Rechtbank Overijssel 21 december 2018, ECLI:NL:RBOVE:2018:4963
De verdenking komt erop neer dat verdachte al dan niet samen met anderen, en al dan niet als functioneel dader, een (deel van een) perceel opzettelijk zonder vergunning heeft ontgrond, dan wel heeft toegelaten dat werd ontgrond.
Read MoreHoge Raad 8 januari 2019, ECLI:NL:HR:2019:17
Ingeval vaststaat dat een mededeling als de onderhavige door middel van een gewone brief over de post is verzonden naar het door de geadresseerde opgegeven adres terwijl er geen aanwijzing is dat bij de verzending mogelijk iets is misgegaan, mag van de geadresseerde worden gevergd dat hij voldoende feitelijke gegevens aanvoert ter staving van zijn stelling dat hij die brief niet heeft ontvangen. De enkele stelling van de geadresseerde dat hij de brief niet heeft ontvangen, is onvoldoende om aan te nemen dat bij de verzending iets is misgegaan.
Read MoreRechtbank Overijssel 21 december 2018, ECLI:NL:RBOVE:2018:4956
De rechtbank overweegt dat niet wettig en overtuigend is bewezen dat verdachte opzettelijk zonder vergunning op het gemeentelijk depot heeft ontgrond. Verdachte heeft weliswaar bewust ontgrond, maar de rechtbank heeft geen aanleiding om te twijfelen aan de verklaringen die namens verdachte zijn afgelegd, dat zij heeft vertrouwd op de gemeente Oldambt voor wat betreft de benodigde vergunningen en op dat binnen de wettelijke kaders werd gehandeld.
Read MoreGerechtshof Amsterdam 18 december 2018, ECLI:NL:GHAMS:2018:4663
Uit de stukken leidt het hof af dat deze verplichting op de rechtspersoon naam BV rustte, waarvan de verdachte ten tijde van het ten laste gelegde algemeen directeur was. Het openbaar ministerie heeft ervoor gekozen vervolging in te stellen tegen de verdachte als privépersoon, en niet in haar hoedanigheid als feitelijk leidinggevende van de rechtspersoon naam BV in de zin van artikel 51, tweede lid, onder 2 van het Wetboek van Strafrecht (Sr). Nu ten aanzien van de verdachte als privépersoon niet gesproken kan worden van een uit een overeenkomst voortvloeiende verplichting om slachtoffer te verplegen en/of verzorgen, dient de verdachte reeds om die reden te worden vrijgesproken van hetgeen haar primair is ten laste gelegd.
Read MoreHoge Raad 18 december 2018, ECLI:NL:HR:2018:2345
Het Hof is bij de schatting van het wederrechtelijk verkregen voordeel uitgegaan van een berekeningswijze die pleegt te worden aangeduid als eenvoudige kasopstelling. Deze berekeningswijze komt niet alleen in aanmerking bij toepassing van het derde lid van art. 36e Sr, maar kan ook worden gehanteerd bij toepassing van het tweede lid van art. 36e Sr, indien het aan de hand van die berekening vastgestelde bedrag in voldoende mate kan worden gerelateerd aan het feit of de feiten waarvoor de betrokkene is veroordeeld dan wel aan andere strafbare feiten als bedoeld in art. 36e, tweede lid, Sr, of voor zover deze zijn begaan voor 1 juli 2011, soortgelijke feiten en/of feiten waarvoor een geldboete van de vijfde categorie kan worden opgelegd, als bedoeld in art. 36e, tweede lid (oud), Sr.
Read MoreGerechtshof Amsterdam 14 december 2018, ECLI:NL:GHAMS:2018:4620
De advocaten-generaal hebben betoogd dat het openbaar ministerie niet-ontvankelijk dient te worden verklaard in de vervolging van de onder 63 tot en met 66 telkens primair tenlastegelegde feiten. Daartoe is aangevoerd dat het tenlastegelegde hier telkens een klachtdelict betreft en niet kan worden vastgesteld dat de klacht binnen de wettelijke termijn van drie maanden is gedaan. Uitzonderlijke omstandigheden die maken dat ondanks het overschrijden van de klachttermijn vervolging mogelijk is, doen zich niet voor, aldus de advocaten-generaal.
Read MoreHoge Raad 18 december 2018, ECLI:NL:HR:2018:2352
Het middel komt op tegen het bewezenverklaarde witwassen van geldbedragen van in totaal € 90.000,- die de verdachte heeft voorhanden gehad en omgezet en klaagt onder meer dat de bewezenverklaring voor zover deze inhoudt dat de daarin vermelde geldbedragen van misdrijf afkomstig zijn, niet toereikend is gemotiveerd.
Read MoreHoge Raad 18 december 2018, ECLI:NL:HR:2018:2344
Het middel klaagt in de kern over het oordeel van het hof dat het handelen van de verdachte ten aanzien van de geldbedragen kan worden gekwalificeerd als witwassen. Daarbij wordt een beroep gedaan op de jurisprudentie van de Hoge Raad (onder meer HR 20 mei 2014, ECLI:NL:HR:2014:1164 en HR 19 december 2014, ECLI:NL:HR:2014:3687) waaruit – kort samengevat – kan worden afgeleid dat als het gaat om het ‘verwerven’ of ‘voorhanden’ hebben van voorwerpen die afkomstig zijn uit eigen misdrijf, uit de motivering van het hof moet blijken dat er sprake is van meer dan het enkele verwerven en voorhanden hebben van deze voorwerpen en de gedragingen van de verdachte ook (kennelijk) gericht moeten zijn op het daadwerkelijk verbergen of verhullen van de criminele herkomst daarvan.
Read MoreIn hoger beroep zijn 5 mannen door het Gerechtshof 's-Hertogenbosch veroordeeld voor het plegen van btw-fraude in het voormalige woonwagenkamp Vinkenslag in Maastricht. Het gerechtshofheeft 1 man een celstraf opgelegd van 16 maanden. De 4 andere mannen zijn elk veroordeeld tot een voorwaardelijke gevangenisstraf en een taakstraf. Het hof sprak 4 mannen vrij van betrokkenheid bij de fraude. De rechtbank Limburg veroordeelde de 9 mannen tot celstraffen die varieerden van 10 maanden tot 5 jaar.
Read MoreHoge Raad 21 december 2018, ECLI:NL:HR:2018:2397
Het wrakingsverzoek tegen de hele strafkamer van de Hoge Raad is ongegrond. Tot dat oordeel komt de wrakingskamer van de Hoge Raadvandaag. Het wrakingsverzoek was gericht tegen de werkwijze van de Hoge Raad, waarin drie of vijf raadsheren een zaak beslissen, maar de overige leden van een kamer (in dit geval de strafkamer) deelnemen aan de beraadslaging over die zaak. Met zijn beslissing volgt de Hoge Raad op hoofdlijnen de conclusie van procureur-generaal Silvis, die had geadviseerd het wrakingsverzoek te verwerpen.
Read More