rechtbank van oordeel dat vast staat, dat er in de periode van 1 januari 2006 tot en met 16 oktober 2010 sprake is geweest van een criminele organisatie die tot oogmerk had om strafbare feiten te plegen, te weten de productie, verspreiding en distributie van illegale Masterboxen waarbij sprake was van overtreding van de Auteurswet. Naar het oordeel van de rechtbank was namelijk sprake van een samenwerkingsverband tussen meerdere personen, dat gedurende een periode van bijna 5 jaar op een gestructureerde wijze strafbare feiten pleegde. De rechtbank leidt uit de hierboven gebezigde bewijsmiddelen af, dat de organisatie als volgt te werk ging.

De organisatie stelde maandelijks een Masterbox samen en liet deze Masterboxen in diverse landen produceren. De edities 1 tot en met 23 van de Masterbox betroffen gebrande recordables. De edities 24 tot en met 38 liet de organisatie in Polen produceren. Dit is geweest in de periode van eind 2007 tot en met 9 februari 2009. Een deel van de edities 38 tot en met 52 is in Tsjechië geproduceerd (van eind 2008 tot februari 2010) en nummer 41 in Italië (mei 2009). Tot slot zijn de Masterboxen met nummer 53 tot en met 56 en nummer 58 in Bulgarije geproduceerd (van juni 2010 tot en met oktober 2010). De rechtbank gaat er op basis van hetgeen hiervoor is weergegeven vanuit dat de eerste editie van de Masterbox is verschenen in januari 2006.

De organisatie stuurde de masters van de dvd’s/cd’s naar de producenten op, deed contante betalingen en zorgde voor valse declarations waaruit moest blijken dat de opdrachtgever over de rechten beschikte. Daarbij werd misbruik gemaakt van bedrijfsgegevens van diverse bedrijven waaronder bedrijf 10 te Nederland en bedrijf 12 te België. De organisatie zorgde ervoor dat de dvd’s/cd’s naar Nederland werden vervoerd. Op verzoek van de organisatie gebeurde dit op spindels met bovenop afvalmateriaal. In Nederland werden de Masterboxen verder samengesteld op het adres 2 in Goirle. De verpakkingsmaterialen en/of inlays voor de Masterboxen werden in China besteld, waarbij op papier via het bedrijf van getuige 4 een goederen- en geldstroom gecreëerd werd om de daadwerkelijke bestemming van de goederen te verhullen. Vervolgens werden de Masterboxen opgeslagen en door diverse (tussen)handelaren in (grote) partijen op de markt gebracht. De partijen werden verkocht aan handelaren die de Masterboxen uiteindelijk aan particulieren verkochten.

De diverse deelnemers van de organisatie hadden in het geheel ieder een eigen rol. Zo was er een persoon die de organisatie aanstuurde en zorgde voor de financiering. Daarnaast waren er personen die zich bezighielden met het productieproces, het vervoeren van de dvd’s/cd’s en het verpakken van de Masterboxen en tot slot waren er personen die zich met de verkoop van Masterboxen bezighielden. De rechtbank dient de vraag te beantwoorden of verdachte deel heeft uitgemaakt van deze criminele organisatie en zo ja, welke rol verdachte daarin heeft gehad. Die vraag zal de rechtbank hierna beantwoorden.

Betrokkenheid van verdachte bij de ten laste gelegde feiten

Op grond van bovengenoemde feiten en omstandigheden, in onderlinge samenhang bezien, is de rechtbank van oordeel dat wettig en overtuigend kan worden bewezen dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan het opzettelijk inbreuk maken op eens anders auteursrecht en op het ter verveelvoudiging of ter verspreiding voorhanden hebben, het invoeren en het bewaren uit winstbejag van voorwerpen waarin met inbreuk op eens anders auteursrecht een werk is vervat. De rechtbank is namelijk van oordeel dat uit het voorgaande blijkt dat verdachte samen met anderen illegale dvd’s/cd’s heeft geproduceerd, het vervoer van deze dvd’s/cd’s heeft geregeld, de illegale masterboxen heeft samengesteld/ingepakt en dat verdachte heeft gehandeld in illegale masterboxen. Verdachte heeft hierover een uitgebreide verklaring afgelegd en daarnaast blijkt zijn betrokkenheid onder andere uit de tapgesprekken, de verklaringen van getuigen, diverse geschriften en observaties. Gezien de omvang en de stelselmatigheid van de werkzaamheden en de periode waarin verdachte de werkzaamheden heeft verricht, kan naar het oordeel van de rechtbank ook worden vastgesteld dat verdachte hier zijn bedrijf van heeft gemaakt.

De rechtbank is van oordeel dat verdachte met zijn handelen ook heeft deelgenomen aan de criminele organisatie, zoals deze hierboven is omschreven. Van deelneming is namelijk sprake wanneer verdachte wist dat de organisatie het plegen van misdrijven tot oogmerk had. Door zich actief bezig te houden met onder andere het productieproces en de handel in de illegale Masterboxen, terwijl hij wist dat er nog meer mensen bij betrokken waren om zijn werkzaamheden mogelijk te maken, is de rechtbank van oordeel dat verdachte onderdeel heeft uitgemaakt van de organisatie. Ter zitting heeft verdachte verklaard dat er inderdaad sprake was van een gestructureerde organisatie en dat hij begrijpt dat hij daar (weliswaar onder druk) onderdeel van uit heeft gemaakt. Uit de gebezigde bewijsmiddelen blijkt verder dat ook medeverdachte 1, medeverdachte 2 en medeverdachte 3 deel uitmaakten van de organisatie, zij het dat ieder een eigen rol vervulde in de organisatie.

De rechtbank zal voor wat betreft de bewezenverklaarde periode uitgaan van de verklaring van verdachte, dat hij sinds eind 2008 betrokken is geweest bij de handel in Masterboxen en dat hij zich met de productie en het regelen van het vervoer heeft beziggehouden, vanaf het moment dat de Masterboxen werden geproduceerd in Bulgarije. Daarnaast stelt de rechtbank vast dat verdachte vanaf 27 oktober 2008 betrokken is geweest bij de invoer van inlays en/of verpakkingsmaterialen vanuit China die werden gebruikt voor het samenstellen van Masterboxen. Uit de stukken blijkt namelijk dat er 9 keer containers vanuit Hong Kong met cd-doosjes en verpakkingsmaterialen zijn ingevoerd in de periode van 27 oktober 2008 tot en met september 2010 en desgevraagd heeft verdachte ter zitting aangegeven, dat hij betrokken is geweest bij al deze transporten. De rechtbank gaat er – mede door de verklaring van getuige 4, de resultaten van de zoeking aan de adres 2 te Goirle en de observaties – van uit dat deze goederen waren bedoeld voor het samenstellen/verpakken van de illegale Masterboxen. De rechtbank zal 27 oktober 2008 daarom als uitgangspunt nemen voor de bewezenverklaarde periode. Van de ten laste gelegde periode van periode van 1 november 2007 tot 27 oktober 2008 zal verdachte worden vrijgesproken.

Met betrekking tot de hiervoor reeds door de rechtbank opgeworpen vraag welke betekenis in het kader van het bewijs dient te worden toegekend aan het proces-verbaal van 6 september 2011 (AH 126) overweegt de rechtbank dat de FIOD blijkens de verklaring van verbalisant naam verbalisant 2 tegenover de rechter-commissaris op 13 november 2012 aan verdachte heeft toegezegd, dat zijn verklaring over de betrokkenheid van medeverdachte 3 bij de productie van en handel in Masterboxen niet in het proces-verbaal zou worden opgenomen. Uiteindelijk heeft de officier van justitie toch opdracht gegeven een en ander in een proces-verbaal vast te leggen. Met de raadsman is de rechtbank van oordeel dat verdachte hierdoor in zijn belangen is geschaad en dat sprake is van schendig van de beginselen van een goede procesorde. Echter, zoals hiervoor reeds is overwogen, is er naar het oordeel van de rechtbank geen sprake van een dusdanige schending, dat de officier van justitie niet-ontvankelijk dient te worden verklaard in haar vervolging. Wel dient deze schending naar het oordeel van de rechtbank te leiden tot bewijsuitsluiting, in die zin dat de rechtbank AH-126 en de verklaringen die hieromtrent bij de rechter-commissaris zijn afgelegd, niet heeft meegenomen voor het bewijs.

