Gerechtshof Amsterdam 6 juni 2015, ECLI:NL:GHAMS:2015:2189

De verdachte heeft zich gedurende verschillende perioden schuldig gemaakt aan de zogeheten advance-fee fraude of 419-fraude genoemd naar artikel 419 van het Nigeriaanse Wetboek van Strafrecht, waarin dit gedrag strafbaar is gesteld. Hoewel denkbaar is dat sommige slachtoffers werden gedreven door hebzucht en daardoor ten prooi zijn gevallen aan de praktijken van de verdachte doet dat niet af aan de strafwaardigheid en de verwerpelijkheid van het bewezenverklaarde.

Gerechtshof ’s-Hertogenbosch 22 juli 2016, ECLI:NL:GHSHE:2016:3960

De kern van het in de tenlastelegging gemaakte verwijt bestaat uit het gebruik maken van een niet op verdachtes naam gesteld reisdocument. Binnen deze context van de tenlastelegging valt, naar het oordeel van het hof, onder dit gebruik maken ‘door te overhandigen’ niet alleen het fysiek afgeven van dit afschrift maar ook het tonen daarvan. Het verweer wordt verworpen.

Gerechtshof Den Haag 12 oktober 2016, ECLI:NL:GHDHA:2016:3214

Onder die omstandigheden geniet het college van burgemeester en wethouders, en daarmee ook de burgemeester als voorzitter van het college, bij het voldoen aan die wettelijke informatieplicht strafrechtelijke immuniteit. Klager kan in zijn klacht tegen de burgemeester van Delft dan ook niet worden ontvangen.