Bewezenverklaring

• Feit 1: Medeplegen van opzettelijk inbreuk maken op eens anders auteursrecht, meermalen gepleegd terwijl hij het plegen van deze misdrijven als bedrijf uitoefent en medeplegen van opzettelijk ter verveelvoudiging of ter verspreiding voorhanden hebben, invoeren en bewaren uit winstbejag van voorwerpen waarin met inbreuk op eens anders auteursrecht een werk is vervat, meermalen gepleegd terwijl hij het plegen van deze misdrijven als bedrijf uitoefent;
• Feit 2: Deelnemen aan een organisatie die tot oogmerk heeft het plegen van misdrijven.

Strafoplegging

De rechtbank veroordeelt verdachte tot een gevangenisstraf van 6 maanden, waarvan 3 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaar en een taakstraf van 240 uren.

Lees hier de volledige uitspraak.

Veroordeling wegens handel merkvervalste horloges

Rechtbank Midden-Nederland 2 februari 2015, ECLI:NL:RBMNE:2015:591

De verdenking komt er, kort en feitelijk weergegeven, op neer dat verdachte samen met anderen heeft gehandeld in merkvervalste horloges (Ice-Watch, Rolex en Audemars Piguet), parfum (Thierry Mugler), zonnebrillen (Prada en Ray-Ban) en koptelefoons (Beats by Dre) en dat hij daar zijn beroep of bedrijf van heeft gemaakt.

Het standpunt van het Openbaar Ministerie

De officier van justitie acht wettig en overtuigend bewezen dat verdachte het ten laste gelegde feit heeft begaan, uitgezonderd de Rolex en Audemars Piguet horloges, de Prada en Ray-Ban zonnebrillen en de Beats bij Dre koptelefoons. De officier van justitie baseert dit op de verklaring van verdachte ter zitting en de zich in het dossier bevindende bewijsmiddelen.

Het standpunt van de verdediging

De raadsman heeft partiële vrijspraak bepleit voor de goederen ten aanzien van het parfum van Thierry Mugler, de horloges van Audemars Piguet en Rolex, de zonnebrillen van Prada en Ray-Ban, en de koptelefoons van Beats by Dre.

Voorts heeft de raadsman bepleit dat de periode ingekort dient te worden. De handel in Ice-Watch horloges kan pas worden bewezen vanaf juni 2012.

Het oordeel van de rechtbank

Partiele vrijspraak

Bij verdachte zijn 2 Audemars Piguet horloges, 1 Ray-Ban zonnebril, 1 Prada zonnebril, 3 Rolex horloges en 3 koptelefoons van Beats by Dr. Dre aangetroffen.

Hoewel in het dossier een Whats’s App-gesprek zit waarin verdachte aangeeft dat ‘Beats koptelefoons per stuk kunnen’, acht de rechtbank onvoldoende bewijs aanwezig om te komen tot een bewezenverklaring van de daadwerkelijke handel in deze koptelefoons.

Voor de overige goederen zijn geen aanknopingspunten voor de handel te vinden. De rechtbank acht dan ook niet bewezen dat verdachte in deze goederen heeft gehandeld.

Gelet op de aangetroffen aantallen geldt dit ook voor het ten laste gelegde ‘in voorraad hebben’. Het is niet strafbaar om enkele (2 of 3 exemplaren) nagemaakte goederen in voorraad te hebben. De rechtbank spreekt verdachte dan ook ten aanzien van bovengenoemde goederen vrij.

Op grond van de navolgende bewijsmiddelen is de rechtbank van oordeel dat verdachte zich samen met medeverdachte schuldig heeft gemaakt aan de handel in merkvervalste Ice-Watch horloges en dat hij daarvan zijn beroep/bedrijf heeft gemaakt en dat medeverdachte 2 hen daarbij heeft geholpen.

De bewijsmiddelen

De verklaring van verdachte

Verdachte heeft ter terechtzitting bekend dat hij vanaf juni 2012 heeft gehandeld in replica’s van Ice-Watches. Hij heeft ze ingevoerd vanuit China en in Nederland verkocht. Verdachte wist dat de Ice-Watches vals waren en dat handel hierin niet was toegestaan. Het was niet de bedoeling om in echte Ice-Watches te handelen. Er was vraag naar replica’s van Ice-Watches en aan die vraag voldeed hij. Verdachte regelde de inkoop van de horloges in China. De bestellingen deed hij per mail. Hij heeft bestellingen gedaan op namen van anderen, te weten: ‘A’, ‘B’, ‘C’, ‘D en ‘E’. De Ice-Watches zijn naar verschillende adressen opgestuurd. Verdachte deed ook de betalingen. Verdachte heeft medeverdachte 3 één keer een betaling laten doen.

Verdachte bood de Ice-Watches in grotere hoeveelheden te koop aan via advertenties op Marktplaats. Verdachte maakte in de advertenties gebruik van het telefoonnummer nummer en van de naam ‘naam. De Ice-Watches werden verkocht en vervolgens opgehaald door of afgeleverd bij de afnemers. De handel in Ice-Watches was een ongewisse handel. Van de ingekochte Ice-Watches werd niet meteen alles verkocht. Hetgeen niet meteen werd verkocht werd als voorraad opgeslagen.

Verdachte had thuis een sleutel van een opslagbox bij de Opslagman. Deze opslagbox aan de Generatorweg 9a in Veenendaal had verdachte gehuurd via medeverdachte 3. Medeverdachte 3 heeft de huurbetalingen voldaan en verdachte heeft dit aan medeverdachte 3 terugbetaald.

Verdachte huurde ook een opslagloods bij All Safe Mini Opslag in Utrecht en een opslagbox bij Box-Inn aan de Kernreactorstraat 24a in Veenendaal. De opslagbox bij Box-Inn huurde verdachte op naam van ‘C’.

Aanvullende bewijsmiddelen

De in beslag genomen goederen bij de doorzoekingen

Op 13 maart 2013 hebben doorzoekingen plaatsgevonden van de woningen van verdachte, medeverdachte en van een opslagruimte bij Opslagman in Veenendaal.

Woning verdachte

Naast de hiervoor genoemde goederen is in de woning van verdachte een Ice-Watch horloge en parfum van Thierry Mugler aangetroffen. Ook is een key card gevonden van de opslagbox bij Opslagman in Veenendaal.

Woning medeverdachte en medeverdachte 2

In de woning van medeverdachte en medeverdachte 2 zijn op zolder 451 Ice-Watch horloges aangetroffen en 19 doosjes parfum van Thiery Mugler Alien. Ook is een key card gevonden van opslagbox bij Opslagman in Veenendaal.

Opslagbox bij Opslagman

In de opslagbox is het volgende aangetroffen:

• Dozen gericht aan B, D, A, E, medeverdachte 2 en F 1 gevuld met Ice-Watch horloges.
• Kwitanties/pakbonnen gericht aan B, A, D en E.
• Een huurovereenkomst met All Safe.

In totaal zijn er in de opslagbox 1351 horloges aangetroffen van het merk Ice-Watch.

Merkvervalsing

De coöperatieve vereniging SNS React U.A. (tevens handelend onder de naam ‘React’) heeft d.d. 27 maart 2013 aangifte gedaan namens ICE SA/TKS SA en Clarins B.V. De aangifte heeft betrekking op vervalsingen van de beschermde merken Ice-Watch en Thierry Mugler.

Deze merken zijn geregistreerd in de zin van het Benelux Verdrag inzake de Intellectuele Eigendom (BVIE) of Verordening (EG) 40/1994 inzake het Gemeenschapsmerk onder de nummers 8785321 en 1194799. Deze merken zijn tenminste geregistreerd voor de klasse 14 te weten horloges alsmede klasse 3, te weten die voor parfum. Krachtens deze registraties zijn de merkhouders (en licentiehouders) exclusief gerechtigd om de genoemde merken in Nederland te voeren.

React heeft de monsters beoordeeld van de op 13 maart 2013 in beslag genomen goederen.

React heeft vastgesteld dat de goederen voorzien waren van de hierboven genoemde beschermde merken en logo’s dan wel daarvan slechts een geringe afwijking vertonen, dat de coderingen ontbreken of foutief zijn weergegeven, dat de kwaliteit van de gebruikte materialen ver beneden de kwaliteit van de originele producten is, dat de afwerking van de producten slecht is (de aangebrachte logo’s, de afwerking van wijzerplaat (horloges) en de afwerking van de spraykoppen (parfums)) en dat geen van de producten in de originele verpakking zit.

Naar aanleiding van bovenstaande criteria is onomstotelijk vast komen te staan dat de aangetroffen producten niet door dan wel in opdracht c.q. met toestemming van de rechthebbenden zijn vervaardigd, hier te lande ingevoerd en/of in het handelsverkeer gebracht.

Het opzettelijk valselijk voorzien van de genoemde merken op producten is een gebruik van de merken als bedoeld in artikel 2.20 van het Benelux Verdrag inzake de Intellectuele Eigendom (BVIE) of artikel 9 van Verordening (EG) 40/1994 inzake het Gemeenschapsmerk en levert derhalve een overtreding op van artikel 337 van het Wetboek van Strafrecht.

De logo’s van de genoemde merkproducten zijn werken als bedoeld in artikel 10, eerste lid ten elfde van de Auteurswet, zijnde voortbrengselen met een eigen en oorspronkelijk karakter die het persoonlijk stempel van de maker dragen. Het namaken van de ontwerpen van de logo’s is derhalve een inbreuk op het uitsluitend recht van de maker en aldus een overtreding van de artikelen 31B juncto 31 en 31A van de Auteurswet.

Hetzelfde geldt voor de 1.500 horloges die in augustus 2012 door de douane zijn opgehouden die waren geadresseerd aan ‘C’. Deze horloges maken eveneens een inbreuk op merk Ice-Watch net als de Ice-Watches die zijn aangetroffen in de zending van 9 januari 2013 aan ‘D’.

Invoer

Bestellingen

Verdachte heeft (via e-mailadres: emailadres) per mail d.d. 9 mei 2012 aan ‘G 1’ van “Centersunshine” in China een (herhaalde) prijsopgave gevraagd voor de bestelling van 100 “brandedIce-watches”.

Op 10 mei 2012 heeft verdachte een prijsopgave ontvangen voor Ice-Watch horloges met daarbij de opmerking: “All the above watches witch Ice logo will be shipped bij DHL special way, so that will nog be taken by Customs.”

Betaling/stortingen

Op 4 juni 2012 heeft er een betaling van € 129,28 plaatsgevonden door verdachte aan een persoon in China. Verdachte heeft verklaard dat deze betaling betrekking had op een proeflading Ice-Watches naar aanleiding van de voormelde prijsopgave in mei 2012. Na deze betaling zijn er tot en met 11 januari 2013 nog 19 betalingen aan personen in China gedaan. De stortingsbewijzen van deze betalingen zijn gevonden in de opslagloods of in de woningen van verdachten. Deze stortingen zijn gedaan door verschillende personen, waaronder verdachte, medeverdachte en medeverdachte 3. De storting door medeverdachte 3 heeft plaatsgevonden in Tilburg.

Het totaalbedrag van deze stortingen is € 67.624,38.

Zendingen

De zendingen horloges stonden op naam van ‘A’, ‘B’, ‘C’, ‘D’ en ‘E’, en zijn verstuurd naar:

• Basicweg 1-3 Amersfoort (DHL)
• Kernreactorstraat 24A, Veenendaal (BOX-Inn)
• Rutherfordweg 1, Utrecht (DHL)
• Generatorweg 9a, Veenendaal (Opslagman)
• Reactorweg 17, Utrecht (All Safe Mini opslag).

Betrokkenheid verdachten bij de zendingen

Zending d.d. 2 augustus 2012

Op 2 augustus 2012 is er een zending verstuurd aan ‘C’ onder vermelding van het telefoonnummer van verdachte (nummer) inhoudende 1.500 merkvervalste Ice Watch horloges. Als adres staat vermeld Kernreactorstraat 24A in Veenendaal waar Box-Inn is gevestigd, een bedrijf met opslagruimten. In de laptop van verdachte is een brief van Advocatenkantoor De Brauw aangetroffen over deze zending merkvervalste horloges. In de laptops van verdachte en medeverdachte is berichtenverkeer aangetroffen met Box-Inn over pakketjes voor ‘C’. In de laptop van medeverdachte is een opzegbrief aangetroffen van de huurovereenkomst met boxnummer ondertekend door ‘C’.

In de opslagbox bij Opslagman zijn twee van de stortingsbewijzen aangetroffen via een Grens Wissel Kantoor op naam van ‘C’ te weten: d.d. 17 juli 2012 en 27 juli 2012 met betalingen van € 4.816,97 en € 4.826,71 aan personen in China.

Zending d.d. 9 januari 2013

Op 9 januari 2013 is er een zending door de douane tegengehouden op naam van ‘D’ onder vermelding van het telefoonnummer van verdachte inhoudende 500 merkvervalste Ice-Watch horloges. Het adres is een DHL-vestiging aan de Rutherfordweg 1 in Utrecht.

Zending d.d. 22 januari 2013

De zending van 22 januari 2013 was bestemd voor ‘A’ en ‘B’ met adres: DHL aan de Basicweg 1 in Amersfoort, waarop vermeld stond het telefoonnummer van verdachte. Medeverdachte is op camerabeelden herkend als één van de mannen die de zending is komen ophalen.

In de woning van verdachte is een kwitantie gevonden van DHL d.d. 21 januari 2013 gericht aan ‘A’, Basicweg 1 Amersfoort. In de woning van verdachte zijn 2 kwitanties gevonden van DHL d.d. 21 januari 2013 gericht aan ‘B’, Basicweg 1 Amersfoort. In de periode van 18 januari 2013 tot en met 23 januari 2013 zijn in totaal bij DHL 4 zendingen op naam van ‘A’ en ‘B’ ontvangen.

Zending oktober 2012

De merkhouder React is op 30 oktober 2012 door de douane geïnformeerd over een zending bestemd voor ‘E’, Reactorweg 17 te Utrecht. De zending was afkomstig uit Hong Kong en bevatte 500 stuks namaak horloges van Ice-Watch. Met het telefoonnummer van verdachte (nummer) is bij DHL naar deze zending geïnformeerd. Tijdens doorzoeking van de woning van verdachte is een factuur van DHL gevonden d.d. 8 oktober 2012 gericht aan ‘E’, Reactorweg 17 te Utrecht ter zake een zending uit Hong Kong. Tijdens de doorzoeking van de opslagruimte bij Opslagman is een huurovereenkomst gevonden tussen ‘E’ en All Safe Mini Opslag te Utrecht.

Zending d.d. 26 februari 2013

Er zijn twee zendingen d.d. 26 februari 2013 via de douane in Amersfoort binnengekomen van ieder 500 stuks met merkvervalste Ice-Watch horloges op naam van ‘D’. In de periode van 12 oktober 2012 tot en met 27 december 2012 hebben dertien leveringen plaatsgevonden op naam van ‘D’.

Te koop aanbieden/verkopen

Advertenties Marktplaats

verdachte heeft geadverteerd op Marktplaats door middel van de advertenties met de volgende inhoud:

“ICE-Watch in alle kleuren met BOX, ook in winterkleuren! Met foto waarop opgestapelde boxen met opschrift ICE. Vraag Multi korting bij 50 en 100 stuks

Adverteerdergegevens: naam, Utrecht en tel 0687096657.”

Meer voorbeelden van advertenties bevinden zich in het dossier waarbij de volgende contactgegevens zijn vermeld:

• “Adverteerdergegevens: naam, Utrecht en tel 0687096657.
• Adverteerdergegevens: naam, Utrecht en tel 0687096657.
• Adverteerdergegevens: naam, Utrecht en tel 0687096657.
• Aanbieder nummer.”

Op de laptops van medeverdachte en verdachte zijn overeenkomstige advertentieteksten aangetroffen.

Ook zijn er advertenties d.d. 9 januari 2013 en 25 februari 2013 gevonden op Marktplaats onder vermelding van het telefoon nummer en een prijs van Ice-Watch horloges van € 9,00. De reguliere prijs van een horloge van Ice-Watch is € 55,00.

Telefoonnummers/bijnamen

verdachte maakte gebruik van telefoonnummer nummer. Dit telefoonnummer is tijdens de doorzoeking van de woning van verdachte door de FIOD gebeld en de zwarte Blackberry in de slaapkamer (code A-D-05) ging over.

Het telefoonnummer dat verdachte (nummer) gebruikte werd genoemd in de advertenties op Marktplaats met aanbieder/adverteerder naam.

Verdachte maakte ook gebruik van telefoonnummer nummer. De Apple iPhone 5 (code) die in de woning van verdachte is aangetroffen had als naam: “naam” met MSISDN-nummer nummer.

Medeverdachte maakte gebruik van telefoonnummer nummer. Dit telefoonnummer werd genoemd in de Marktplaatsadvertenties met als aanbieder/adverteerder F 2.

Tijdens de doorzoeking van de woning van medeverdachte is dit nummer door de FIOD gebeld en de witte Alcatel telefoon die zich op dat moment in de woning bevond ging over (code).

Medeverdachte noemde zich ‘F 2’, ‘G 2’ of ‘H’.

In de telefoon van verdachte stond in het telefoonboek als contact: H ICE WATCH: work nummer, het nummer dat medeverdachte gebruikte.

In de telefoon van medeverdachte zijn uitgaande sms-berichten aangetroffen waarbij de afzender zich H noemt, bijvoorbeeld het bericht d.d. 3-10-2012: “Beste F 2, Gister zag ik uw advertentie op marktplaats maar helaas bestaat uw advertentie niet meer. Verkoopt u de Ice-watches nog? MvG, J. Beste J, ja ik verkoop ze idd nog… Gr. H.”

Met als antwoord d.d. 13-12-2012: “Hey K, sorry voor mijn late reactie maar was voor zaken in het buitenland. Je kunt de horloges opsturen naar: G 2: postadres.”

Medeverdachte maakte ook gebruik van telefoonnummer nummer.

Afnemers

In de telefoon van verdachte zijn naast het contact ‘H Ice-Watch’ nog 65 contacten aangetroffen waar achter de naam de term ‘Ice-Watch’ is toegevoegd. In de telefoon van medeverdachte stonden 25 contacten waarbij in de naam “IW” of “IW Klant” stond vermeld.

Betalingen door afnemers en betaling van advertentiekosten Marktplaats via de bankrekening van verdachte

In de periode van 22 juni 2012 tot 5 december 2012 hebben vijf bijschrijvingen (totaal € 360,00) onder vermelding van ‘Ice-Watch’ plaatsgevonden op rekeningnummer ten name van verdachte. In de periode van 30 juli 2012 tot 1 september 2012 hebben acht afschrijvingen van deze rekening plaatsgevonden met als omschrijving ‘advertentiekosten marktplaats.’

Betalingen door afnemers en betaling van advertentiekosten Marktplaats via de bankrekening van medeverdachte 2

In de telefoon van medeverdachte is een uitgaand bericht d.d. 4 oktober 2012 gevonden waarin staat: “Mijn rek.nr. is rekeningnummer tnv medeverdachte 2 te woonplaats.” In de periode van 1 juli 2012 tot 13 december 2012 hebben 54 bijschrijvingen plaatsgevonden (totaal € 5.733,50) met als omschrijving: ‘Ice watch, horloges, ijsklok(jes), en marktplaats’ op de bankrekening op naam van medeverdachte 2.

In de periode van 29 juni 2012 tot 28 september 2012 is zes keer geld afgeschreven (totaal € 26,00) ter zake ‘advertentiekosten marktplaats’. Ook hebben er in de periode van 17 juni 2012 tot 26 maart 2013 in totaal 57 overboekingen (€ 10.957,25) van deze rekening naar rekeningen op naam van medeverdachte plaatsgevonden.

Losse verkoop

In de telefoon van medeverdachte (nummer) is een foto d.d. 7 augustus 2012 aangetroffen van een marktkraam met verpakkingen van Ice-Watch horloges in Ede.

In voorraad hebben

Op 6 maart 2013 is verdachte bij de opslagruimte bij Opslagman geweest. Hij is de loods binnengegaan en met een ogenschijnlijk gevulde blauwe tas naar buiten gekomen, waarna hij naar de woning van medeverdachte en medeverdachte 2 is gegaan. Opslagbox werd sinds 4 oktober 2012 verhuurd aan medeverdachte 3. Er is een factuur in beslag genomen van Opslagman d.d. 3 oktober 2012 ten bedrage van € 335,00 gericht aan medeverdachte 3. Op 6 oktober 2012 is van een bankrekening op naam van verdachte een bedrag van € 335,00 overgemaakt naar medeverdachte 3 onder vermelding van “Thnx voor het lenen”.

Wetenschap merkvervalsing en grote partijen Ice-Watch horloges

In de telefoon van verdachte met telefoonnummer nummer zijn uitgaande berichten aangetroffen met de volgende inhoud:

“Ik appte je eigenlijk om te vragen over de Ice Watches.

Nou, ik haal grote partijen naar Nederland en ik weet niet voor hoeveel en bij wie jij ze inkoopt.

Kijk wel uit hoor, als je gepakt word, dan zijn ze genadeloos ;)

Maar ik kan ze met box aanbieden voor 8,50 ”

Het is en blijft een replica ;)

Stuurt foto’s met doos met Ice Watches erin.

adres: adres.

Beats koptelefoons: nee, die kunnen per stuk.”

In de laptop die in de woning van verdachte is aangetroffen is een bestand gevonden met een foto van een document van De Brauw Blackstone Westbroek advocaten d.d. 7 augustus 2012 gericht aan ‘C’, Kernreactorstraat 24a te Veenendaal betreffende de inbreuk op merken auteursrechten door handel in namaak Ice-Watches. Dit betreft de door de douane op 2 augustus 2012 tegengehouden zending met 1.500 Ice-Watches afkomstig uit Hong Kong en gericht aan ‘C’.

Er zijn advertenties verwijderd van Marktplaats na melding van inbreuk op merk- en auteursrechten. Hierover zijn berichten aangetroffen op de laptop uit de woning van verdachte.

Op de laptop uit de woning van medeverdachte zijn bestanden aangetroffen met advertentieteksten, bestellingen 2013 en bestellingen 2012.

Verweer

De verdediging heeft aangevoerd dat verdachten aanvankelijk zijn begonnen met de handel in merkloze siliconen horloges en dat de handel in Ice-Watches er later bijkwam.

Verdachte heeft in mei 2012 in China een prijsopgave gevraagd voor Ice-Watches, waarna een eerste proeflevering is gevolgd van Ice-Watches die betaald is op 4 juni 2012.

Ook heeft verdachte in dit kader verklaard dat de merkloze siliconen horloges op eigen naam zijn besteld en op zijn woonadres zijn afgeleverd. De Ice-Watches daarentegen zijn besteld op andere namen en zijn op andere adressen afgeleverd.

Gelet op bovenstaande stelt de verdediging zich op het standpunt dat de handel in Ice-Watches pas is begonnen in juni 2012 en dat er een onderscheid moet worden gemaakt in de handel in siliconen horloges en Ice-Watches. De handel in siliconen horloges is niet strafbaar en moet buiten beschouwing worden gelaten.

De rechtbank oordeelt als volgt.

De stelling van verdachte dat alleen de bestellingen op andere namen ‘Ice-Watches’ zijn, wordt tegengesproken door bewijsmiddelen in het dossier.

In het dossier zit een ‘Invoice Statement’ met betrekking tot een levering van siliconen horloges op naam van ‘C’.77 Dit staat haaks op de verklaring van verdachte dat siliconen horloges alleen op eigen naam van verdachte zijn besteld en dat Ice-Watch horloges op andere namen zijn besteld.

In het dossier zit voorts een kwitantie d.d. 9 april 2012 ter zake invoerrechten ten bedrage van € 329,66 voor een levering op naam van ‘E’. Dit strookt ook niet met deze verklaring van verdachte.

Met uitzondering van de 18 merkloze horloges die bij verdachte thuis zijn aangetroffen, bevat het dossier voorts geen enkel aanknopingspunt dat verdachten vanaf juni 2012 ook hebben gehandeld in merkloze siliconen horloges. Er wordt in de aangetroffen sms’en, de What’s-App gesprekken en het mailverkeer alleen over Ice-Watches en niet over merkloze siliconen horloges gesproken. Evenmin blijkt uit de omschrijvingen in het betalingsverkeer of uit de overige aangetroffen gegevens dat er sprake was van siliconen horloges. Dit strookt ook niet met deze verklaring van verdachte.

Het verweer dat er vanaf juni 2012 behalve in Ice-Watch horloges ook in siliconen horloges is gehandeld verwerpt de rechtbank dan ook.

Bewijsoverwegingen

Ter zake de periode waarbinnen verdachten in merkvervalste horloges hebben gehandeld zoekt de rechtbank aansluiting bij de verklaring van verdachte dat de betaling van 4 juni 2012 een (proef)bestelling van Ice-Watches betrof.

De rechtbank acht onvoldoende bewijs aanwezig dat door verdachten vanaf 24 april 2012 al is gehandeld in merkvervalste Ice-Watches. De stortingen die door verdachte vanaf die datum zijn gedaan aan China, zijn niet te linken aan specifieke bestellingen van Ice-Watch horloges.

Op grond van de inhoud van het dossier en het verhandelde ter terechtzitting is de rechtbank voorts van oordeel dat de samenwerking tussen verdachten verdachte en medeverdachte gekwalificeerd kan worden als ‘medeplegen’. verdachte heeft zorg gedragen voor de invoer, door merkvervalste horloges vanuit China in te kopen en te betalen. De horloges werden door hemzelf en medeverdachte te koop aangeboden via Marktplaatsadvertenties en aan afnemers verkocht. medeverdachte heeft ook betalingen aan China gedaan. Een enkele keer zijn de horloges op de markt in Ede verkocht. De betalingen werden door de afnemers gedaan op de bankrekeningen van verdachte en medeverdachte 2.

De (nog) niet verkochte Ice-Watches werden opgeslagen in opslagloodsen en bij verdachten thuis.

Uit de What’s-App berichten en het e-mailverkeer tussen de verdachten, blijkt een intensief contact met elkaar over diverse aspecten van de handel.

Uit bovenstaande volgt een nauwe en bewuste samenwerking tussen verdachten

Verdachte en medeverdachte in de handel in merkvervalste horloges.

Gelet op het grote aantal leveringen per maand, de hoogte van de hiermee gemoeide bedragen, het feit dat door afnemers grotere hoeveelheden werden afgenomen, de grote hoeveelheid aangetroffen merkvervalste horloges in voorraad en de lange periode, is de rechtbank van oordeel dat wettig en overtuigend kan worden bewezen dat verdachten verdachte en medeverdachte ten aanzien van het handelen in merkvervalste horloges hun beroep hebben gemaakt en als bedrijf hebben uitgeoefend, waarbij medeverdachte 2 hen behulpzaam is geweest door onder meer het laten gebruiken van haar bankrekening voor betalingen van afnemers en voor de betaling van advertentiekosten.

Bewezenverklaring

Het bewezen verklaarde levert het navolgende strafbare feit op medeplegen van

1. opzettelijk valse, vervalste of wederrechtelijk vervaardigde merken en
2. opzettelijk waren, die zelf of op hun verpakking valselijk zijn voorzien van de handelsnaam van een ander of van het merk waarop een ander recht heeft, en
3. opzettelijk waren, waarop of op de verpakking waarvan een handelsnaam van een ander of een merk waarop een ander recht heeft, zij het dan ook met een geringe afwijking, is nagebootst, en
4. opzettelijk waren of onderdelen daarvan die valselijk hetzelfde uiterlijk vertonen als een tekening of model waarop een ander recht heeft, dan wel daarmee slechts ondergeschikte verschillen vertonen,

invoeren, verkopen, te koop aanbieden, afleveren of in voorraad hebben,

terwijl de schuldige van het plegen van het misdrijf zijn beroep maakt en het plegen van dit misdrijf als bedrijf uitoefent.

Strafoplegging

De rechtbank veroordeelt verdachte tot een voorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van 4 maanden met een proeftijd van 2 jaren en een taakstraf, bestaande uit het verrichten van onbetaalde arbeid, van 240 uren.

Verdachte heeft zich gedurende ongeveer 9 maanden schuldig gemaakt aan handel in merkvervalste horloges. Met de handel in merkvervalste goederen wordt aan de rechthebbenden van de intellectuele eigendomsrechten schade toegebracht. In de onderhavige zaak is de merkhouder gedupeerd geraakt zoals is gebleken uit de aangifte. Deze merkhouder heeft ten koste van grote marktinspanningen haar merk en design tot een bekend product gemaakt, dat veel goodwill vertegenwoordigt en garant staat voor een constante hoge kwaliteit. Door deze merkvervalsing wordt het vertrouwen beschaamd dat gesteld moet kunnen worden in het beschermde merk, omdat de merkvervalste producten vaak kwalitatief ver achter blijven bij de echte merkproducten. Tevens wordt bonafide bedrijven die zich wel aan hun verplichtingen houden, oneerlijke concurrentie aangedaan.

Verdachte heeft een grote rol gespeeld in deze handel. Hij regelde de inkoop van de horloges vanuit China en de verkoop in Nederland via Marktplaatsadvertenties. Het ging om grotere hoeveelheden horloges. Hierbij maakte verdachte ook gebruik van verschillende namen en afleveradressen om zelf buiten beeld te blijven. Dit neemt de rechtbank verdachte kwalijk.

Lees hier de volledige uitspraak.

Rechtbank Midden-Nederland 2 februari 2015, ECLI:NL:RBMNE:2015:566

Een medeverdachte wordt veroordeeld tot eenzelfde straf.

Deze medeverdachte heeft een groot aandeel in deze handel gehad. Hij regelde de verkoop van de horloges via Marktplaatsadvertenties waarin het ging om grotere hoeveelheden horloges per afnemer. Verdachte maakte hierbij gebruik van een andere naam om zelf buiten beeld te blijven. Tevens heeft hij de bankrekening van zijn echtgenote gebruikt om de betalingen op te ontvangen. Dit neemt de rechtbank verdachte kwalijk.

Lees hier de volledige uitspraak.

Rechtbank Midden-Nederland 2 februari 2015, ECLI:NL:RBMNE:2015:597

Een andere medeverdachte wordt veroordeeld tot een taakstraf van 80 uren.

De rol van verdachte is beperkt geweest, te weten: het laten gebruiken van haar bankrekening waarop betalingen van afnemers zijn ontvangen, betalingen verrichtten voor Marktplaatsadvertenties en navraag naar prijzen doen. Zij heeft zo meegeholpen aan de handel in merkvervalste horloges. Dit neemt de rechtbank verdachte kwalijk.

Lees hier de volledige uitspraak.

Rechtbank Midden-Nederland 2 februari 2015, ECLI:NL:RBMNE:2015:624

Tot slot wordt een van de medeverdachten vrijgesproken.

Deze medeverdachte 1 was verantwoordelijk voor de invoer vanuit China en deed hiervoor de betalingen. De horloges werden vervolgens in Nederland door medeverdachte 1 en medeverdachte 2 te koop aangeboden door middel van Marktplaatsadvertenties en verkocht. De horloges die niet meteen werden verkocht, werden opgeslagen, onder meer in de opslagbox bij voornoemde Opslagman.

In het dossier komt de naam van verdachte op de volgende wijze naar voren:

Eén van de betalingen aan China is door verdachte gedaan. De opslagbox bij Opslagman werd verhuurd aan verdachte. Zijn naam staat op de huurovereenkomst. Er is een factuur gevonden van de Opslagman d.d. 3 oktober 2012 ten bedrage van € 335,00 gericht aan verdachte en dit bedrag is op 6 oktober 2012 door medeverdachte 1 aan verdachte overgemaakt.

De rechtbank acht, gelet op bovenstaande, niet wettig en overtuigend bewezen dat verdachte wetenschap had of bewust met de mogelijkheid rekening had moeten houden dat hij met deze handelingen een bijdrage leverde aan handel in merkvervalste horloges.

Lees hier de volledige uitspraak.

Uitspraak rechtbank op onderzoekswensen in de zaak Van Rey. Verzoek verhoor Teeven aangehouden.

Rechtbank Rotterdam 18 februari 2015, ECLI:NL:RBROT:2015:1058

Op de zitting van 20 en 21 januari 2015 zijn namens de drie verdachten en door de officieren van justitie onderzoekswensen kenbaar gemaakt.

1. Vooropstellingen in alle zaken

1.1. Beslissingskader

De onderzoekswensen zijn getoetst aan de maatstaf van het verdedigingsbelang (vervolgingsbelang). Bij deze toetsing is de aan de onderzoekswensen ten grondslag gelegde motivering in aanmerking genomen.

Beoordeeld is of in de motivering tot uitdrukking is gebracht waarom het gewenste onderzoek, veelal het horen van een getuige, van belang is voor enige in de strafzaak uit hoofde van de artikelen 348 en 350 Sv te nemen beslissing.

Tot de onderzoekswensen behoren ook verzoeken tot het horen van getuigen aan de hand van wier verklaringen de verdediging de vraag naar de rechtmatigheid van het onderzoek aan de orde wil stellen. Met als doel om daarna eventueel een beroep op een vormverzuim als bedoeld in artikel 359a Sv te kunnen doen. Bij die verzoeken is naast het bovenstaande in de beoordeling meegenomen of er in de motivering aan de hand van de factoren genoemd in artikel 359a Sv aandacht is besteed aan het rechtsgevolg waartoe één en ander zou dienen te leiden.

Daar waar de motivering van de onderzoekswensen niet voldeed aan de hierboven genoemde maatstaven is beoordeeld of er desalniettemin reden was om tot toewijzing van de verzoeken te komen. Dit in overeenstemming met de op de zitting toegezegde te betrachten coulance bij de beoordeling van de motivering van de onderzoekswensen, vanwege het korte tijdsbestek tussen het verstrekken van het zeer omvangrijke einddossier en de regiezitting. Bij die beoordeling speelde een eventuele instemming van de officieren van justitie met de onderzoekswensen van de verdachten een belangrijke factor.

Het staat de raadslieden van de verdachten vrij om aanwezig te zijn bij de verhoren van getuigen in de zaken van medeverdachten. Als daar gebruik van wordt gemaakt, geldt vanaf dat moment dat deze getuigen ook in de zaak van die verdachte gelden als te zijn toegewezen. In verband hiermee wordt aan de rechter-commissaris verzocht om de raadslieden van alle verdachten op de hoogte te stellen van de data en tijdstippen van alle verhoren in de zaak San José.

1.2. Verdere gang van zaken

De zaken worden verwezen naar de rechter-commissaris belast met de behandeling van strafzaken in deze rechtbank, teneinde de hieronder genoemde onderzoekshandelingen uit te voeren en voorts om de onderzoekshandelingen te verrichten die door de rechter-commissaris noodzakelijk worden geacht.

Op initiatief van de rechtbank, dan wel van de rechter-commissaris, zal als sluitstuk van de te voeren regie op enig moment een nadere regiezitting worden gelast. Bij de beoordeling van dan nog bestaande onderzoekswensen zal het noodzaakscriterium in beginsel leidend zijn.

1.3. Overig

Hieronder worden de toegewezen getuigen genoemd per verdachte en per feit/onderdeel waarvoor zij door de raadslieden waren verzocht. Dat is ook meteen het kader waarbinnen zij zijn toegewezen. Dit brengt mee dat een aantal getuigen meer dan één keer worden genoemd.

Aan de rechter-commissaris wordt in overweging gegeven om niet alle getuigen in Rotterdam te horen nu zowel de getuigen als de procespartijen in het zuiden van het land woonachtig/werkzaam zijn.

2. verdachte 1

2.1. Beslissingen getuigenverzoeken

Toegewezen worden de verzoeken tot het horen van:

Feit 1

• getuige 1
• getuige 2

Feiten 2 en 3

• getuige 3
• getuige 4
• getuige 5
• getuige 6

Feiten 4, 5 en 6 gezamenlijk

• getuige 3
• getuige 7
• getuige 8
• getuige 9
• getuige 10

Feit 4

• medeverdachte verdachte 2
• medeverdachte verdachte 3
• getuige 11
• getuige 12

Projecten Kazernevoorterrein en aankoop stadskantoor

• getuige 13
• getuige 14
• getuige 15
• getuige 16
• getuige 17
• getuige 18
• getuige 19
• getuige 20
• getuige 21

Project MCZ/Aldi

• getuige 17
• getuige 21
• getuige 22
• getuige 18
• getuige 23
• getuige 24
• getuige 25
• getuige 26
• getuige 27
• getuige 28

Project ECI

• getuige 29
• getuige 30
• getuige 31
• getuige 19
• getuige 18
• getuige 32
• getuige 22
• getuige 14
• getuige 21
• getuige 33

Project reclamezuil

• getuige 12
• getuige 2

Feit 5

• getuige 34
• getuige 35
• getuige 19
• getuige 36

Feit 6

• getuige 37
• medeverdachte verdachte 3
• getuige 15

Feit 7

• getuige 1
• getuige 38
• getuige 39
• getuige 40

Aangehouden worden de verzoeken tot het horen van:

• getuige 41;
• F. Teeven;
• de verbalisant(en) die werkzaam was (waren) als “uitluisteraar” op 20 september 2012;

in afwachting van het rapport van getuige 41.

Afgewezen worden de overige getuigenverzoeken.

2.2. Overige beslissingen

Kennis genomen is van de toezegging van de officieren van justitie dat zij:

• het tapdossier waarin de uitgeluisterde en uitgewerkte telecommunicatie betreffende het telefoonnummer telefoonnummer zijn weergegeven vanaf 17 september 2012 tot 31 maart 2013 in het dossier van de verdachte zullen voegen;

• de vorderingen van het openbaar ministerie en de beschikkingen van de rechter-commissaris in verband met de doorzoeking van 19 oktober 2012 bij de rechter-commissaris zullen opvragen en in het dossier van de verdachte zullen voegen.

Ten aanzien van het verzoek tot het horen van betrokkene 1 wordt beslist dat thans kan worden volstaan met het doen opmaken van een aanvullend rapport door de Kiesraad.

Betrokkene 2 en betrokkene 3 zullen, onder regie van de rechter-commissaris, worden opgedragen eenaanvullend proces-verbaal op te maken over het boekenonderzoek dat bij de verdachte verdachte 2 is verricht en de aangifte die naar aanleiding daarvan op 11 juli 2012 is gedaan. Het openbaar ministerie en de raadsvrouw kunnen hiertoe vragen inbrengen die de opsporingsambtenaren in hun proces-verbaal kunnen beantwoorden.

De beslissing op het verzoek tot het verstrekken van een verbatim uitwerking van de opgenomen tapgesprekken tussen de verdachte en de secretaresse van F. Teeven wordt aangehouden in afwachting van het verstrekken van het door het openbaar ministerie toegezegde tapdossier betreffende het telefoonnummer telefoonnummer.

Afgewezen worden de overige verzoeken.

3. verdachte 2

3.1. Beslissingen getuigenverzoeken

Toegewezen worden de verzoeken tot het horen van:

Alle feiten

• medeverdachte verdachte 1
• medeverdachte verdachte 3
• getuige 11

Project Kazernevoorterrein

• getuige 31
• getuige 13
• getuige 3
• getuige 30
• getuige 18
• getuige 19
• getuige 7
• getuige 29
• getuige 14
• getuige 42
• getuige 43

Project MCZ/Aldi

• getuige 29
• getuige 24
• getuige 44
• getuige 26
• getuige 45
• getuige 46

Project ECI

• getuige 31
• getuige 18
• getuige 47
• getuige 22
• getuige 48

Project Retailpark

• getuige 30
• getuige 49
• getuige 22
• getuige 15

Project ZZ.01 reclamezuil

• getuige 12
• getuige 50
• getuige 51
• getuige 52

Getuigen bedrijf

• getuige 53
• getuige 34
• getuige 8
• getuige 54
• getuige 55

Getuigen werkwijze verdachte 1

• getuige 54
• getuige 34
• getuige 55

Afgewezen worden de overige getuigenverzoeken.

3.2. Overige beslissingen

Toegewezen wordt het verzoek tot het horen van de verdachte in zijn eigen zaak door de rechter-commissaris. De verdenking, de omvang van het dossier, de positie van de verdachte binnen dat dossier alsmede de instemming met het verzoek door de officieren van justitie vormen aanleiding om tot toewijzing van dit verzoek te komen. Dit ondanks dat een dergelijk verhoor hoogst ongebruikelijk is. De verdachte zal als eerste worden gehoord op de verdenkingen die tegen hem zijn gerezen alvorens een aanvang wordt gemaakt met de getuigenverhoren in zijn zaa.k

Betrokkene 2, betrokkene 3, betrokkene 4, betrokkene 5 en betrokkene 6 zullen, onder regie van de rechter-commissaris, worden opgedragen een aanvullend proces-verbaal op te maken over het boekenonderzoek dat bij de verdachte is verricht en de aangifte die naar aanleiding daarvan op 11 juli 2012 is gedaan. Het openbaar ministerie en de raadsman kunnen hiertoe vragen inbrengen die de opsporingsambtenaren in hun proces-verbaal kunnen beantwoorden.

Afgewezen worden de overige verzoeken.

4. verdachte 3

4.1. Beslissingen getuigenverzoeken

Toegewezen worden de verzoeken tot het horen van:

• medeverdachte 2
• getuige 7
• getuige 18
• getuige 30
• getuige 29

4.2. Overige verzoeken

Het verzoek van de raadsman tot afsplitsing van de zaak wordt afgewezen. De zaak van verdachte 3 hangt (zeer) nauw samen met de zaken van de medeverdachten. Op enig - niet vooraf te bepalen - moment zou door het verstrijken van de tijd deze beslissing anders kunnen uitvallen.

5. Openbaar ministerie

Beslissingen getuigenverzoeken

Toegewezen worden de verzoeken tot het horen van:

• getuige 12
• getuige 11

Lees hier de volledige uitspraak.

Zie ook:

• Beslissing inzake verzoeken zaak van Rey
• Regiezitting omkopingszaak Van Rey (voormalig wethouder Roermond)
• Regiezitting voormalig wethouder Roermond afgerond

Uitspraak in onderzoek naar o.a. faillissementsfraude en witwassen

De rechtbank heeft gisteren uitspraak gedaan in de zaken tegen 11 verdachten in het ZION-onderzoek. Een onderzoek naar faillissementsfraude, witwassen, criminele organisatie en valsheid in geschrift gepleegd in de periode van 2011 tot 2013.

Lege handen

De hoofdverdachte, een 50-jarige man uit Venray, is veroordeeld voor het in een georganiseerd crimineel verband plegen van faillissementsfraude, witwassen en valsheid in geschrift. B.V.’s werden in het zicht van een faillissement overgenomen en leeggetrokken, zodat de schuldeisers met lege handen achterbleven. De rechtbank heeft de hoofdverdachte een gevangenisstraf van drie jaren opgelegd, waarbij naast de ernst van de feiten en zijn strafblad, ook rekening is gehouden met zijn persoonlijke omstandigheden en het feit dat hij schoon schip heeft gemaakt. Omdat verdachte de feiten heeft gepleegd in de uitoefening van het beroep van statutair directeur, mag hij gedurende 5 jaar niet het beroep van statutair bestuurder van rechtspersonen uitoefenen. Als bijkomende straf heeft de rechtbank ook de openbaarmaking van het vonnis gelast. De ontnemingszaak wordt later behandeld.

Overige verdachten

Een andere verdachte, een 34-jarige man uit Duitsland, die zeer nauw met de hoofdverdachte heeft samengewerkt, is veroordeeld voor gewoontewitwassen en deelname aan een criminele organisatie tot een gevangenisstraf van 16 maanden. Daarbij is ook rekening gehouden met het feit dat hij niet eerder veroordeeld is. Hij moet een bedrag van ruim € 7.700,- aan wederrechtelijk verkregen voordeel terug te betalen.

Zeven andere verdachten zijn veroordeeld tot straffen variërend van een deels voorwaardelijke geldboete tot werkstraffen al dan niet gecombineerd met voorwaardelijke gevangenisstraffen. Twee andere verdachten zijn vrijgesproken.

• Rechtbank Gelderland 19 februari 2015, ECLI:NL:RBGEL:2015:989
• Rechtbank Gelderland 19 februari 2015, ECLI:NL:RBGEL:2015:990

Veroordeling tot geldboete voor het medeplegen van witwassen

Rechtbank Noord-Nederland 16 januari 2015, ECLI:NL:RBNNE:2015:385

De verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan het medeplegen van witwassen. Verdachte heeft samen met anderen, met gebruikmaking van een valse werkgeversverklaring en salarisspecificatie, een hypotheek aangevraagd en verkregen voor de aankoop van een woning

Standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gerekwireerd tot een bewezenverklaring van het ten laste gelegde.

Standpunt van de verdediging

De raadsman heeft vrijspraak van het ten laste gelegde bepleit. Uit jurisprudentie van de Hoge Raad volgt dat indien witwassen een voorwerp betreft dat uit eigen misdrijf afkomstig is en het voorhanden hebben daarvan wordt verweten, in beginsel van de witwasser een handeling wordt gevergd die erop gericht is zijn criminele opbrengst veilig te stellen. In dergelijke gevallen moet sprake zijn van een gedraging die gericht is geweest op het daadwerkelijk verbergen of verhullen van de criminele herkomst van het voorwerp. Aan deze voorwaarden is in casu niet voldaan. Het verkrijgen van de hypotheek en het aankopen van de woning dient gezien te worden als één feitelijke handeling. Het doel is altijd geweest het kopen van die woning. Van een specifieke gedraging gericht op het verbergen of verhullen van de criminele herkomst van een voorwerp is geen sprake. De raadsman verwijst naar een uitspraak van de rechtbank Midden-Nederland van 4 februari 20131.

Oordeel rechtbank

De rechtbank overweegt op grond van de weergegeven standpunten en de bewijsmiddelen als volgt.

Verdachte heeft voor het verkrijgen van de hypothecaire lening documenten gebruikt die niet in overeenstemming zijn met de werkelijkheid. Zo heeft hij bij de aanvraag daarvoor een werkgeversverklaring van [bedrijf 2] overgelegd, terwijl hij nimmer bij deze werkgever in dienst is geweest. De rechtbank leidt dit af uit de gegevens van het UWV en de Belastingdienst en de verklaring van [persoon 2]. Ook is een salarisspecificatie over periode 12 van 2004 (1 november tot 2 november) van [bedrijf 2] met de aanvraag meegezonden, terwijl hij geen recht had op salaris.

Naar aanleiding van de aanvraag heeft [bedrijf 1] een hypotheekofferte uitgebracht, welke door de verdachte is geaccepteerd. De bank heeft daarop een hypothecaire lening verstrekt voor de aankoop van de woning aan de [pleegplaats 2]. Na aankoop van genoemde woning door de verdachte is op 7 februari 2005 ten overstaan van de notaris zowel de hypotheekakte als de transportakte gepasseerd en is de verdachte eigenaar geworden van het onroerend goed. Het bouwdepot ad € 20.000,- is door bank op verzoek van verdachte volledig aan hem overgemaakt.

Ten aanzien van de vraag of sprake is van witwassen overweegt de rechtbank als volgt.

De verdachte heeft op basis van valse documenten geld geleend van [bedrijf 1] Naar het oordeel van de rechtbank heeft de verdachte bij het verkrijgen van deze hypothecaire lening een misdrijf gepleegd, in casu valsheid in geschrift. De aldus verworven hypothecaire lening heeft de verdachte onmiddellijk, dat wil zeggen rechtstreeks, uit het misdrijf verkregen. Op grond van genoemde hypothecaire overeenkomst heeft de verdachte de beschikking gekregen over een geldbedrag van 233.000 euro, inclusief een bouwdepot van 20.000 euro. Hoewel hij dit niet in handen heeft gehad, kan gezegd worden dat hij dit geldbedrag heeft verworven en voorhanden heeft gehad. Dat verdachte niet de vrije beschikking had over het geld en het geld niet naar eigen inzicht kon besteden, maakt dit niet anders. Als zodanig is ook dit geldbedrag onmiddellijk uit misdrijf verkregen.

Met dit geldbedrag is vervolgens de woning op het [pleegplaats 2] betaald door overdracht van het geld door tussenkomst van de notaris aan de verkoper van deze woning. Genoemde woning is daarmee eigendom geworden van de verdachte en aldus heeft hij deze woning verworven en voorhanden gekregen. Als zodanig is de woning middellijk, dat wil zeggen niet rechtstreeks, afkomstig uit misdrijf.

Wat aanvankelijk werd verkregen uit misdrijf (de hypothecaire lening en daarmee de aanspraak op een geldbedrag) heeft uiteindelijk geleid tot een volwaardig en legaal eigendomsrecht op de woning, waarmee naar het oordeel van de rechtbank sprake is witwassen.

De rechtbank is van oordeel dat er sprake is geweest van witwassen tot de datum van aangifte door [bedrijf 1] Op dat moment werd de criminele herkomst van de voorwerpen onthuld.

De raadsman heeft voor het geval de rechtbank niet tot integrale vrijspraak van de verdachte zal overgaan, verzocht om aanhouding van de behandeling van de zaak voor het horen van de [verbalisant 1] en [verbalisant 2] als getuigen en het voegen van het dossier Beeruil. De rechtbank heeft dit verzoek ter terechtzitting van 30 april 2014 reeds gemotiveerd afgewezen. De raadsman heeft geen omstandigheden aangevoerd op grond waarvan thans anders zou moeten worden beslist. De geruchten waarnaar de raadsman heeft verwezen, inhoudende dat Beeruil boven water zou zijn, zijn door het Openbaar Ministerie gemotiveerd bestreden.

Bewezenverklaring

Medeplegen van witwassen.

Strafoplegging

De rechtbank veroordeelt verdachte tot betaling van een geldboete ten bedrage van € 9.000.

Gelet op de omstandigheid dat verdachte onvindbaar is gebleken en van hem geen (adres)gegevens bekend zijn, is de rechtbank overgegaan tot de oplegging van geldboete in plaats van een werkstraf.

Lees hier de volledige uitspraak.

Geldboetes van 75.000 euro in koolmonoxidevergiftigingszaak Meppel

​De Rechtbank Noord-Nederland heeft op 18 februari twee bedrijven veroordeeld tot het betalen van een geldboete ter hoogte van 75.000 euro. Op 25 december 2010 overleden twee mensen in Meppel aan de gevolgen van koolmonoxidevergiftiging. De rechtbank acht bewezen dat de bedrijven schuldig zijn aan het overlijden van de slachtoffers.

Het bedrijf dat de rookgasafvoer aan heeft gelegd, heeft er onvoldoende op toegezien dat haar werknemers op de hoogte waren van het correct en volgens de voorschriften van de fabrikant te installeren kunststof rookgastoevoeren. Door het niet volledig beugelen van de rookgasafvoer van de woning in Meppel is de rookgasafvoer losgeraakt. De cv-combiketel stootte rookgassen uit met een zeer hoge concentratie koolmonoxide. De koolmonoxide is vervolgens gerecht gekomen in de woning, waar de slachtoffers lagen. Het bedrijf dat verantwoordelijk was voor de controle van de geïnstalleerde gasafvoer, heeft volgens de rechtbank de controle onvoldoende uitgeoefend.

• Rechtbank Noord-Nederland 18 februari 2015, ECLI:NL:RBNNE:2015:623
• Rechtbank Noord-Nederland 18 februari 2015, ECLI:NL:RBNNE:2015:624

Celstraf voor dumpen drugsafval in Valkenswaard

De rechtbank Oost-Brabant heeft een 34-jarige man uit Valkenswaard veroordeeld tot een gevangenisstraf van zeven maanden voor (kort gezegd) het onzorgvuldig omgaan met afvalstoffen en het lozen daarvan. Een 31-jarige man uit Valkenswaard is door de rechtbank vrijgesproken.

De 34-jarige verdachte reed in mei 2013 als bestuurder van een vrachtwagen weg vanaf een bospad in Valkenswaard. Hij had daar net een aantal vaten met drugsafval gedumpt. De man reed slingerend en negeerde stoptekens van de politie. De vrachtwagen stopte na een achtervolging uiteindelijk in Valkenswaard. Uit de laadruimte liep vloeistof weg en er ontsnapte witte damp. De 31-jarige medeverdachte zat als passagier in de vrachtwagen.

Vrijspraak

De 31-jarige medeverdachte wordt vrijgesproken. Daarbij speelt een rol dat hij niet als bestuurder optrad en dat niet kan worden vastgesteld dat hij wist dat er drugsafval in de vrachtwagen zat.

Anders dan de officier van justitie, acht de rechtbank niet bewezen dat beide mannen schuldig zijn aan het lozen van drugsafval op een andere locatie in Weert.  Dat het op die locatie aangetroffen afval sterke overeenkomsten vertoont met het op het bospad aangetroffen afval en dat er op verplaatsbaar materiaal, een handschoen, DNA is aangetroffen dat mogelijk toebehoort aan de 34-jarige bestuurder dan wel dat matcht met het DNA-profiel van de 31-jarige passagier, is volgens de rechtbank onvoldoende om tot een bewezenverklaring te komen.

Straf

Bij het bepalen van de straf houdt de rechtbank er onder meer rekening mee dat de 34-jarige verdachte eerder is veroordeeld voor drugsgerelateerde delicten en dat hij tijdens de proeftijd van die veroordeling weer de fout is ingegaan. De verdachte moet het verhuurbedrijf van de vrachtwagen waarin hij reed een schadevergoeding betalen van ruim duizend euro.

• Rechtbank Oost-Brabant 10 februari 2015, ECLI:NL:RBOBR:2015:678
• Rechtbank Oost-Brabant 10 februari 2015, ECLI:NL:RBOBR:2015:681